Εισοδήματα και περιουσία (κινητή-ακίνητη) του πρώην συζύγου- Πως μπορούμε να την φανερώσουμε στο Δικαστήριο- Αναλογία της διατροφής που ζητούμε

Αγαπητοί αναγνώστες μου, 

χρόνια τώρα ένας νομικός τομέας που ασχολούμουν και συνεχίζω να παρακολουθώ είναι το οικογενειακό δίκαιο, καταλαβαίνετε διατροφές κ.λ.π. Κατά την διαδικασία λοιπόν της κατάθεσης αγωγών ή ασφαλιστικών μέτρων καταβολής διατροφής κατέφευγα στην ΔΟΥ μετά αίτησή μου διαβιβαζόμενη στον αρμόδιο κατά τόπο εισαγγελέα Πρωτοδικών και ζητούσα να διατάξει με διάταξή του να μας  γνωστοποιήσουν εγγράφως τα δηλωθέντα εισοδήματα και περιουσία κινητή και ακίνητη του καθού ή εναγόμενου αντιδίξου συζύγου, καθόσον απο αυτά εξαρτιέται και η ανάλογη διατροφή που θα επιδικάσει το δικαστήριο είτε για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου είτε για τον εν διαστάσει σύζυγο ή και τέως σύζυγο είτε γενικά για οποιονδήποτε δικαιούται διατροφή ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ. 

Αυτό ορίζεται ρητά στο άρθρο 1445 ΑΚ δυνάμει του οποίου, ο καθένας από τους πρώην συζύγους είναι υποχρεωμένος να δίνει ακριβείς πληροφορίες στον άλλο για την περιουσία και τα ειοδήματά του, εφόσον είναι χρήσιμες για τον προσδιορισμό του ύψους της διατροφής. Με αίτηση λοιπόν ενός απο τους πρώην συζύγους που διαβιβάζεται μέσω του αρμόδιου εισαγγελέα, ο εργοδότης, η αρμόδια υπηρεσία και ο αρμόδιος οικονομικός έφορος είναι υποχρεωμένοι να δίνουν κάθε χρήσιμη πληροφορία για την περιουσιακή κατάσταση του πρώην συζύγου και κυρίως για τα εισοδήματά του. 

Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 7α του ν.  3842/2010 κατ΄ εξαίρεση επιτρέπεται η χορήγηση στοιχείων των ακινήτων των φορολογουμένων και στις περιπτώσεις που ορίζονται στην περίπτωση του άρθρου 1445ΑΚ (δηλαδή στην ανωτέρω περίπτωση που αναφέρω).

ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΑ, οι αρμόδιες κατά τόπο ΔΟΥ υποχρεούνται, μετά απο αίτηση δια μέσω εισαγγελέα Πρωτοδικών της δωσιδικίας του πρώην συζύγου, να γνωστοποιούν όχι μόνο τα εισοδήματα του πρώην συζύγου αλλά και τα περιουσιακά του στοιχεία και σε περίπτωση που δεν το κάνουν υπέχουν ποινικές ευθύνες (άρθρο  169 ΠΚ και υπό προυποθέσεις του άρθρου 259ΑΚ).

Αυτό το λέω γιατί μέχρι και σήμερα παρατηρούνταν τον φαινόμενο οι ΔΟΥ να γνωστοποιούν στον ενάγοντα ή αιτούντα σύζυγο μόνο τα εισοδήματα και όχι τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία με την αιτιολογία, τη στερούμενη φυσικά νομικού υποβάθρου ότι με τον τρόπο αυτό παραβιάζονται προσωπικά δεδομένα. Άλλες φορές την αρνούνταν ρητά λέγοντας ότι τα στοιχεία αυτά δικαιούνται να τα αναζητήσουν μόνο οι πρώην σύζυγοι (μέγα λάθος επίσης).
Η θέση αυτή είναι αυθαίρετη και δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε διάταξη, όταν λέμε δικαιούνται διατροφής δεν εννοούμε μόνο τους πρώην συζύγους, αλλά όσους απο το νόμο έχουν δικαίωμα διατροφής (αυτό συμβαίνει για την ταυτότητα του νομικού λόγου).

¨Ενεκα τούτου,καλό είναι λοιπόν  να ζητείται απο τα δικαιούμενα διατροφή φυσικά πρόσωπα να μνημονεύεαι στην αίτηση απο τον αρμόδιο εισαγγελέα και αυτά που ανέλυσα αμέσως παραπάνω έτσι ώστε να εξαλειφθούν οι αυθαίρετες ερμηνείες του νόμου απο τις κατά τόπο ΔΟΥ που το παιζαν και νομικοί γνώστες.

¨Ολα τα ανωτέρω προέρχονται από πρόσφατη Διάταξη του ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ. 

Αντώνιος Πράτας
Δικηγόρος Παρ' Εφέταις.    

ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ (Τηλεφωνικές) ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ- ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ- ΤΊ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή όλη η οικονομική κρίση, πάμπολες φορές έχω γίνει δέκτης παραπόνων από πελάτες για καθημερινές κλήσεις που δέχονται και μάλιστα άνω της μίας φοράς και ίσως και ακατάλληλες στιγμές απο Τράπεζες και εισπρακτικές εταιρίες για την ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους. Μάλιστα μερικές φορές τους προειδοποιούν και ότι και καλά για την ασφάλεια των συναλλαγών η συνομιλία τους ΜΠΟΡΕΙ να καταγραφεί, προφανώς και για το λόγο ότι έχουν γίνει αποδέκτες πολλών βωμολοχιών και ύβρεων απο αγανακτισμένους συμπολίτες μας. 

Υπάρχει λοιπόν κάποιο όριο στις κλήσεις αυτές ;

Ευτυχώς ο νομοθέτης μερίμνησε και γι΄ αυτό και με το νόμο 3758/2009 καθόρισε το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να κινούνται υποχρεωτικά οι προαναφερόμενες εταιρίες και συγκεκριμένα ορίζει : Οι εταιρίες αυτές πρέπει να κινούνται μέσα στα πλαίσια της επαγγελματικής δεντολογίας, της ευπρέπειας, της συναλλακτικής ευθύτητας, της ειλικρίνειας κατά την επικοινωνία, της διαφάνειας, του σεβασμού της προσωπικότητας, της ιδιωτικής ζωής, της υγείας, του τραπεζικού απορρήτου και της συμβατικής και οικονομικής ελευθερίας. 

Η συχνότητα των κλήσεων δεν πρέπει να ξεπερνά τη μία ανά δεύτερη ημέρα και μάλιστα μόνο στο σπίτι, γιατί οι κλήσεις και η τηλεφωνική επικοινωνία στο χώρο της εργασίας του οφειλέτη γίνεται μόνο στην περίπτωση που αυτός έχει δώσει το τηλέφωνο της εργασίας και μόνο ως σύνδεσμο επικοινωνίας και σε καμία άλλη περίπτωση.

Επίσης απαγορεύεται σε αυτές αυστηρά να λειτουργούν αθέμιτα κατά τις τηλεφωνικές οχλήσεις τους και συγκεκριμένα :  

Α/ Να εμφανίζονται στο τηλέφωνο ότι έχουν την ιδιότητα του υπαλλήλου της τράπεζας, του δικηγόρου ή του δικαστικού επιμελητή ενώ δεν έχουν τέτοια ιδιότητα, 

Β/ Η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας και πίεσης για την διακινδύνευση του επαγγέλματος του οφειλέτη, των περιουσιακών του στοιχείων, της ζωής αυτού και των οικείων του (π.χ θα σου κατασχέσουμε αντικείμενα που χρησιμοποιείς για την εργασία σου).

Γ/ Η επίδειξη προσβλητικής συμπεριφοράς ή προσβλητικών εκφράσεων,

Δ/ Η δυσφήμιση ή η απειλή δυσφήμισης του οφειλέτη στο επαγγελματικό του περιβάλλον ή στην οικογένειά του, 

Ε/ Η εκμετάλλευση περιστάσεων αντικειμενικής αδυναμίας του οφειλέτη, 

ΣΤ/ Η απειλή λήψης μη νόμιμου μέτρου εις βάρος του, 

Ζ/ Η παραπληντική πληροφόρηση του οφειλέτη, 

Η/ Η κατ' οίκον ή σε ΄χωρο εργασίας επίσκεψη στον οφειλέτη καθώς και οι επισκέψεις σε άλλους χώρους αυστηρά προσωπικούς όπως στο νοσοκομείο, 

Θ/ Η όχληση των οικείων προσώπων του, 

Ι/ Η παραπλανητική χρήση εγγράφων που δημιουργούν εσφαμένα την εντύπωση ότι πρόκειται για δικαστικά έγγραφα, 

ΙΑ/ Η επικοινωνίας που περιλαμβάνει ανακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις συνέπειες της αθέτησης πληρωμών, 

ΙΒ/ Η όχληση για οφειλές οι οποίες έχουν γεννηθεί από Γενικούς Όρους Συναλλαγής , οι οποίοι και έχουν κριθεί αμετάκλητα άκυροι ως καταχρηστικοί 

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ 

Όταν σας καλούν λοιπόν αυτές οι εισπρακτικές εταιρίες πρέπει και έχουν υποχρέωση να έχουν φανερό τον τηλεφωνικό τους αριθμό (όχι δηλαδή με απόκρυψη), νας γνωστοποιούν το ονοματεπώνυμό τους καθώς και την ιδιότητα που έχουν στην εταιρία αυτή, τον αριθμό μητρώου της εταιρίας καθώς και το σκοπό για τον οποίο σας καλούν. 

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΣΑΣ ΜΕΤΙΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Η συνομιλία του κάθε οφειλέτη με την εισπρακτική εταιρία μπορεί να καταγραφεί μόνο εφόσον στα πλαίσια της ανάθεσης της υπόθεσης απο την τράπεζα καλεί τον οφειλέτη για ρύθμιση ή διακανονισμό της οφειλής και σε καμία άλλη περίπτωση, όπως όταν τον καλεί απλώς  για ενημέρωση. 

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΚΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ;

Όταν υπάρχει ήδη διακανονισμός με την τράπεζα και για όσο διαρκεί αυτός απαγορέυεται οποιαδήποτε όχληση απο την εισπρακτική εταιρία. 

ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ¨ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ;

Όταν οι εισπρακτικές εταιρίες παρανομούν κατά τα ανωτέρω προβλέπονται τσουχτερά πρόστιμα που μπορεί να φτάσουν το ανώτερο και τα 500.000 ευρώ. Προσωπικά για τον καθένα απο εσάς, η συμβουλή μου είναι να ζητάτε να σας γνωστοποιήσουν το όνομά τους, την εταιρία που εκπροσωπούν και την ιδιότητά τους (μόλις τους ρωτήσεις το ονοματεπώνυμό τους είναι αλήθεια ότι λένε "οχ έχουμε να κάνουμε με ευσυνείδητο και γνώστη οφειλέτης, ας προσέξουμε τί λέμε". Φυσικά και μπορείτε αν δείτε ότι δεν τηρούν αυτά που προβλέπει ο νόμος να τους ασκήσετε αγωγή για προσβολή προσωπικότητας, παραβίαση προσωπικών δεδομένων εφόσον βέβαια στοιχειοθετείται τέτοια προσβολή σας. Ας μην ξεχνάμε και την καταγγελία προς την Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, η οποία και τηρεί το Μητρώο που είναι εγγεγραμμένες τέτοιες εισπρακτικές και είναι αρμόδια να τους βάλει στην θέση τους, γιατί είναι αλήθεια ότι κάποιες απο αυτές έχουν "ξεφύγει τελείως" και με όπλο τους την αμάθεια και άγνοια δύσμοιρων συμπολιτών τους εκβιάζει εμμέσως με κατασχέσεις περιουσιών, επιχειρήσεων κ.λ.π

Συχνότερες ερωτήσεις από οφειλέτες Τραπεζών - Χρωστάω από δάνεια, κάρτες κ.λ.π- Δεν έχω κάτι στο όνομά μου, τί μπορεί να μου κάνει η Τράπεζα

      Αγαπητοί αναγνώστες, σήμερα ξεκινώ στο παρόν νομικό ιστολόγιό μου να απαντώ στα συχνότερα ερωτήματα που έχω δεχτεί μέχρι και σήμερα από οφειλέτες Τραπεζών. Στην ανωτέρω ερώτηση λοιπόν, πως τί θα μπορούσε να κάνει η Τράπεζα σε κάποιον, ο οποίος δεν έχει κάποιο ακίνητο στην κυριότητά του, η απάντηση είναι η εξής :

Α. Όταν ένας οφειλέτης δεν έχει κάποιο ακίνητο στην κυριότητά του, τότε η Τράπεζα θα μπορέσει να εισπράξει την απαίτησή της μόνο αν ο ίδιος έχει κάποιο κινητό περιουσιακό στοιχείο στην κυριότητά του και στην συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι σε αυτοκίνητο, μηχανάκι, ποδήλατο, αλλά και έναν πίνακα αξίας. Δυστυχώς οι δικαστικοί επιμελητές έχουν πρόσβαση και στην διεύθυνση συγκοινωνιών απο όπου και προκύπτει η κυριότητα των κινητών μηχανοκίνητων. Αλλάζει το πράγμα όταν υπάρχει παρακράτηση κυριότητας, οπότε και η Τράπεζα δεν πρόκειται να προβεί σε κατάσχεση αυτών μέχρι και την άρση αυτής της κυριότητας. Το μόνο που μπορεί να κάνει στην περίπτωση αυτή είναι να κατασχέσει εις χείρας τρίτου (αυτού που σας παρακρατάει την κυριότητα) την μελλοντική απαίτησή σας να μεταβιβάσει ο τρίτος την κυριότητα σε σας και να υποσχεθεί στην Τράπεζα να μην προβεί σε αυτή, τη μεταβίβαση, αλλά εδώ μιλάμε για πολύ ψιλά νομικά, αμφιβάλω δε αν οι τράπεζες θα καθίσουν να προβούν σε τέτοιες κινήσεις (ενδεχομένως να μην τις γνωρίζουν κιόλας).

Β. Αυτό που θέλουν οι τράπεζες είναι ζεστό χρήμα, γι' αυτό προσέξτε και τις καταθέσεις σας στις άλλες τράπεζες, μπορούν να προβούν σε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, να σας δεσμεύσουν τα χρήματά σας, τα οποία εκ του νόμου εκχωρούνται σε αυτή και να σας τα εκταμιεύσουν, χωρίς δυστυχώς να μπορείτε να αντιδράσετε. Το έχω εφαρμόσει πολλάκις στο παρελθόν με ιδιαίτερη επιτυχία, τελευταία έχω δει να γίνονται κατά κόρον κατασχέσεις εις χείρας τρίτου από το ΙΚΑ και την Εφορία σε λογαριασμούς πολιτών, ιδιαίτερα δε σε συναιτεριστικές τράπεζες εκτός νομού, στον οποίο και κατοικούν οι οφειλέτές τους.

 Γ. Απαραίτητη προυπόθεση για όλα αυτά, φυσικά να σας έχει καταγγελθεί η σύμβαση δανείου, πιστωτικής κάρτας κ.λ.π και να έχει εκδοθεί και διαταγή πληρωμής. Στην τελευταία περίπτωση δεν πρέπει να λησμονείτε πως κατά της διαταγής πληρωμής υπάρχουν τα ένδικα βοηθήματα της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής και της ανακοπής κατά της πρώτης πράξης της αναγκαστικής εκτέλεσης που είναι η επιταγή προς πληρωμή (η σελίδα στην οποία ο δικηγόρος του αντιδίκου σας γράφει αναλυτικα τα ποσά που χρωστάτε με τόκους, έξοδα, αμοιβή δική του κ,λ.π).-

Εγγυητής σε Τραπεζικά Δάνεια- Έχει την προστασία του καταναλωτή ;

Αγαπητοί αναγνώστες, τελευταία έχω δεχθεί πολλές ερωτήσεις για κάποιους από εσάς που έχετε συμβληθεί ως εγγυητές σε τραπεζικά δάνεια και μάλιστα ως εγγυητές σε δάνεια σε ελβετικό Φράγκο, δηλαδή σε στεγαστικό δάνειο. 
Μπορεί ένας εγγυητής λοιπόν στεγαστικού ή και επαγγελματικού δανείου να έχει την προστασία του νόμου περί καταναλωτή όπως έχει ο πρωτοφειλέτης του δανείου ή όχι; Προτού απαντήσω σε αυτή την ερώτηση με απλά λόγια θα σας δώσω να καταλάβετε τί εννούμε όταν λέμε "καταναλωτής" σε σχέση με τις τράπεζες και κατ' επέκταση γιατί έχει μεγαλύτερη προστασία κάποιος καταναλωτής από ότι ότι μία εταιρία κολοσσός -εμπορική απέναντι στις τράπεζες.

"Καταναλωτής" αγαπητοί αναγνώστες θεωρείται σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 5α του ν. 3857/2007 που τροποποίησε το αντίστοιχο άρθρο του ν. 2251/1994 θεωρείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ενώσεις προσώπων χωρίς νομική προσωπικότητα για τα οποία προορίζονται τα προιόντα ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά και τα οποία κάνουν χρήση των προιόντων ή των υπηρεσιών αυτών, εφόσον αποτελούν τον τελικό αποδέκτη τους. Καταναλωτής επίσης είναι και αα) κάθε αποδέκτης διαφημιστικού μηνύματος, ββ) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εγγυάται υπέρ του καταναλωτή, εφόσον δεν ενεργεί στο πλαίσιο της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής του δραστηριότητας, και Β) Προμηθευτής είναι, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, κατά την άσκηση της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας του, προμηθεύει προιόντα ή υπηρεσίες στον καταναλωτή, προμηθευτής δε είναι και ο διαφημιζόμενος. 
θα μου πείτε τώρα τί σχέση έχουν όλα αυτά με τον εν λόγω τίτλο. ¨Εχουν κάποια σχέση και θα σας το πω αμέσως πιο κάτω. 

Με απλά ελληνικά, καταναλωτής είναι αυτός που χρησιμοποιεί ο ίδιος το δάνειο που παίρνει απο την τράπεζα (κάρτα, στεγαστικό δάνειο, επισκευαστικό δάνειο) και όχι αυτός που παίρνει π.χ ένα επαγγελματικό δάνειο προκειμένω να αγοράσει προιόντα να αγοράσει για το μαγαζί του και μετά να τα μεταπωλήσει με σκοπό το κέρδος. 

Άρα λοιπόν, ο τελευταίος νόμος ορίζει ότι την προστασία του καταναλωτή έχει και ο εγγυητής εφόσον όμως θεωρείται "ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ" και ο πρωτοφειλέτης του δανείου και υπό την επιπλέον προυπόθεση, ότι δεν ενεργεί στα πλαίσια της επιχειρηματικής του ή επαγγελματικής του δραστηριότητας. Η θέση αυτή όμως αγαπητοί αναγνώστες μου είναι οπισθολίσθημα σε λίγο πιο παλιές αποφάσεις δικαστηρίων που θεωρούσαν καταναλωτή και τον εγγυητή σε επαγγελματικό δάνειο με το εξής σκεπτικό "...προσέρχεται στην τράπεζα ως πελάτης και είναι αποδέκτης των υπηρεσιών αυτής..... Ειδικότερα ο εγγυητής, ο οποίος συναλλάσεται με την προμηθεύτρια τράπεζα, έχει την ίδια ανάγκη προστασίας με τον δανειολήπτη- πελάτη απέναντι στους προδιατυμένους όρους των συμβάσεων που συνάπτει με την τράπεζα, αφού η τελευταία εκμεταλλευόμενη την διαπραγματευτική της υπεροχή απέναντι σ' αυτόν (εγγυητή) του επιβάλει την δική της συμβατική τάξη.
Οι προηγούμενες βέβαια αυτές αποφάσεις προφανώς και είχαν εκδοθει δυνάμει της τελευταίας νομοθετικής διάταξης, αλλά δυνάμει του προηγούμενου ορισμού του ν. 2251/1994.  

Όμως για φανταστείτε ό,τι είτε σε καταναλωτικά-στεγαστικά είτε σε επαγγελματικά δάνεια εγγυητές μπαίνουν συνήθως συγγενικά πρόσωπα, σύζυγοι, ενήλικα τέκνα αλλά προφανώς συναλλακτικά άπειρα, τα οποία εκ των πραγμάτων και το υπό το βάρος της ψυχολογικής πίεσης να βοηθήσουν το επάγγελμα του πατέρα- συζύγου τους, σαφώς και δεν θα αναζητήσουν το θεμιτό ή οχι των προδιατυπωμένων όρων μίας σύμβασης δανείου, αλλά ούτε και πρόκειται να κοιτάξουν και να συγκρίνουν την υπο υπογραφή σύμβαση δανείου με άλλες άλλων τραπεζών, αλλά και ούτε έχουν την οικονομική και τεχνική υποστήριξη και πόρους για αναζητήσουν την πιο συμφέρουσα δανειακή σύμβαση. Ειδικά όταν η άρνησή τους συνεπάγεται ματαίωση του δανείου και οικονομική καταστροφή του πατέρα ή του συζύγου, τα περιθώρια αντίδρασης των συγγενών είναι ανύπαρκτα. 

Τοιουτοτρόπως εμφανίζονται από την πλευρά του εγγυητή -συγγενή γνωσιολογικά ελλείμματα πληροφόρησης, εναλλακτικών λύσεων και ορθολογικής συμπεριφοράς, δηλαδή οι ίδιες τυπικές καταστάσεις που χαρακτηρίζουν αξιολογικά και την ειδική νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών. Αλλά και ανεξάρτητα από τη συγγενική σχέση μεταξύ εγγυητή και πρωτοφειλέτη, τέτοιες ελλειματικές καταστάσεις, φαίνεται να εμφανίζονται στον κάθε εγγυητή όταν δεν ενεργεί στα πλαίσια της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής του δραστηριότητας. Αυτό συμβαίνει γιατί και αυτός με τη σειρά του υποχρεώνεται να προσχωρήσει στις τυποποιημένες δυνάμει Γενικών Όρων συναλλαγής παραιτήσεις δικαιωμάτων του καθιερωμένων απο το ενδοτικό δίκαιο, χωρίς να έχει παράλληλα τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει δαπάνες για τη λήψη εξειδικευμένων συμβούλων αναφορικά με το μέγεθος του κινδύνου και τις οικονομικές δυνατότητες του πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή του χρέους, ούτε να επιλέξει άλλον προμηθευτη-τράπεζα, που έχει εκ των προτέρων επιλεχθεί απο τον υπερ ου η εγγύηση. Για τους ανωτέρω λόγους λοιπόν, ο εγγυητής σαφώς και πρέπει να έχει αυτόνομης προστασίας και όχι να είναι εξαρτημένος απο το αν ο πρωτοφειλέτης έχει την ιδιότητα ή όχι του καταναλωτή, δηλαδή η προστασία του να είναι παρεπόμενη αυτού του χαρακτηρισμού. 

Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα : Εγγυητές σε συμβάσεις στεγαστικών δανείων είτε σε ελβετικό Φράγκο είτε σε ευρώ, καταναλωτικών δανείων, καρτών πιστωτικών σαφώς και έχουν την προστασία του καταναλωτή από τη στιγμή που έχει παγιωθεί νομολογιακά ότι καταναλωτής είναι και ο πρωτοφειλέτης των ανωτέρω. 
Το πρόβλημα είναι με τα λεγόμενα επαγγελματικά δάνεια, πιστώσεις, αλληλοχρέους λογαριασμούς, τα οποία χρήματα χρησιποποιούνται απο τους δανειστές για την αγορά προιόντων με σκοπό τη μεταπώληση στην αγορά. Εκεί με το νέο νομικό καθεστώς ο εγγυητής θεωρητικά πάντα δεν έχει την προστασία του νόμου περί προστασία των καταναλωτών. Το πράγμα αλλάζει όμως, αν π.χ το επαγγελματικό δάνειο χρησιμοποιήθηκε για να φτιάξει το μαγαζί του ο έμπορος ή να αγοράσει επαγγελματικό όχημα. Τότε θεωρείται τελικός αποδέκτης των προιόντων της Τράπεζας και θεωρείται καταναλωτής τόσο ο πρωτοφειλέτης όσο και ο εγγυητής. Ας δώσω ένα παράδειγμα της προστασίας του ν. 2251/1994 περί προστασίας του καταναλωτή. Ο γενικός όρος συναλλαγής σύμβασης δυνάμει του οποίου το επιτόκιο θα υπολογίζεται με έτος 360 ημερών αντί για 365 είναι αυτοδικαίος άκυρος ως καταχρηστικός για έναν καταναλωτή, γιατί προσκρούει στην αρχή της διαφάνειας, ενώ για έναν έμπορο ή εταιρία που δεν έχει την ιδιότητα του καταναλωτή δεν είναι. Θα μου πείτε τί κερδίζει με αυτό ο καταναλωτής! Κερδίζει πολύ απλά χρόνο και κάτι οικονομικό φυσικά, ιδίως για δάνεια μακροχρόνιας διάρκειας, διότι με τις παρούσες οικονομικές συγκυρίες, εάν η τράπεζα καταγγείλει τη σύμβαση και προχωρήσει σε διαταγή πληρωμής με σχετική ανακοπή ο οφειλέτης ανατρέπει όλη την υπάρχουσα κατάσταση με το σκεπτικό ότι όλα αυτά τα χρόνια η τράπεζα δημιούργησε μία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση της τάξης του 1,3889% (αν θυμάμαι καλά), χωρίς να μπορεί αυτή η επιβάρυνση να μπορεί να δικαιολογηθεί με την επίκληση κάποιου σύνθετου χαρακτήρα της παρεχόμενης υπηρεσίας ή απο κάποιους εύλογους για τον καταναλωτή λόγους ή από κάποιο δικαιολογημένο ενδιαφέρον της τράπεζας.Πρακτικά, με την ανακοπή σίγουρα θα ζητηθεί από την Τράπεζα λογιστική πραγματογνωμοσύνη με προδικαστική απόφαση που αποφασίσει για το σωστό ύψος του οφειλόμενου ποσού και όλα αυτά σημαίνουν πως η τράπεζα δεν μπορεί να κινηθεί με αναγκαστικά μέσα εκτέλεσης κατά της περιουσίας των οφειλετών για μεγάλο χρονικό διάστημα που μπορεί να φτάσει και τα 3 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ 
Η κάθε περίπτωση δανείου επαγγελματικού δανείου πρέπει να μελετάται ξεχωριστά προκειμένου να δούμε σε ποιά διάταξη νόμου πρέπει να υπαχθεί.

Αντώνιος Πράτας
Δικηγόρος Παρ΄εφέταις.       

ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ 2012- ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.

Μετά την ψήφιση του νόμου 4055/12.03.2012 το άρθρο 1441 ΑΚ που ρύθμιζε την διαδικασία εκδόσεως συναινετικού διαζυγίου τροποποιήθηκε και πλέον ισχόυν τα εξής, δηλαδή :

Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία τους πλέον να λύσουν τον γάμο τους, εφόσον έχει διαρκέσει τουλάχιστον για έξι (6) μήνες, ενώ με το προηγούμενο καθεστώς απαιτούνταν να έχει διαρκέσει τουλάχιστο ένα έτος. Η συμφωνία αυτή η έγγραφη, υπογράφεται είτε από τους συζύγους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους, είτε μόνο απο τους δικηγόρους τους, μόνο που στην τελευταία περίπτωση οι συνήγοροι θα πρέπει να έχουν εφοδιαστεί με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο πρέπει επίσης να έχει εκδοθεί από κάποιο συμβολαιογράφο εντός του μήνα απο την συζήτηση της υπόθεσης. 

Τί γίνεται άμα υπάρχουν ανήλικα τέκνα ;  

Εάν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, ο νομοθέτης θέτει ως προυπόθεση της έκδοσης απόφασης για τη λύση του γάμου, να έχει συμφωνηθεί επιπλέον και μάλιστα εγγράφως το τί μέλλει γενέσθαι με την επιμέλεια των ανηλίκων και την επικοινωνία του γονέα που δεν θα έχει την επιμέλεια με αυτά και η οποία θα ισχύει μέχρι να εκδοθεί η εν λόγω αποφαση που θα τα ρυθμίζει. 

Αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο

Οι κατά τα άλλα έγγραφες συμφωνίες τόσο της λύσης του γάμου όσο και της επιμέλειας και της επικοινωνίας ή και της διατροφής εφόσον αυτή έχει συμφωνηθεί, υποβάλλονται στο μονομελές Πρωτοδικείου του τόπου της τελευταίως κατοικούσαν ή διέμεναν οι σύζυγοι, το οποίο με απόφασή του κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας εκδίδει απόφαση επικυρώνοντας τις, ως άνω, συμφωνίες και α/ Κηρύσσει την λύση του γάμου και β/ Ρυθμίζει την επικοινωνία, επιμέλεια και διατροφή των ανηλίκων, δηλαδή στο διατακτικό της η απόφαση με τις νέες ρυθμίσεις παράγει δεδικασμένο περί αυτών των ζητημάτων και αποτελεί εκτελεστό τίτλο, μάκρα που δεν ίσχυε παλαιότερα, αφού με το παλαιό νομικό καθεστώς μόνο η λύση του γάμου απαγγέλονταν (αν υπήρχαν ανήλικα τέκνα, απλά ήθελε μόνο ως προυπόθεση να υπάρχει ως έγγραφη συμφωνία των γονέων για την επιμέλειά τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε τίτλο εκτελεστό.

ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟΥ ΣΕ ΑΝΗΛΙΚΟ- ΑΡΚΕΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΕΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ; Η΄ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ;

    Αγαπητοί αναγνώστες, 

           Πολλές φορές μου έγινε ερώτηση από διαζευγμένους συζύγους και γονείς εάν απαιτείται η συναίνεση και των δύο γονέων προκειμένω να εκδοθεί διαβατήριο για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους. Δικαίως αναρωτιούνταν για τον εν λόγω ζήτημα και αυτό γιατί μέχρι και το έτος 2005 το ζήτημα της έκδοσης διαβατηρίου ρύθμιζε η απόφαση 3021/22/20/28.06.2005 δυνάμει της οποίας :

"Αρθρο 1 παρ 3. της Απόφασης των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Εξωτερικών και Δημοσίας Τάξης "Δικαιλογητικά και διαδικασία έκδοσης, τύπος και περιεχόμενο ενδείξεων διαβατηρίου, χρονική ισχύς, αντικατάσταση, απώλεια και ακύρωση αυτών : Αυτό απαιτούσε, προκειμένου για την έκδοση διαβατηρίου επ' ονόματι ανηλίκου, την αυτοπρόσωπη εμφάνιση και συναίνεση του ασκούντος αποκλειστικά τη γονική του μέριμνα, ενώ εάν αυτή ασκείτο παρ' αμφοτέρων των γονέων του, την  παρουσία τουλάχιστον ενός εξ αυτών και την έγγραφη συναίνεση του άλλου¨".

Πλέον με την αντικατάσταση του άρθρου 3 της υπ' αριθμ. 3021/22/10-στ΄/26.07.2007 αποφάσεως των ιδίων Υπουργών το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο, ορίζεται ότι τη διαδικασία της εκδόσεως διαβατηρίου επ' ονόματι ανηλίκου κινεί μόνος ο ΕΧΩΝ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΓΟΝΕΑΣ. 

Η παρούσα μετατροπή έλυσε χίλια μύρια προβλήματα διαζευγμένων γονέων, αρκεί βέβαια να έχει επιλυφθεί το ζήτημα της επιμέλειας των τέκνων, η οποία επιμέλεια είναι ένα απο τα τρία περιλαμβανόμενα στοιχεία της γονικής μέριμνας. Τα υπόλοιπα δύο είναι η η διοίκηση της περιουσίας των ανηλίκων και η εκπροσώπηση των τέκνων, δικαστική και εξώδικη. 

Με τα προαναφερόμενα δεδομένα, όλως δικαίως δικαστήριο απέρριψε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για προσωρινή ρύθμιση κατάστασης που είχε ασκήσει ο ένας γονέας κατά του άλλου και στην νομική βάση της οποίας επικουρικά είχε ζητήσει να υποχρεωθεί απο το δικαστήριο η πρώην σύζυγος να συνδράμει στην έκδοση διαβατηρίου των τέκνων τους, διότι αφού με προηγούμενη δικαστική απόφαση είχε ο ίδιος την επιμέλεια, τέτοια δικαστική παρέμβαση παρίστατο ως περιττή. Μόνον λοιπόν όταν δεν έχει εκδοθεί απόφαση προσωρινής ή οριστικής ισχύος απο τα δικαστήρια, θα μπορούσαν αυτά να ρυθμίζουν επεμβατικά ένα τέτοιο ζήτημα.

ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ο γονέας που ασκεί την επιμέλεια των τέκνων μπορεί να προχωρήσει μόνος του την έκδοση διαβατηρίου για λογαριασμό των ανήλικου τέκνου του.

ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΤΟΥ ΕΛΒΕΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ (ΦΡΑΓΚΟΥ) ΜΕ ΕΥΡΩ- ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΞΕΓΕΛΑΣΕ ΤΟΥΣ ΛΗΠΤΕΣ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ-ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΘΕΙ ΤΩΡΑ

                    Αγαπητοί Αναγνώστες μου, το παρόν άρθρο μου και ειδικότερα ένα απόσμασμα αυτού δημοσίευσα πριν απο κάποιες ημέρες στην εφημερίδα "Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ δημοκρατίας". Το περιεχόμενό του έχει ως εξής, δηλαδή :

Δάνειο Σε Ελβετικό Φράγκο (CHF)- Ο Δικαστικός αγώνας για τη δικαίωση.

Αγαπητοί αναγνώστες μου, θα ξεκινήσω το παρόν άρθρο μου με μία εισαγωγική ερώτηση. Μπορεί να υπάρξει ποτέ περίπτωση, ένας συνάνθρωπός μας να δανείστηκε από γνωστή ανώνυμη τραπεζική εταιρία το ποσό των εκατόν χιλιάδων ευρώ (100.000) € με την μορφή στεγαστικού δανείου 30ετούς διάρκειας, να έχει επιστρέψει μέσα σε 5 έτη λειτουργίας του συνολικά τοκοχρεωλυτικές δόσεις τριάντα χιλιάδων (30.000) € και εν τέλει να οφείλει εκατόν τριάντα χιλιάδες ευρώ (130.000) € ; Μετά λύπης σας πληροφορώ πως πενήντα πέντε χιλιάδες δανειολήπτες (55.000) ανά την ελληνική επικράτεια έχουν πέσει «θύματα» την περίοδο 2006 έως και τέλη του 2008 περίπου της, ευρέως διαφημιζόμενης από τα ΜΜΕ εκείνης της εποχής, παγίδας που λέγεται «ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ».  Άραγε, γιατί απότομα σταμάτησαν να χορηγούνται τέτοια δάνεια; 

Αυτό εξηγείται από το πολύ απλό γεγονός πως όλοι οι, απρόσεκτοι μεν αλλά μέσης αντίληψης καταναλωτές (έτσι ερμηνεύει τον πελάτη ο νομοθέτης στον νόμο Ν. 2251/1994 Περί Προστασίας του Καταναλωτή) είδαν πολύ εύκολα το «τυρί», δηλαδή το χαμηλό επιτόκιο LIBOR που τοκίζονταν ετησίως τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο και που είχε άμεσα αντίκτυπο τόσο βραχυπρόθεσμα στην μηνιαία τους δόση όσο και μακροπρόθεσμα στο επιστρεφόμενο κεφάλαιο (με την προυπόθεση πάντα βέβαια η Ισοτιμία του Ελβετικού νομίσματος με το ΕΥΡΩ να παρέμενε σταθερή) και δεν είδαν ή μάλλον ορθότερα δεν τους εδόθη η πραγματική δυνατότητα να δουν τη «Φάκα» δηλαδή τον συναλλαγματικό κίνδυνο που εμπεριέχεται σε μία τέτοια σύμβαση και που μπορεί να έχει ανά πάσα στιγμή δυσμενέστατες συνέπειες τόσο στην επιστρεφόμενη δόση κατά μήνα όσο και στο λογισθέν άληκτο κεφάλαιο.  

 

Τοιουτοτρόπως έλαβαν χώρα με το γνωστό αποτέλεσμα τα ανωτέρω αγαπητοί αναγνώστες, για το λόγο ότι, η επιστροφή των δανείων σε ελβετικό φράγκο και σε συνάλλαγμα γενικά συνδέεται άμεσα με την αγορά συναλλάγματος, αφού ναι μεν ο δανειολήπτης πληρώνει σε ευρώ, επί της ουσίας όμως αγοράζει από το τραπεζικό γκισέ τα ελβετικά φράγκα που απαιτούνται έτσι ώστε να αποπληρώσει την δόση του σε CHF. Αυτό άλλωστε ορίζεται και στο άρθρο 291 του αστικού κώδικα σύμφωνα με το οποίο : «Όταν πρόκειται για χρηματική οφειλή σε ξένο νόμισμα που πρέπει να πληρωθεί στην Ελλάδα, ο οφειλέτης, αν δεν συμφωνήθηκε το αντίθετο, έχει δικαίωμα να πληρώσει σε εγχώριο νόμισμα με βάση την τρέχουσα αξία του ξένου νομίσματος στον χρόνο και στον τόπο της πληρωμής».

 

Θα αναρωτηθεί λοιπόν ο καθένας αλλά και φυσικά και ο φυσικός δικαστής των εκκρεμoυσών ήδη αγωγών κατά των Τραπεζών για τα περί ων ο λόγος δάνεια, δεν γνωρίζατε αγαπητοί μου πως λειτουργούν γενικά τα δάνεια σε ξένο νόμισμα; Η απάντηση είναι : φυσικά και όχι και αυτό συνάγεται εμμέσως πλην σαφώς από το γεγονός ότι η πληθώρα των δανειοληπτών οι οποίοι δανείστηκαν χρηματικά ποσά στα τέλη του 2006 με μία ισοτιμία ευρώ-φράγκου στο 1 ευρώ προς 1,55 ελβετικά Φράγκα ας πούμε. Οι τελευταίοι θα μπορούσαν εάν είχαν πλήρη επίγνωση των δεδομένων τέτοιων δανείων να είχαν ζητήσει την μετατροπή των δανείων τους στο νόμισμα του ευρώ κάποιους μήνες αργότερα, μιας και η ισοτιμία ευρώ- φράγκου μέχρι και τον Ιούνιο του 2008 είχε διαμορφωθεί προς όφελός τους σε σχέση με την ημερομηνία εκταμίευσης στο ιστορικό υψηλό του 1 ευρώ προς 1,67 ελβετικά φράγκα και προβαίνοντας σε μία τέτοια μετατροπή σαφώς και θα είχαν κερδίσει αρκετές χιλιάδες ευρώ.         Η προαναφερόμενη κίνηση όμως προϋποθέτει την παρακολούθηση της νομισματικής αγοράς καθημερινά, πράγμα που οφείλει ένας δανειολήπτης σε ξένο νόμισμα να τηρεί με ευλάβεια, όμως ουδόλως έπραξε για τους, ως άνω λόγους, κάποιος από τους 55.000 δανειολήπτες όπως προανέφερα. 

 

Καταλήγουμε έτσι στο συμπέρασμα πως οι δύσμοιροι σε ελβετικό φράγκο δανειολήπτες προέβησαν στην σύναψη αυτών, χωρίς να έχουν τηρηθεί από την μεριά των προμηθευτών-Τραπεζών οι προϋποθέσεις του νόμου για ελάχιστη πληροφόρηση των καταναλωτών όταν αυτοί βρίσκονται στις διαπραγματεύσεις για την σύναψη δανείου σε ξένο νόμισμα, ήτοι : α/ επεξήγηση του συναλλαγματικού κινδύνου και τις συνέπειες που αυτός μπορεί να έχει τόσο στην μηνιαία δόση όσο και στο άληκτο κεφάλαιο (στη λειτουργία του δανείου δηλαδή) και β/ ο τρόπος που μπορεί να αντιμετωπισθεί ο συναλλαγματικός κίνδυνος, ήτοι γνωστοποίηση των μέσων αντιστάθμισής του.  Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι είναι «ηλίου φαεινότερο» πως, σε οποιονδήποτε καταναλωτή που θέλει να αγοράσει πρώτη κατοικία, του εξηγήσεις (ως υπάλληλος τράπεζας) ότι παράλληλα με την σύναψη του δανείου θα πρέπει να αγοράσει και ένα αντισταθμιστικό προϊόν (όπως π.χ συμβόλαιο προαιρέσεως συναλλάγματος), γιατί αλλιώς ενδεχομένως θα βρεθεί στην τωρινή του θέση (λογιστικά κατάχρεος δηλαδή), θα προτιμήσει, στα πλαίσια καθαρών συγκρίσιμων μεγεθών, το δάνειο στο εγχώριο νόμισμα του ευρώ με σταθερό ή κυμαινόμενο επιτόκιο παρά να αναλάβει το ρίσκο του δανείου σε ξένο νόμισμα που κατά την προσωρινή μου άποψη είναι ένα είδος επενδυτικού προϊόντος, όπως π.χ είναι και μία προθεσμιακή κατάθεση σε συνάλλαγμα με επιτόκιο υψηλότερο από το κανονικό στην οποία έχει συμφωνηθεί και σύμφωνο προαιρέσεως κύριου και εναλλακτικού νομίσματος κατά την επιστροφή του κεφαλαίου με τους τόκους, δηλαδή όταν λήξει η προθεσμιακή κατάθεση έχει η τράπεζα το δικαίωμα να επιστρέψει στον καταθέτη τους τόκους και το κεφάλαιο ή στο κύριο νόμισμα του ευρώ ή στο εναλλακτικό νόμισμα του δολαρίου ας πούμε, πάντα σε σχέση με την ισοτιμία βάσης που υπήρξε κατά την ημερομηνία κατάθεσης και ανάλογα με το συμφέρον της από την αλλαγή των ισοτιμιών. Μετά ταύτα μία τέτοια κατάθεση όπως και το δάνειο σε ελβετικό φράγκο (CHF) σαφώς και δεν απολαμβάνουν τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά μιας απλής προθεσμιακής κατάθεσης και ενός απλού στεγαστικού δανείου δηλαδή, αφού ενέχουν επενδυτικό κίνδυνο.  

 

Εδώ είναι και το πρόβλημα αγαπητοί αναγνώστες μου, το γνωσιολογικό έλλειμμα που δημιουργήθηκε από τους προμηθευτές (Τράπεζες) σε όλους τους πολίτες κατά το προσυμβατικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, εξαιτίας του οποίου δεν τους παρήχθησαν αληθινά συγκρίσιμα μεγέθη με προϊόντα άλλως τραπεζών ή άλλα προϊόντα των ιδίων καταστρατηγώντας έτσι τον υγιή ανταγωνισμό.

Λύση

Εύλογα τώρα όλοι θα αναρωτηθείτε, υπάρχει κάποια λύση;.

Από Θεωρητική και μόνο προς το παρόν άποψη, εάν η ισοτιμία ευρώ- φράγκου μεταβληθεί κάποια στιγμή προς την αντίθετη από την μέχρι τώρα κατεύθυνση (προς το παρόν έχει κλειδώσει στο 1 ευρώ προς 1,200 ελβετικά φράγκα) η κατάσταση θα εξομαλυνθεί. Όμως επειδή κανείς από τους δανειολήπτες δεν επιθυμεί να βρίσκεται σε μία κατάσταση ρευστότητας υπάρχει φυσικά και ο δρόμος της δικαιοσύνης, την οποία και ως νομικός προκρίνω ως η μόνη δίκαια και θεμιτή λύση.

Εν ολίγοις, Ο δανειολήπτης ζητά με αναγνωριστική αγωγή, την οποία προσωπικά ως νομικός την στηρίζω σε 3 νομικές βάσεις (ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες της κάθε περίπτωσης), αναδρομικά και δυνάμει όλων των μέχρι τώρα καταβολών του, να αναγνωριστεί το δάνειο του να αποπληρωθεί με βάση τα μεγέθη της ισοτιμίας της ημέρας εκταμιεύσεως των χρημάτων και φυσικά με το β’ αίτημα ζητά να αναγνωριστεί ότι κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής του οφείλει χ….ποσό και όχι το ψ….ποσό.  Αυτά εν ολίγοις, αφού σύντομα περιμένω την πρώτη μου απόφαση από τις πολλές ήδη εκκρεμούσες αγωγές. Αναλυτικά για οτιδήποτε αφορά τα δάνεια σε ελβετικά φράγκο επισκεφτείτε το Blog μου με την επωνυμία «www.diadiktiakosdikigoros.blogspot.com» στο οποίο έχω αναρτήσει 4 σχετικά άρθρα.

 

 Με χαρά επίσης σας ανακοινώνω πως έχει εκδοθεί και η πρώτη ΘΕΤΙΚΗ δικαστική απόφαση (ασφαλιστικών μέτρων) με την οποία ανεστάλει η εκτέλεση διαταγής πληρωμής η οποίας εξεδόθει δυνάμει στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο και μέσα στον μήνα Αύγουστο 2013 θα εκδοθεί και η πρώτη οριστική απόφαση για το ίδιο θέμα.

Με Τιμή 

Αντώνιος Πράτας, Δικηγόρος Παρ’ Εφέταις.

Τηλ. 6974-417556, email. denmarco@hotmail.com

ΔΑΝΕΙO ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ- Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Αγαπητοί αναγνώστες μου,

 Με χαρά επίσης σας ανακοινώνω πως έχει εκδοθεί και η πρώτη ΘΕΤΙΚΗ δικαστική απόφαση (ασφαλιστικών μέτρων) με την οποία ανεστάλει η εκτέλεση διαταγής πληρωμής η οποίας εξεδόθει δυνάμει στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο και μέσα στον μήνα Αύγουστο 2013 θα εκδοθεί και η πρώτη οριστική απόφαση για το ίδιο θέμα.
Ομολογώ πως το παρόν θέμα των δανείων σε ελβετικό Φράγκο απασχολεί μερικές χιλιάδες δανειολήπτες, και τα τηλεφωνήματα που έχω δεχτεί για το περί ου ο λόγος θέμα είναι μέχρις στιγμή αμέτρητα. 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΚΑΠΟΙΟ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ;  
                Πρωτίστως σας ανακοινώνω πως εντός του προσεχούς χρονικού διαστήματος περιμένω το πρώτη μου απόφαση σε αγωγή ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΡΙΚΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΔΑΝΕΙΟΥ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ (κύριο αίτημα της οποίας είναι αναδρομικώς με βάση τις καταβολές του πελάτη η σύμβαση να λειτουργ'ησει με τα δεδομένα της ημέρας εκταμιεύσεως του δανείου, δηλαδή με την ισοτιμία ευρώ-φράγκου στο 1 ευρώ προς 1,6500 ελβετικά Φράγκα (CHF). Επιπροσθέτως και απο όσο γνωρίζω δεν υπάρχει πανελληνίως μέχρι στιγμής κάποιο δεδικασμένο σε τέτοια υπόθεση και φυσικά μιλώ για έκδοση οριστικής απόφασης πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

ΦΡΟΝΩ, πως όλοι εσείς που θα διαβάσετε το παρόν άρθρο, είστε από τους παθόντες της μεγίστης απάτης (έτσι την έχω αναγάγει στο μυαλό μου) των ετών 2006-2009 (όπως η απάτη του χρηματιστηρίου του έτους 1999). Για ένα πράγμα μόνο πρέπει να είστε σίγουροι. Σ΄ αυτή τη μεγάλη μάχη που ανοίξαμε μαζί θα με έχετε στο πλευρό σας και γι' αυτό να είστε σίγουροι πως στο τέλος θα βγούμε κερδισμένοι. 

    Και αυτό θα το πετύχω (απο την πλευρά μου) έχοντας μελετήσει μέχρι και σήμερα οποιοδήποτε σύγγραμμα ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ και έχει να κάνει με τους κανόνες που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου μία σύμβαση που έχει προκαθοριστεί και διατυπωθεί από πριν από τις Τράπεζες για αόριστο αριθμό πελατών, όπως η σύμβαση σε ελβετικό φράγκο (CHF) Να μην είναι καταχρηστική απέναντι στο θεσμό της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 ΑΚ), να μην είναι άκυρη ως καταχρηστική διαλύοντας εν τοις πράγμασι την ισορροπία των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών σε βάρος του πελάτη, να μην αντιβαίνει σε απαγορευτικούς κανόνες δικαίου, να μην είναι προιόν εκμετάλλευσης της διαπραγματευτικής αδυναμίας του μεμονωμένου πελάτη έναντι ενός τραπεζικού κολοσσού.

ΤΙ΄ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΜΠΟΛΕΣ ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ

         ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ Όμως, αυτό που μετά έντονης έκπληξης διαπίστωσα είναι πως σε όλες των περιπτώσεων (100 συμβάσεις μέχρις στιγμής) που έχω αναγνώσει, δεν έχει τηρηθεί κανένας κανόνας δικαίου και δεοντολογικός κανόνας για θέσπιση ΜΙΑΣ συμβάσεως δανείου με βάση την καλή πίστη, τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη καθώς και τις δικαιολογημένες προσδοκίες και δικαιολογημένα συμφέροντα των συμβαλλομένων μερών. Διότι πολύ απλά οι ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ για τον (απρόσεκτο μεν ως προς την ενημέρωσή του και με μέση  ικανότητα αντίληψης καταναλωτή) είναι σαν να κρατούσε, αγαπητοί παθόντες συμπολίτες μου, κατά την στιγμή της σύναψής μίας τέτοιας (συμβάσεως) μία χειρομβοβίδα εις χείρας του με απασφαλισμένη την περόνη. Και αυτό συνέβη για το λόγο ότι, μετά το 2009 μέχρι και σήμερα και πολύ πιθανότατα και για μεγάλο χρονικό διάστημα εφεξής "Η περόνη που θα μπορούσατε να ασφαλίσετε ξανά την χειρομβοβίδα" έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί". Και φυσικά μιλώ για την ισοτιμία ΕΥΡΩ - ΕΛΒΕΤΙΚΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ η οποία πλέον έχει κλειδώσει στο 1 ευρώ προς 1,200 ελβετικά φράγκα. Δηλαδή ο συναλλαγματικός κίνδυνος έναντι του οποίου έπρεπε να σας δοθεί, ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΣΙΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΨΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ, η εναλλακτική λύση να προστατευθείτε με τη χρήση κάποιας μεθόδου αντιστάθμισης, έχει ήδη επέλθει πράγμα το οποίο μετά βεβαιότητας γνώριζαν οι τράπεζες και ιδού η απάντηση από πού το ήξεραν :

Απάντηση με ρητορική ερώτηση : Γιατί από το έτος 2009 μέχρι και σήμερα δεν έχει συναφθεί καμία σύμβαση δανείου σε ελβετικά φράγκα. Γιατί συνήφθησαν όλες αυτές στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα Σεπτεμβρίου 2006 έως και τέλη του 2008, αρχές 2009; 

 

ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΤΣΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, περιμένοντας την δικαίωση στους δικαστικούς αγώνες που έχω ξεκινήσει για λογαριασμό πολλών πελατών κόντρα σε 3 κυρίως ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες και μετά την ενδελεχή έρευνα που έκανα και ακόμη συνεχίζω προκειμένω να δικαιωθoύν οι ζημιωθέντες συμπολίτες μας απο την ελληνική δικαιοσύνη, την οποία και εμπιστεύομαι απόλυτα, θέλω να σας εκθέσω κάποιες παραμέτρους - προυποθέσεις που ΑΝ συντρέχουν και στη δική σας περίπτωση, τότε ναι υπάρχει περίπτωση να δικαιωθείτε, και όταν λέμε δικαίωση δεν εννοούμε να απαλαγείτε απο το βραχνά του δανείου των ΜΕΓΑΛΟΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ που έχει φτάσει λόγω της υποτίμησης του ευρώ σε υπερμεγέθη σε επίπεδο αλήκτου κεφαλαίου, και μηνιαίας δόσης αλλά στην "τελική" να πληρώσετε αυτά που δικαιλογημένα προσδοκούσατε  και περιμένατε ότι θα πληρώσετε και δη : 

Τα περισσότερα ιστορικά των υποθέσεων που έχω αναλάβει έχουν ως εξής :

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

Ανυποψίαστοι συμπολίτες μας, οικογενειάρχες, νέοι άνθρωποι θέλησαν να φτάξουν την περίοδο 2006-2009 την ζωή τους με την αγορά πρώτης κατοικίας και γι' αυτό το λόγο ξεκίνησαν ένα "σαφάρι έρευνας αγοράς" για το πιο συμφέρον δανειακό πρόγραμμα ,δηλ. αυτό με τη χαμηλότερη δόση και το χαμηλότερο επιτόκιο. Και αυτό  για τον εξής απλούστατο λόγο, διότι, τα εισοδήματά τους ήταν προκαθορισμένα βάσει των ΣΤΑΝΤΑΡ οικονομικών τους δυνάμεων και ένεκα τούτου κανείς απο αυτούς π.χ δεν θα μπορούσε να καταβάλει μηνιαίως ένα ποσό πάνω απο εκείνο το κονδύλι που είχε υπολογίσει να δαπανά για έξοδα δανείου. Έτσι όλοι ξεκίνησαν ένα "σαφάρι" αγοράς και δυστυχώς πάνω στην αναζήτησή τους αυτή, χωρίς να έχουν ειξιδευμένες γνώσεις γύρω απο τα οικονομικά και τις χορηγήσεις σε δάνεια "έπεσαν" πάνω σε κάποιες ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες, οι οποίες στα πλαίσια εφαρμογής του προγράματος "ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ" και "ΚΕΚΑΛΥΜΜΕΝΗΣ ΑΠΑΤΗΣ" που εφαρμόζουν σχεδόν πάντα, πρότειναν σε αυτούς τους ανυποψίαστους πολίτες τα δάνεια "ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ". 

ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ- ΑΡΑΓΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ;;;;;

Τα κύρια και μοναδικά επιχείρηματά τους ήταν επί λέξει τα εξής :
 "Πάρτε το δάνειο σε ελβετικό φράγκο, σας συμφέρει, έχει το χαμηλότερο επιτόκιο και τη χαμηλότερη μηνιαία δόση" και φυσικά "είστε απόλυτα ασφαλείς, δεν έχετε να φοβόσαστε για κανένα λόγο, η ισοτιμία ευρώ- φράγκου είναι απόλυτα σταθερή τα τελευταία χρόνια" 

και ΣΕ όσους ήταν αρκετά επιφυλακτικοί τους πετούσαν και την μέγιστη μπανανόφλουδα : "ούτως ή άλλως εμείς σε προστατεύουμε στην μηνιαία δόση του δανείου τα 3 ή 4 πρώτα χρόνια και μετά στην ανανεώνουμε με μία απόκλιση το πολύ της τάξης του +-5%"

Κάποιες από αυτές έκαναν και άλλες πρόσθετες απατηλές ενέργειες και δη εγχειρίζανε στους καημένους και ανυποψίαστους πελάτες ενδεικτικό πίνακα αποπληρωμής δανείου σε βάθος χρόνου. Δηλαδή πως θα κινηθεί/λειτουργήσει το δάνειο σε βάρος 30ετίας. Απίστευτο!!! Κανένας σοβαρός άνθρωπος με λίγες γνώσεις οικονομικών δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα τέτοιο πίνακα. ΚΑΙ ΑΥΤΟ, αφού στην ουσία όταν καλείσαι να εξοφλήσεις τις δόσεις του δανείου, πληρώνεις στο τραπεζικό γκισέ τα ευρώ εκείνα που απαιτούνται για αγοράσεις τη δόση που είναι σταθερή αλλά σε ελβετικά Φράγκα. 

Όμως θα πρέπει να γνωρίζετε αγαπητοί συμπολίτες μου, πως η αγορά συναλλάγματος, γιατί στην ουσία για αγορά συναλλάγματος μιλάμε, περιέχει τους πλέον περισσότερους κινδύνους επενδυτικούς και με αυτό το σκεπτικό δεν είναι δυνατόν μία σημερινή ισχύουσα ισοτιμία να θεωρείται σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ότι θα είναι η προσδοκώμενη σε βάθος χρόνου. Πώς εσείς κύριοι Τραπεζίτες σε ορισμένες περιπτώσεις δίνατε τέτοιους πίνακες; Πως μπορεί να γνωρίζετε τί μπορεί να συμβεί σε 5, 10, 15 πόσο μάλλον 30 χρόνια;;  


ΤΟ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ-  Η ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΛΥΣΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ

• ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΜΕΡΙΚΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΣΕ CHF

Αύτα ή και πολύ λιγότερα από αυτά ήταν το περιεχόμενο της προσυμβατικής ενημέρωσης απο τις ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες.  Όμως αυτή η προσυμβατική ενημέρωση έρχεται σε ευθεία αντίθεση αγαπητοί συμπολίτες μου με την υποχρέωση για ΟΡΘΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΠΡΟΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ που θα ΠΡΕΠΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΝΑ ΠΑΡΑΣΧΟΥΝ οι ΤΡΑΠΕΖΕΣ στους καταναλωτές όταν θέλουν να τους "ΠΑΣΑΡΟΥΝ" δάνεια σε ΞΕΝΟ ΝΟΜΙΣΜΑ γενικώς (ο νόμος τα δάνεια τα ονομάζει χορηγήσεις" και δη στα δάνεια σε ελβετικό φράγκο. Για την σωστή λοιπόν προσυμβατική ενημέρωση έχει ήδη από το έτος 2002 εκδοθεί Πράξη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Π.Δ.Τ.Ε δυνάμει της οποίας, η ελάχιστη ενημέρωση που θα πρέπει οι Τράπεζες να παράσχουν στους πολίτες σχετικά με τις χορηγήσεις σε ξένο νόμισμα είναι η εξής : Α/ Ενημέρωση για τον συναλλαγματικό κίνδυνο και τις επιπτώσεις του συνολικά στην πορεία του δανείου και β/ Τον τρόπο για να αντιμετωπιστεί ένας τέτοιος κίνδυνος  

Όμως δεν είναι μόνο αυτή η ΠΔΤΕ που υποχρεώνει τις τράπεζες στο να παρέχουν τέτοιου είδους ελάχιστη ενημέρωση. Διότι ότι ο πελάτης (δηλαδή ο καταναλωτής) και η Τράπεζα (προμηθευτής) τη στιγμή που βρίσκονται στο προσυμβατικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, τότε η τελευταία οφείλει σύμφωνα με την ΚΑΛΗ ΠΙΣΤΗ και ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΗΘΗ, δηλαδή από την από ΤΟ ΝΟΜΟ αυτή πηγάσουσα υποχρεώση να τους ενημερώσει για την πλήρη αλήθεια των δεδομένων και των κινδύνων που περικλείονται σε μία σύμβαση σε ξένο νόμισμα. Διότι αν δεν το κάνει και συγκεντρώσει την προσοχή των απρόσεκτων και με μέση αντίληψη καταναλωτών (έτσι τους χαρακτηρίζει ο νόμος) μόνο στα ελκυστικά μέρη της σύμβασης (όπως στο χαμηλό επιτόκιο και στη χαμηλή μηνιαία δόση) και μόνο σ' αυτά, αυτό αποτελεί ενέργεια η οποία υπαγάγεται στη διάταξη του ΑΚ η οποία έχει να κάνει με την απάτη. Δηλαδή την απάτη που συντελέσθηκε σε πληθώρα συμπολιτών μας σχετικά με την ένταξή τους σ΄ αυτές τις συμβάσεις. Με αυτόν τον τρόπο ο κάθε ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ αγνοώντας όλα τα δεδομένα που περικλείει μία τέτοια σύμβαση δανείου σε ξένο νόμισμα, δεν μπορεί να έχει  αληθινά συγκρίσιμα μεγέθη με άλλα προιόντα δανειακά άλλων τραπεζών ή και της ίδιας τράπεζας (δηλαδή ας πούμε ένα δάνειο στεγαστικό με σταθερό επιτόκιο ευρώ), ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΒΑΙΝΕΙ στον υγιή ανταγωνισμό και χρήζει δικαστικής  παρέμβασης και προστασίας όπως στην περίπτωσή μας. 

ΚΥΡΙΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ- ΚΟΛΑΦΟΣ ΜΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ 

Α/ Καταρχάς πρέπει να ξεκινήσω με το εξής βασικό στοιχείο. Όποιοι από εσάς έχετε συνάψει δάνεια στεγαστικά, επισκευαστικά, καταναλωτικά πρέπει να γνωρίζετε ότι ως υποκείμενα υπάγεστε στον νόμο περί "προστασίας του καταναλωτή", ήτοι τον νόμο 2251/1994 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί απο το νόμο 3857/2007 και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για τους ως κάτωθι λόγους. 

   

     Ο νόμος περί προστασίας του καταναλωτή έχει θεσμοθετήσει ευρύ πεδίο προστασίας για όλους εσάς τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο, με την έννοια ότι δεν ισχύουν μόνο οι κοινές διατάξεις του αστικού δικαίου όπως άλλωστε συμβαίνει π.χ με κάποιον που έχει συνάψει επιχειρηματικό δάνειο αλλά και κάποια άλλα επίπεδα προστασίας. Δηλαδή : 

  Όπως γνωρίζετε όλες οι συμβάσεις δανείων περιέχουν προδιατυπωμένους όρους, οι οποίοι χωρίς καμία απολύτως διαπραγμάτευση αποτελούν ρήτρες της σύμβασης και τους οποίους όπως συνήθως συμβαίνει αποδέχεστε με την υπογραφή σας σε κάθε σελίδα της σύμβασης. Εδώ έρχεται λοιπόν ο νόμος περί προστασίας του καταναλωτή, ο οποίος στο άρθρο 2 παρ. 1 λέει ό,τι : "Όροι που έχουν διατυπωθεί εκ των προτέρων για μελλοντικές συμβάσεις δεν δεσμεύουν τον καταναλωτή, εάν κατά την κατάρτιση της σύμβασης τους αγνοούσε ανυπαιτίως, όπως ιδίως, όταν ο προμηθευτής δεν του υπέδειξε την ύπαρξή τους ή του στέρησε τη δυνατότητα να λάβει πραγματική γνώση του περιεχομένου τους. 

Εν τοις πράγμασι λοιπόν αγαπητοί  αναγνώστες μου, ρήτρες τις οποίες οι προστηθέντες υπάλληλοι της τράπεζας δεν σας έδωσαν την δυνατότητα να λάβετε πραγματική γνώση του περιεχομένου τους, δηλαδή με απλά ελληνικά να τις κατανοήσετε ως προς την έννοιά τους και τα αποτελέσματά τους στην αντιπαροχή σας, δεν σας δεσμεύουν., Προσοχή δεν εννοώ ότι είναι άκυρες ως καταχρηστικές, αλλά δεν σας δεσμέουν εσάς ατομικά, τον καθένα απο εσάς και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι δεν σας δεσμεύει η ρήτρα βάσει της οποίας εσείς κουβαλάτε το βάρος της αλλαγής της ισοτιμίας. Άρα ως αποτέλεσμα, πρέπει να ισχύσει η αρχική ισοτιμία.  

Πρέπει ακόμη να σας πω ότι δεν σας δεσμεύουν και κάποιοι όροι τους οποίους τεχνηέντως οι τράπεζες καταχώρησαν σε νοηματικά άσχετα κεφάλαια του όλου συμβατικού οικοδομήματος, όπως έχω δει να συμβαίνει στις περισσότερες απο αυτές, όπως π.χ μιλάν για ισοτιμία σε κεφάλαιο που έχει επικεφαλίδα άσχετη.

Β/ Σε περίπτωση τώρα που το δικαστήριο καταλήξει σε πόρισμα πως απο υπαιτιότητά σας δεν καταλάβετε π.χ την έννοια του συναλλαγματικού κινδύνου ας πούμε και τις επιπτώσεις του στην λειτουργία του δανείου σας, τότε μπαίνουμε στην δεύτερη φάση του ελέγχου της σύμβασης, στην ερμηνεία της σύμβασης που υπογράψατε και μετέπειτα στον τελικό έλεγχο αν ορισμένες απο τις ρήτρες που εμπεριέχονται σ' αυτή  και εντάχθηκαν σε αυτή είναι άκυρες ως καταχρηστικές. Ο δικαστής αφού του παραθέσουμε τους λόγους που θεωρούμε ότι αυτές οι ρήτρες είναι άκυρες ως καταχρηστικές, θα προσπαθήσει  ερμηνεύοντας τη σύμβαση (με βάση το κείμενο της) να υπαγάγει τα στοιχεία της αγωγής μας στο άρθρο 2 παρ. 6 του ν. 2251/1994 όπως τροποποιήθηκε το οποίο λέει : "Γενικοί Όροι συναλλαγών που έχουν ως αποτέλεσμα τη σημαντική διατάραξη της ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων σε βάρος του καταναλωτή απαγορεύονται και είναι άκυροι". 

Εδώ πιστεύω ότι θα "παιχτεί" ΄όλη η ουσία της υπόθεσης. Στο προαναφερόμενο άρθρο 2 πατρ. 6 και με βάση αυτό ο δικαστής θα προσπαθήσει να δει αν πραγματικά πρέπει να ακυρωθεί μερικώς η σύμβαση.  Το κρίσιμο στοιχειο που θα εφαρμόσει το δικαστήριο για να κρίνει αν κάποιοι όροι είναι άκυροι ω ςκαταχρηστικοί, είναι ως προς την ερμηνεία αυτών ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΝΟΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ καταναλωτή, δηλ. δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο και δεν θα παίξει μεγάλο ρόλο αν παραδείγματος χάριν ο καταναλωτής είναι υπάλληλος τράπεζας ή δικηγόρος, δηλαδή το αντικειμενικό κριτήριο ερμηνείας των όρων και φυσικά το ΚΕΙΜΕΝΟ των όρων. 

Γ/ Τρίτη φάση ελέγχου. Ο έλεγχος του κύρους των όρων αυτής. Εδώ ο δικαστής θα προσπαθήσει να ελέγξει τους Γενικούς Όρους συναλλαγής στους οποίους έχουμε εναντιωθεί και τους έχουμε θέσει στον έλεγχό του ως καταχρηστικούς και άκυρους, και θα τους κρίνει βάση της γενικής ρήτρας που προανέφερα αλλά και κάποιων ενδεικτικών άλλων υποπεριπτώσεων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 2 παρ. 7 του ιδίου νόμου. 

Είναι λίγο δύσκολο αγαπητοί συμπολίτες μου να καταλάβετε όλα αυτά τα νόμικά, θέλω όμως με απλά λόγια να σας εξηγήσω πάνω στα προρρηθέντα τα εξής :

Α/ Ξεκινάω από τη μέγιστη αρχή που ισχύει στις συμβάσεις γενικά, δηλαδή την ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ. Δηλαδή με άλλα λόγια και την αρχή των συμπεφωνημένων, αυτών δηλαδή που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των απρόσεκτων και χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις συμπολιτών και των πλήρως ενημερωμένων, οργανωμένων επιχειρήσεων που κατέχουν ΔΕΣΠΟΖΟΥΣΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ. 

Σ' αυτήν την "ελευθερία των συμβάσεων" πάντοτε όμως υπάρχουνε και κάποια όρια. Ο έλληνας νομοθέτης, θέλλοντας να προστατέψει κάθε πολίτη από καταχρηστικές πρακτικές ορισμένων που συνηθίζουν να το κάνουν, όπως κάποιες Τράπεζες, έχει θεσμοθετήσει ορισμένες διατάξεις στο πεδίο του αστικού δικαίου που υπάγονται αυτές, όπως η διάταξη δυνάμει της οποίας οι τόκοι υπερημερίας μίας σύμβασης δεν μπορεί να υπερβαίνουν το ανώτερο νόμιμο επιτρεπόμενο επιτόκιο υπερημερίας, ή ότι οι τράπεζες δεν μπορούν συμβατικά να αποκλείσουν την ευθύνη τους ακόμη και για ελαφριά αμέλεια. Αυτοί είναι οι κανόνες αναγκαστικού δικαίου, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καταστρατηγηθούν απο τις Τράπεζες, διότι είναι άκυρες ως αντίθετες σε διάταξη αναγκαστικού δικαίου. 

Πέραν απο αυτές τις διατάξεις, υπάρχουν και άλλες διατάξεις που εδώ μας ενδιαφέρουν και αφ- συνεχίζεται....