ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ- ΑΝΟΙΧΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ- ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΑΥΤΟΥ ΜΕ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

                                  Αγαπητοί αναγνώστες, τελικώς αυτές οι τράπεζες δεν έχουν τον Θεό τους. Παρόλου που έχουν τελεσιδικήσει αποφάσεις που θεωρούν ορισμένες χρεώσεις και πρακτικές τους καταχρηστικές και παράνομες, εντούτοις φαίνεται πως μόνο με κάποια δικαστική απόφαση θα συμμορφωθούν με τις δικαστικές "παραγγελίες".

      Η ως κάτωθι υπόθεση αφορά πελάτη μου ο οποίος είχε συνάψει αφενός μεν, σύμβαση δανείου (ανοικτού) ή άλλως επιχειρηματικού με ανώνυμη τραπεζική εταιρία, αφετέρου δε σύμβαση στεγαστικού δανείου με αυτή, δυστυχώς σε ελβετικό Φράγκο. Όταν ο απρόσεκτος ως προς την ενημέρωσή του αυτός συμπολίτης ανακάλυψε τις συνέπειες που επέφερε το δάνειο σε ελβετικό φράγκο, σταμάτησε να το εξυπηρετεί φυσικά και κατέφυγε στην δικαιοσύνη μέχρι την επίτευξη λύσης σύμφωνα με τα δεδομένα της εξισωτικής δικαιοσύνης, το έτερο όμως ανοικτό δάνειο εξακολουθούσε να το εξυπηρετεί κανονικά και αδιαλλείπτως.

Παρόλα αυτά, η αντίδικος τράπεζα, όλως καταχρηστικώς και αντιθέτως από όσα είχαν προβλεφθεί με τη σύμβαση ανοικτού δανείου, προέβη σε κλείσιμο αυτό με προφορική μόνο γνωστοποίηση στον πελάτη μου. Στο σημείο αυτό ιστάμενα λοιπόν τα πράγματα, ο πελάτης μου με γνώμονα το απόλυτο δίκαιο με το μέρος, η δε τράπεζα με γνώμονα το ψυχρό και μόνο κέρδος της άρχισαν μία ανταλλαγή εξωδίκων που απο ότι βλέπω θα καταλήξει στις δικαστικές αίθουσες. 

Θα μου πείτε ποιό είναι το κέρδος του από όλα αυτά ; Μα φυσικά ότι η καταγγελία της σύμβασης είναι άκυρη ως καταχρηστικώς ασκηθείσα, η τράπεζα δεν μπορεί να προχωρήσει τώρα σε έκδοση διαταγής πληρωμής γνωρίζοντας ότι με μία ανακοπή η υπόθεση θα τραβήξει για άλλα 3-4 ίσως και περισσότερα χρόνια, και αν προχωρήσει εν τέλει θα βρεθεί στην θέση να πληρώνει και δικαστικά έξοδα. 

Ακολουθεί το περιεχόμενο του τελευταίου εξωδίκου μου στην Τράπεζα που εν τέλει της έδεσε τα χέρια :

 

ΕΝΩΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ

 ΕΞΩΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ-ΔΗΛΩΣΗ

Με τη ρητή επιφύλαξη γενικά κάθε νόμιμου δικαιώματός μας σας κάνουμε γνωστά τα ακόλουθα :

Δυνάμει της υπ’ αριθμ. 123102410701/17.04.2003 σύμβασης πίστωσης (ανοιχτό δάνειο), η οποία καταρτίστηκε μεταξύ ημών, χορηγήθηκε στην πρώτη από εμάς πίστωση συνολικού ποσού εξήντα πέντε χιλιάδων (65.000,00) ευρώ, η οποία με την από 13.04.2005 πρόσθετη πράξη αυξήθηκε κατά το ισόποσο ποσό των εξήντα πέντε χιλιάδων (65.000) ευρώ με αποτέλεσμα το ποσό της πίστωσης να ανέλθει πλέον συνολικά στις εκατόν τριάντα χιλιάδες (130.000,00) ευρώ. Την ανωτέρω σύμβαση, για την εξυπηρέτηση της οποίας ανοίχτηκε ο υπ’ αριθμ. .............. λογαριασμός, εγγυηθήκαμε ο δεύτερος των εδώ εξωδίκως δηλούντων και οι μη υπογράφοντες την παρούσα Δ.Λ και Ε.Λ, με δήλωσή μας που ενσωματώθηκε στην άνω σύμβαση και στην πρόσθετη πράξη αυτής. Όμως εντελώς αιφνιδίως, αναιτιολόγητα και κάθετα αντίθετα με την καλή πίστη και τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη που επικρατούν στις συμβάσεις δανείων επαγγελματικών ή μη, με συμβαλλόμενα μέρη τους καταναλωτές- πελάτες από τη μια μεριά και από την άλλη τους προμηθευτές (όπως αυτές οι έννοιες έχουν θεσμοθετηθεί νομολογιακά), προ δεκαεννέα μηνών περίπου μας ενημερώσατε προφορικώς και μόνο προφορικώς πως κλείνετε τον υφιστάμενο λογαριασμό πίστωσης γνωστοποιώντας μας παράλληλα για το υφιστάμενο ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο αυτού, τη στιγμή μάλιστα που η εξυπηρέτηση του δανείου από πλευράς μας γινόταν κανονικά με τακτικές καταβολές, όπως άλλωστε προκύπτει και από την εις χείρας μας αναλυτική κατάσταση λογαριασμού. Ειδικότερα διαπιστώσατε, όπως εκ των υστέρων γνωστοποιήσατε σε μας -αρχικώς προφορικά- ότι κατά την ετήσιο έλεγχο της πιστοληπτικής μας ικανότητας, αυτή είχε μειωθεί δραματικά, αφορμή δε αυτού στάθηκε η μη εξυπηρέτηση από πλευράς του δευτέρου εξ ημών έτερου υπ’ αριθμ. 650000........ στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο (CHF), η σύμβαση του οποίου, όπως είχε διαμορφωθεί μονομερώς από πλευράς σας δυνάμει προδιατυπωμένων και άνευ διαπραγματεύσεως Γενικών Όρων Συναλλαγής (ΓΟΣ) συνεπικουρούμενων από τις ειδικές συνθήκες συνάψεως του (προσυμβατικές διαπραγματεύσεις), θεώρησα ότι έχει καταχραστεί σε έντονο βαθμό το θεσμό της συμβατικής ελευθερίας και την επιβαλλόμενη αντισταθμιστική σχέση ισορροπίας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εις βάρος μου και ένεκα της επίτευξης λύσης σύμφωνα με τα δεδομένα της εξισωτικής δικαιοσύνης έχω ήδη καταφύγει ενώπιον του φυσικού μας δικαστή.-

            Κατόπιν του ανωτέρω ενεργειών σας, σας απέστειλα την από 26.04.2012 εξώδικη δήλωσή μας με την οποία σας γνωστοποιούσα τις εκεί εμπεριέχουσες άκυρες ως καταχρηστικές ρήτρες Γενικών όρων Συναλλαγής στις οποίες και στηριχτήκατε, τις προμήθειες που εισπράξατε αντίθετα με την ΠΔΤΕ 2501/31.10.2002 που αντικατέστησε την ΠΔΤΕ 1969/1991 καθώς και το αυθαίρετο και αντίθετο με την επίδικη σύμβασή μας "κλείσιμο" αυτής για το λόγο ότι δεν τηρήθηκε ο επιβαλλόμενος έγγραφος συστατικός τύπος σύμφωνα με τον με αριθμό 16 ΓΟΣ της σύμβασης και εν τέλει σας ζητούσα να προβείτε αφενός μεν σε αντιλογισμό των εκεί παρανόμων εισπρακτέων ποσών, αφετέρου δε στο άνοιγμα του σύμβασης πίστωσης.-

Όμως εσείς, αντί να προβείτε στις κατά νόμο επιβαλλόμενες ενέργειες με την από 12.07.2012 εξώδικη δήλωσή σας, ανταπαντήσατε γνωστοποιώντας μας τα εξής, δηλαδή ό,τι αφενός μεν δεν έχουμε την προστασία του καταναλωτή, διότι το διαφιλονικούμενο δάνειο- πίστωση είναι επιχειρηματικής φύσεως, αφετέρου ότι οι προμήθειες που εισπράξατε παρανόμως ήταν καθόλα νόμιμες, εύλογες καθ’ ύψος και δικαιολογημένες, αφορώσες πραγματικό και λειτουργικό κόστος της οργανωτικής και μηχανογραφικής υποδομής της Τράπεζας και ότι εν τέλει το αίτημά μας στο σύνολό του δεν γίνεται δεκτό.-  

Αντικρούοντας την ως άνω εξώδικη δήλωσή σας πρέπει να γνωρίζετε τα εξής : Α/  Ασχέτως του χαρακτηρισμού ενός δανείου και δη του δικού μας ως επαγγελματικού- επιχειρηματικού ή όχι, καταναλωτής θεωρείται σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 4 εδαφ. α του ν. 2251/1994 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 3587/2007, «κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ενώσεις προσώπων χωρίς νομική προσωπικότητα για τα οποία προορίζονται τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά και τα οποία κάνουν χρήση των προϊόντων ή των υπηρεσιών αυτών, εφόσον αποτελούν τον τελικό αποδέκτη τους», τουτέστι εάν λάβαμε το περί ου ο λόγος δάνειο και το χρησιμοποιήσαμε οι ίδιοι ως τελικοί αποδέκτες αυτού (π.χ να στήσουμε την επαγγελματική μας στέγη, μαστόρια, τεχνίτες ράφια, τζαμαρίες κ.λ.π) σαφώς και έχουμε την προστασία του καταναλωτή, γεγονότος του οποίου εμείς έχουμε το βάρος απόδειξής του και εσείς εκ των πραγμάτων δεν είστε σε θέση να γνωρίζετε,

Β/ Τις προμήθειες που εισπράξατε παρανόμως από εμάς σαφώς και όλως αδιαφανώς μετακυλύσατε σε μας, αφού δεν προβλέθηκε αρχικώς στην σύμβαση με διαφάνεια και εν πάσει περιπτώσει  και σε περίπτωση που οδηγηθούμε στις δικαστικές αίθουσες εσείς θα έχετε το βάρος απόδειξης της αντιστοίχησής τους σε πραγματικά διαχειριστικά και λειτουργικά έξοδα.-

Όμως στο σημείο αυτό ιστάμενα τα πράγματα και επειδή για του λόγου το αληθές έχουμε την πραγματική πρόθεση να το πληρώσουμε, το διαφιλονικούμενο δάνειο- σε καμία βέβαια των περιπτώσεων εφάπαξ- σας καλούμε να προβούμε στον εξής εξώδικο συμβιβασμό και δη στην αιτιώδη αναγνώριση χρέους μας με τις εξής ως κάτωθι λεπτομέρειες, ήτοι :

1/ Δεσμευόμαστε και έχουμε την πραγματική δυνατότητα να καταβάλλουμε ανελλιπώς και αδιαλλείπτως κατά μήνα το ποσό των ευρώ διακοσίων (200,00) μέχρι ολοσχερούς εξόφλησής του με την ταυτόχρονη παραίτησή σας από το δικαίωμα σας της εκδόσεως διαταγής πληρωμής φυσικά μόνο και εφόσον εμείς θα τηρήσουμε απαρέγκλιτα την περί ης λόγος δέσμευσή μας.

2/ Η περί ης ο λόγος συμφωνία- συμβιβασμός θα τελεί υπό την διαλυτική αίρεση της πλήρους αποπληρωμής του δανείου και ότι σε περίπτωση καθυστερήσεως έστω και μίας δόσης θα έχετε το δικαίωμα με μονομερή δήλωσή σας να θεωρήσετε ότι αυτή η αίρεση πληρώθηκε με ανατροπή των αποτελεσμάτων του συμβιβασμού και την επιδίωξη εισπράξεως του συνολικού οφειλόμενου τιμήματος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Σας ΚΑΛΟΥΜΕ, όπως εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, από τη λήψη της παρούσης, να απαντήσετε στην ως άνω πρότασή μας., άλλως

Σας ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι θα ασκήσουμε εναντίον σας κάθε νόμιμο ένδικο μέσο, προκειμένου να υποχρεωθείτε προς τούτο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε δικαστικά έξοδα κλπ, ειδικότερα θα προβούμε σε αναγνωριστική αγωγή και σε κατάθεση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων προσωρινής ρύθμισης κατάστασης για να υποχρεωθείτε στις νόμιμες ενέργειες βάση δικαστικής απόφασης

ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ- ΕΞΑΛΕΙΦΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ Η ΟΧΙ ; Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ

            Αγαπητοί αναγνώστες, το τελευταίο σημαντικό θέμα που με απασχολήσει είναι τα δάνεια σε ελβετικό Φράγκο (CHF). Από την εκτεταμένη μελέτη στην οποία έχω προβεί γεννήθησαν σε μένα σκέψεις ότι στις περισσότερες από τις υποθέσεις που έχω χειριστεί των δανείων σε CHF υπάρχει σε έντονο βαθμό η λεγόμενη προσυμβατική ευθύνη της τράπεζας, δηλαδή το προσυμβατικό πταίσμα στο οποίο αυτή υπέπεσε κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, άσχετα που εκ των υστέρων η σύμβαση καταρτίστηκε κανονικά.  Ασχέτως δηλαδή και ακόμη και αν η σύμβαση είναι έγκυρη, το προσυμβατικό πταίσμα δεν απορροφάται από την εγκυρότητα της σύμβασης, η δε αποζημίωση που σας οφείλει η ΤΡάπεζα παραμένει, εφόσον και αν αποδειχτεί απο τον ζημιωθέντα ΑΚΕΡΑΙΗ.

 Τί εννοούμε τώρα όταν λέμε διαπραγματεύσεις γενικώς πριν την κατάρτιση σύμβασης;

      Α/ Διαπραγμεύσεις στην νομική γλώσσα αγαπητοί μου, είναι το στάδιο αυτό κατά το οποίο ανταλλάσονται απόψεις προφορικές ή έγγραφες των ενδιαφερομένων μερών για την σύναψη ορισμένης σύμβασης και με τις οποίες (ανταλλαγές απόψεων) επιδιώκεται η βαθμιαία προσέγγιση των διαφορετικών αρχικών θέσεών τους σχετικά με τους όρους της υπό συζήτηση σύμβασης  μέχρι την τελική σύμπτωσή τους ή τη διαπίστωση αδυναμίας τέτοιας σύμπτωσης. Το στάδιο των διαπραγματεύσεων διαρκεί μέχρι ή την οριστική διακοπή τους, δηλαδή ή την ματαίωση της σύμβασης ή την κατάρτισή της.  Εδώ βέβαια προσέρχεται ο πελάτης και ζητά να δανεισθεί χρήματα για κάποιο σκοπό, π.χ αγορά ή επισκευή κατοικίας.

Β/ Εμάς μας ενδιαφέρει η περίπτωση κατά την οποία παρά την ύπαρξη προσυμβατικής ευθύνης-πταίσματος της Τράπεζας, τα μέρη πελάτης και Τράπεζα προχώρησαν στην κατάρτιση της σύμβασης του ΔΑΝΕΙΟΥ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ.

       Γ/ Τώρα για να καταλήξουμε αν υπάρχει προσυμβατική ευθύνη τις τράπεζας, θα πρέπει ο πελάτης με αυτή να πέρασαν από το στάδιο των διαπραγματεύσεων, η συμπεριφορά της αντιδίκου τράπεζας να ήταν αντισυμβατική, η συμπεριφοράς της να ήτο δόλια ή αμελής, εξαιτίας της συμπεριφοράς της αυτής να επήλθε ζημία στον πελάτη και τελευταία η ζημία του πελάτη να τελεί σε φανερό αιτιώδη σύνδεσμο με την δόλια ή αμελή αντισυμβατική συμπεριφορά της τράπεζας, δηλαδή να προκλήθει φανερά απο αυτή. 

      Κυριάρχες ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ, αγαπητοί δανειολήπτες είναι αυτές της σοβαρής προθέσεως για κατάρτιση της σύμβασης (αυτή εμάς δεν μας ενδιαφέρει), η αρχής της διαφωτίσεως και η αρχή της αληθείας, δηλαδή οι αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να παρέχουν εκατέρωθεν διασαφηνίσεις και εξηγήσεις για το αντικείμενο της σύμβασης και μάλιστα τέτοιων που να καθορίζουν την ελεύθερη δικαιοπρακτική βούληση του συμβαλλομένου, κυρίως τέτοιων διασαφηνίσεων που ο πελάτης δεν μπορεί άλλοθεν να αρυσθεί (του ρήματος αρύω που σημαίνει αντλώ). Δηλαδή η τράπεζα με άλλα λόγια υποχρεούταν να παρέχει σε κάθε πελάτη της ουσιώδεις διασαφηνίσεις σχετικά με θέματα που παίζουν τον κυριάρχο ρόλο στις συμβάσεις σε συνάλλαγμα και δη σε ελβετικό φράγκο, όμως δεν ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει σε αποσαφήνιση ζητημάτων (λέει η νομολογία) που ο πελάτης θα μπορούσε να πληροφορηθεί με δική του επιμελή έρευνα.  

Οι πληροφορίες που εδώ εν προκειμένω είναι ικανές να διαμορφώσουν ελεύερη την δικαιοπρακτική βούληση του πελάτη (δικαιοπρακτική ελεύθερη βούληση εννοούμε απλά την απόφαση του πελάτη όταν του παρέχονται όλες οι απαραίτητες πληροφορίες γύρω από ένα θέμα και πλέον αυτός είναι ελεύθερος να επιλέξει το πιο σωστό γι' αυτόν) τον ρόλο του συναλλαγματικού κινδύνου, την εξ ολοκλήρου επιβολή του στον πελάτη, την υποχρέωση αγοράς χρηματοπιστωτικών παραγώγων από τον πελάτη, όπως του δικαιώματος του να αγοράζει στο μέλλον συνάλλαγμα με την τιμή που ίσχυε την ημέρα της εκταμίευσης και άλλες πολλές λεπτομέρειες ικανές να επηρεάσουν την ελεύθερη δικαιοπρακτική βούληση του πελάτη της τράπεζας στο να επιλέξει τελικά το εν λόγω προιόν ή όχι. 

Σε συνάρτηση λοιπόν με την προηγούμενη παράγραφο στην οποία και αναλύω την υποχρέωση διαφωτίσεως του συμβαλλομένων μερών υπάρχει και η υποχρέωση αληθείας, δηλαδή οι πληροφορίες που είπε η Τράπεζα στον αντισυμβαλλόμενό της αυτοβούλως ή μετά από σχετικό ερώτημα σου εν προκειμένω, να είναι ακριβείς και αληθείς. Τονίζει μάλιστα η νομολογία πως σε οποιαδήποτε ερώτηση αποσαφηνιστική που απευθύνει ο πελάτης, αν η Τράπεζα δεν έχει την πρόθεση να πει στον αποδέκτη εξ ολοκλήρου την αληθινή και ειλικρινή απάντηση, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΘΕΙ ΤΟΤΕ (την απάντηση) και τούτο διότι η παροχή ανειλικρινών και αναληθών στοιχεών συνιστά αντισυναλλακτική συμπεριφορά.

ΚΑΙΡΙΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΛΟΙΠΟΝ : ΠΑΡΕΙΧΑΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΤΗΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ ΓΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΚΑΤΕΙΧΑΝ ΚΑΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΕΥΘΗΝΑΝ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΤΟΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥΣ; Ή ΕΔΩΣΑΝ ΑΥΤΟΒΟΥΛΩΣ (ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ) ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΙΣΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (ΑΝΑΛΗΘΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ) Η ΚΑΙ ΕΞ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΝΑΛΗΘΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΗΣ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ ΕΥΡΩ_ ΦΡΑΓΚΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;

Καταρχάς την απάντηση στοχειωδώς δίνει πράξη του διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος στην οποία έχω αναφερθεί και σε άλλα άρθρα μου σχετικά με την ελάχιστη ενημέρωση που πρέπει να παρέχεται στους υποψήφιους πελάτες απο τις Τράπεζες όταν είναι να προχωρήσουν στην σύναψη δανείου (χορήγησης αλλιώς) σε συνάλλαγμα. Λέει λοιπόν καθαρά αυτά ότι : α) η πρώτη αποσαφήνιση έχει να κάνει με την έννοια του συναλλαγματικού κινδύνου και την εγγενώς σύνδεσή της με τα δάνεια αυτά και β) τους τρόπους προστασίας από τον εν λόγω κίνδυνο στον πελάτη.  Άρα ο νομοθέτης εδώ θεώρησε ότι εν εν σχέσει με αυτές τις πληροφορίες πρέπει η Τράπεζα να διαφωτίσει και πει την πλήρη αλήθεια στον πελάτη. (Υπάρχουν βέβαια και άλλες λεπτομέρειες που αναλύω στις αγωγές μου). 

Από την άλλη φρονώ ότι άλλες πληροφορίες, όπως το αν η ισοτιμία του ελβετικού φράγκου ήταν ή όχι σταθερή, αν θα είχε μία άλφα, χ, ψ πορεία στο μέλλον, που θα διαμόρφωναν τη σχέση παροχής αντιπαροχής, ΑΥΤΑ έχω την άποψη ότι δεν ήταν υποχρεωμένη να τα παρέχει η Τράπεζα ως πληροφορία στους πελάτες της (παρανόμως και υπαιτίως το έκανε αυτή στις περισσότερες φορές που έγινε), δεδομένου ότι ανάγονται σε πληροφορίες που ο πελάτης στα πλαίσια της επιμέλειάς του μπορεί να πορισθεί απο τις ίδιες πηγές με αυτές της Τράπεζας (π.χ διαδίκτυο). Όμως αν ερωτηθεί σχετικά από τον πελάτη, ρητά και κατηγορηματικά η Τράπεζα πρέπει να αρνηθεί την απάντηση αυτή, διότι μία απάντηση στην πορεία που μπορεί να έχει η ισοτιμία Φράγκου- Ευρώ, δηλαδή στην αγορά συναλλάγματος στο μέλλον, σαφώς συνιστά "οιονεί" αναληθής πληροφορία, μιας και στο εμπόριο συναλλάγματος είναι ότι πιο ρευστό υπάρχει στις διεθνείς αγορές και μία τιμή που ισχύει σήμερα ποτέ δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θα είναι η προσδοκώμενη μελλοντικά, πόσο μάλλον μετά απο 20 με 30 χρόνια.

Άραγε, αν οι Τράπεζες έδιναν πλήρεις (διαφωτιστικές και αληθείς, ακριβείς) στους υποψήφιους πελάτες έτσι ώστε να τους διαμορφώσουν μία ελεύθερη και χωρίς γνωσιολογικά ελλείματα βουλήσεις, θα επέλεγαν τα δάνεια σε ελβετικά Φράγκα ; ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΟΧΙ. Αν το έκαναν αυτά, αυτοί που πήραν δάνειο σε CHF μέχρι και τα τέλη του 2007, θα μπορούσαν στους επόμενους μήνες να είχαν κερδίσει, αν παρακολουθούσαν την νομισματική αγορά. Εγώ προσωπικά, απο τις πλείστες υποθέσεις που χειρίζομαι δεν γνωρίζω κανέναν τέτοιο πελάτη-δανειολήπτη.


Αποτέλεσμα του ανωτέρω είναι όλοι οι δανειολήπτες σήμερα, εν αγνοία τους να έχουν πάρει στις "πλάτες" τους τον συναλλαγματικό κίνδυνο και εμφανίζονται σήμερα κατάχρεοι.  Τώρα αυτή η σύμβαση που έχει ήδη συναφθεί είναι ΑΚΥΡΗ, ΑΚΥΡΩΣΙΜΗ Ή ΕΓΚΥΡΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΓΑΠΗΤΟΙ αναγνώστες;;;;.

Αυτή είναι η λύση, μία από τις λύσεις που δίνω στις αγωγές μου, περισσότερες λεπτομέρειες για τις οποίες δεν μπορώ να δώσω (αποτελούν σκληρή πνευματική εργασία), και ανάλογα με την νομική οδό που ακολουθεί ζητάμε και την ανάλογη αποζημίωση. 

Βέβαια το κρίσιμο στοιχείο είναι εδώ είναι και η συρροή ή όχι της προσυμβατικής ευθύνης της Τράπεζας, δηλαδή το προσυμβατικό πταίσμα στο οποίο υπέπεσε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και η συμβατική της ευθύνη, δηλαδή η ευθύνη της για μία σύμβαση που είναι άκυρη, ακυρώσιμη ή και αυτή που έχει συναφθεί καταχρώμενη το θεσμό της συμβατικής ελευθερίας, αντίθετη στο νόμο της προστασίας των καταναλωτών που και αυτή είναι άκυρη ως αντίθετη σε απαγορευτική διάταξη νόμου, δηλαδή του νόμου 2251/1994; 

Ποιά ευθύνη ισχύει εδώ αγαπητοί αναγνώστες, η προσυμβατική ευθύνη και το δικαίωμα αποζημιώσεως ή η συμβατική ευθύνη ; ;;;;; 

Αυτό το λέω, γιατί αν είναι να θέλει κάποιος π.χ να προβεί σε αγωγή ακυρώσεως της σύμβασης δανείου θα πέσει στο δίλημμα το εξής, "τί γίνεται στην περίπτωση αυτή, αφού η πλάνη στη δήλωση αλλά και η αστική απάτη είναι προσυμβατικά γεγονότα ;;;

Αν πάρουμε για παράδειγμα την απάτη, τότε γνώμη μου είναι πως παράλληλα με την ακύρωση της σύμβασης θα πρέπει να ζητηθεί και η αποζημίωση για τη ζημία  που υπέστη ο δανειολήπτης από τα προσυμβατικά πταίσματα της Τράπεζας.

Προβληματίστηκα όμως, για το αν δεν μπορεί να αποδειχτεί ότι το προσυμβατικό πταίσμα της τράπεζας, δηλαδή η υποχρέωση διαφώτισης του υποψήφιου πελάτη συνέβη δολίως (εξαιτίας δόλου της), αλλά συνιστά αμελή συμπεριφορά της (σιγά μην όλοι οι υπάλληλοι που δίνουν δάνεια έχουν γνώση όλων αυτών). Τότε αν έχουμε αμελή συμπεριφορά, η προσωπική μου άποψη είναι δεν μπορεί να ζητηθεί η ακύρωση της συμβάσεως του δανείου αλλά μόνο αποζημίωσης λόγω αθέτησης της προσυμβατικής υποχρεώσεως της Τράπεζας για διαφώτιση του πελάτη στη σύναψη δανείου σε συνάλλαγμα και δη ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ. (όλα τα ανωτέρω συνιστούν προσωπική γνώμη).-

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΩΓΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ (CHF)- Αίτημα των οποίων είναι τα δάνεια τελικώς να αποπληρωθούν αναδρομικώς με την ισοτιμία ΕΥΡΩ-ΕΛΒΕΤΙΚΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ που υπήρξε κατά την ΗΜΕΡΑ ΕΚΤΑΜΙΕΥΣΕΩΣ, επικοινωνείστε μαζί μου στο email : denmarco@hotmail.com ή στο antonispratas@hotmail.com και στο τηλέφωνο 6974-417556. 

 Με χαρά επίσης σας ανακοινώνω πως έχει εκδοθεί και η πρώτη ΘΕΤΙΚΗ δικαστική απόφαση (ασφαλιστικών μέτρων) με την οποία ανεστάλει η εκτέλεση διαταγής πληρωμής η οποίας εξεδόθει δυνάμει στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο και μέσα στον μήνα Νοέμβριο 2013 θα εκδοθεί και η πρώτη οριστική απόφαση για το ίδιο θέμα.

Αντώνιος Ν. Πράτας
Δικηγόρος Παρ' Εφέταις.   

Εισοδήματα και περιουσία (κινητή-ακίνητη) του πρώην συζύγου- Πως μπορούμε να την φανερώσουμε στο Δικαστήριο- Αναλογία της διατροφής που ζητούμε

Αγαπητοί αναγνώστες μου, 

χρόνια τώρα ένας νομικός τομέας που ασχολούμουν και συνεχίζω να παρακολουθώ είναι το οικογενειακό δίκαιο, καταλαβαίνετε διατροφές κ.λ.π. Κατά την διαδικασία λοιπόν της κατάθεσης αγωγών ή ασφαλιστικών μέτρων καταβολής διατροφής κατέφευγα στην ΔΟΥ μετά αίτησή μου διαβιβαζόμενη στον αρμόδιο κατά τόπο εισαγγελέα Πρωτοδικών και ζητούσα να διατάξει με διάταξή του να μας  γνωστοποιήσουν εγγράφως τα δηλωθέντα εισοδήματα και περιουσία κινητή και ακίνητη του καθού ή εναγόμενου αντιδίξου συζύγου, καθόσον απο αυτά εξαρτιέται και η ανάλογη διατροφή που θα επιδικάσει το δικαστήριο είτε για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου είτε για τον εν διαστάσει σύζυγο ή και τέως σύζυγο είτε γενικά για οποιονδήποτε δικαιούται διατροφή ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ. 

Αυτό ορίζεται ρητά στο άρθρο 1445 ΑΚ δυνάμει του οποίου, ο καθένας από τους πρώην συζύγους είναι υποχρεωμένος να δίνει ακριβείς πληροφορίες στον άλλο για την περιουσία και τα ειοδήματά του, εφόσον είναι χρήσιμες για τον προσδιορισμό του ύψους της διατροφής. Με αίτηση λοιπόν ενός απο τους πρώην συζύγους που διαβιβάζεται μέσω του αρμόδιου εισαγγελέα, ο εργοδότης, η αρμόδια υπηρεσία και ο αρμόδιος οικονομικός έφορος είναι υποχρεωμένοι να δίνουν κάθε χρήσιμη πληροφορία για την περιουσιακή κατάσταση του πρώην συζύγου και κυρίως για τα εισοδήματά του. 

Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 7α του ν.  3842/2010 κατ΄ εξαίρεση επιτρέπεται η χορήγηση στοιχείων των ακινήτων των φορολογουμένων και στις περιπτώσεις που ορίζονται στην περίπτωση του άρθρου 1445ΑΚ (δηλαδή στην ανωτέρω περίπτωση που αναφέρω).

ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΑ, οι αρμόδιες κατά τόπο ΔΟΥ υποχρεούνται, μετά απο αίτηση δια μέσω εισαγγελέα Πρωτοδικών της δωσιδικίας του πρώην συζύγου, να γνωστοποιούν όχι μόνο τα εισοδήματα του πρώην συζύγου αλλά και τα περιουσιακά του στοιχεία και σε περίπτωση που δεν το κάνουν υπέχουν ποινικές ευθύνες (άρθρο  169 ΠΚ και υπό προυποθέσεις του άρθρου 259ΑΚ).

Αυτό το λέω γιατί μέχρι και σήμερα παρατηρούνταν τον φαινόμενο οι ΔΟΥ να γνωστοποιούν στον ενάγοντα ή αιτούντα σύζυγο μόνο τα εισοδήματα και όχι τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία με την αιτιολογία, τη στερούμενη φυσικά νομικού υποβάθρου ότι με τον τρόπο αυτό παραβιάζονται προσωπικά δεδομένα. Άλλες φορές την αρνούνταν ρητά λέγοντας ότι τα στοιχεία αυτά δικαιούνται να τα αναζητήσουν μόνο οι πρώην σύζυγοι (μέγα λάθος επίσης).
Η θέση αυτή είναι αυθαίρετη και δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε διάταξη, όταν λέμε δικαιούνται διατροφής δεν εννοούμε μόνο τους πρώην συζύγους, αλλά όσους απο το νόμο έχουν δικαίωμα διατροφής (αυτό συμβαίνει για την ταυτότητα του νομικού λόγου).

¨Ενεκα τούτου,καλό είναι λοιπόν  να ζητείται απο τα δικαιούμενα διατροφή φυσικά πρόσωπα να μνημονεύεαι στην αίτηση απο τον αρμόδιο εισαγγελέα και αυτά που ανέλυσα αμέσως παραπάνω έτσι ώστε να εξαλειφθούν οι αυθαίρετες ερμηνείες του νόμου απο τις κατά τόπο ΔΟΥ που το παιζαν και νομικοί γνώστες.

¨Ολα τα ανωτέρω προέρχονται από πρόσφατη Διάταξη του ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ. 

Αντώνιος Πράτας
Δικηγόρος Παρ' Εφέταις.    

ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ (Τηλεφωνικές) ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΓΙΑ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ- ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ- ΤΊ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή όλη η οικονομική κρίση, πάμπολες φορές έχω γίνει δέκτης παραπόνων από πελάτες για καθημερινές κλήσεις που δέχονται και μάλιστα άνω της μίας φοράς και ίσως και ακατάλληλες στιγμές απο Τράπεζες και εισπρακτικές εταιρίες για την ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους. Μάλιστα μερικές φορές τους προειδοποιούν και ότι και καλά για την ασφάλεια των συναλλαγών η συνομιλία τους ΜΠΟΡΕΙ να καταγραφεί, προφανώς και για το λόγο ότι έχουν γίνει αποδέκτες πολλών βωμολοχιών και ύβρεων απο αγανακτισμένους συμπολίτες μας. 

Υπάρχει λοιπόν κάποιο όριο στις κλήσεις αυτές ;

Ευτυχώς ο νομοθέτης μερίμνησε και γι΄ αυτό και με το νόμο 3758/2009 καθόρισε το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να κινούνται υποχρεωτικά οι προαναφερόμενες εταιρίες και συγκεκριμένα ορίζει : Οι εταιρίες αυτές πρέπει να κινούνται μέσα στα πλαίσια της επαγγελματικής δεντολογίας, της ευπρέπειας, της συναλλακτικής ευθύτητας, της ειλικρίνειας κατά την επικοινωνία, της διαφάνειας, του σεβασμού της προσωπικότητας, της ιδιωτικής ζωής, της υγείας, του τραπεζικού απορρήτου και της συμβατικής και οικονομικής ελευθερίας. 

Η συχνότητα των κλήσεων δεν πρέπει να ξεπερνά τη μία ανά δεύτερη ημέρα και μάλιστα μόνο στο σπίτι, γιατί οι κλήσεις και η τηλεφωνική επικοινωνία στο χώρο της εργασίας του οφειλέτη γίνεται μόνο στην περίπτωση που αυτός έχει δώσει το τηλέφωνο της εργασίας και μόνο ως σύνδεσμο επικοινωνίας και σε καμία άλλη περίπτωση.

Επίσης απαγορεύεται σε αυτές αυστηρά να λειτουργούν αθέμιτα κατά τις τηλεφωνικές οχλήσεις τους και συγκεκριμένα :  

Α/ Να εμφανίζονται στο τηλέφωνο ότι έχουν την ιδιότητα του υπαλλήλου της τράπεζας, του δικηγόρου ή του δικαστικού επιμελητή ενώ δεν έχουν τέτοια ιδιότητα, 

Β/ Η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας και πίεσης για την διακινδύνευση του επαγγέλματος του οφειλέτη, των περιουσιακών του στοιχείων, της ζωής αυτού και των οικείων του (π.χ θα σου κατασχέσουμε αντικείμενα που χρησιμοποιείς για την εργασία σου).

Γ/ Η επίδειξη προσβλητικής συμπεριφοράς ή προσβλητικών εκφράσεων,

Δ/ Η δυσφήμιση ή η απειλή δυσφήμισης του οφειλέτη στο επαγγελματικό του περιβάλλον ή στην οικογένειά του, 

Ε/ Η εκμετάλλευση περιστάσεων αντικειμενικής αδυναμίας του οφειλέτη, 

ΣΤ/ Η απειλή λήψης μη νόμιμου μέτρου εις βάρος του, 

Ζ/ Η παραπληντική πληροφόρηση του οφειλέτη, 

Η/ Η κατ' οίκον ή σε ΄χωρο εργασίας επίσκεψη στον οφειλέτη καθώς και οι επισκέψεις σε άλλους χώρους αυστηρά προσωπικούς όπως στο νοσοκομείο, 

Θ/ Η όχληση των οικείων προσώπων του, 

Ι/ Η παραπλανητική χρήση εγγράφων που δημιουργούν εσφαμένα την εντύπωση ότι πρόκειται για δικαστικά έγγραφα, 

ΙΑ/ Η επικοινωνίας που περιλαμβάνει ανακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις συνέπειες της αθέτησης πληρωμών, 

ΙΒ/ Η όχληση για οφειλές οι οποίες έχουν γεννηθεί από Γενικούς Όρους Συναλλαγής , οι οποίοι και έχουν κριθεί αμετάκλητα άκυροι ως καταχρηστικοί 

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ 

Όταν σας καλούν λοιπόν αυτές οι εισπρακτικές εταιρίες πρέπει και έχουν υποχρέωση να έχουν φανερό τον τηλεφωνικό τους αριθμό (όχι δηλαδή με απόκρυψη), νας γνωστοποιούν το ονοματεπώνυμό τους καθώς και την ιδιότητα που έχουν στην εταιρία αυτή, τον αριθμό μητρώου της εταιρίας καθώς και το σκοπό για τον οποίο σας καλούν. 

ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΣΑΣ ΜΕΤΙΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ

Η συνομιλία του κάθε οφειλέτη με την εισπρακτική εταιρία μπορεί να καταγραφεί μόνο εφόσον στα πλαίσια της ανάθεσης της υπόθεσης απο την τράπεζα καλεί τον οφειλέτη για ρύθμιση ή διακανονισμό της οφειλής και σε καμία άλλη περίπτωση, όπως όταν τον καλεί απλώς  για ενημέρωση. 

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΚΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ;

Όταν υπάρχει ήδη διακανονισμός με την τράπεζα και για όσο διαρκεί αυτός απαγορέυεται οποιαδήποτε όχληση απο την εισπρακτική εταιρία. 

ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ¨ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ;

Όταν οι εισπρακτικές εταιρίες παρανομούν κατά τα ανωτέρω προβλέπονται τσουχτερά πρόστιμα που μπορεί να φτάσουν το ανώτερο και τα 500.000 ευρώ. Προσωπικά για τον καθένα απο εσάς, η συμβουλή μου είναι να ζητάτε να σας γνωστοποιήσουν το όνομά τους, την εταιρία που εκπροσωπούν και την ιδιότητά τους (μόλις τους ρωτήσεις το ονοματεπώνυμό τους είναι αλήθεια ότι λένε "οχ έχουμε να κάνουμε με ευσυνείδητο και γνώστη οφειλέτης, ας προσέξουμε τί λέμε". Φυσικά και μπορείτε αν δείτε ότι δεν τηρούν αυτά που προβλέπει ο νόμος να τους ασκήσετε αγωγή για προσβολή προσωπικότητας, παραβίαση προσωπικών δεδομένων εφόσον βέβαια στοιχειοθετείται τέτοια προσβολή σας. Ας μην ξεχνάμε και την καταγγελία προς την Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, η οποία και τηρεί το Μητρώο που είναι εγγεγραμμένες τέτοιες εισπρακτικές και είναι αρμόδια να τους βάλει στην θέση τους, γιατί είναι αλήθεια ότι κάποιες απο αυτές έχουν "ξεφύγει τελείως" και με όπλο τους την αμάθεια και άγνοια δύσμοιρων συμπολιτών τους εκβιάζει εμμέσως με κατασχέσεις περιουσιών, επιχειρήσεων κ.λ.π

Συχνότερες ερωτήσεις από οφειλέτες Τραπεζών - Χρωστάω από δάνεια, κάρτες κ.λ.π- Δεν έχω κάτι στο όνομά μου, τί μπορεί να μου κάνει η Τράπεζα

      Αγαπητοί αναγνώστες, σήμερα ξεκινώ στο παρόν νομικό ιστολόγιό μου να απαντώ στα συχνότερα ερωτήματα που έχω δεχτεί μέχρι και σήμερα από οφειλέτες Τραπεζών. Στην ανωτέρω ερώτηση λοιπόν, πως τί θα μπορούσε να κάνει η Τράπεζα σε κάποιον, ο οποίος δεν έχει κάποιο ακίνητο στην κυριότητά του, η απάντηση είναι η εξής :

Α. Όταν ένας οφειλέτης δεν έχει κάποιο ακίνητο στην κυριότητά του, τότε η Τράπεζα θα μπορέσει να εισπράξει την απαίτησή της μόνο αν ο ίδιος έχει κάποιο κινητό περιουσιακό στοιχείο στην κυριότητά του και στην συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρομαι σε αυτοκίνητο, μηχανάκι, ποδήλατο, αλλά και έναν πίνακα αξίας. Δυστυχώς οι δικαστικοί επιμελητές έχουν πρόσβαση και στην διεύθυνση συγκοινωνιών απο όπου και προκύπτει η κυριότητα των κινητών μηχανοκίνητων. Αλλάζει το πράγμα όταν υπάρχει παρακράτηση κυριότητας, οπότε και η Τράπεζα δεν πρόκειται να προβεί σε κατάσχεση αυτών μέχρι και την άρση αυτής της κυριότητας. Το μόνο που μπορεί να κάνει στην περίπτωση αυτή είναι να κατασχέσει εις χείρας τρίτου (αυτού που σας παρακρατάει την κυριότητα) την μελλοντική απαίτησή σας να μεταβιβάσει ο τρίτος την κυριότητα σε σας και να υποσχεθεί στην Τράπεζα να μην προβεί σε αυτή, τη μεταβίβαση, αλλά εδώ μιλάμε για πολύ ψιλά νομικά, αμφιβάλω δε αν οι τράπεζες θα καθίσουν να προβούν σε τέτοιες κινήσεις (ενδεχομένως να μην τις γνωρίζουν κιόλας).

Β. Αυτό που θέλουν οι τράπεζες είναι ζεστό χρήμα, γι' αυτό προσέξτε και τις καταθέσεις σας στις άλλες τράπεζες, μπορούν να προβούν σε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, να σας δεσμεύσουν τα χρήματά σας, τα οποία εκ του νόμου εκχωρούνται σε αυτή και να σας τα εκταμιεύσουν, χωρίς δυστυχώς να μπορείτε να αντιδράσετε. Το έχω εφαρμόσει πολλάκις στο παρελθόν με ιδιαίτερη επιτυχία, τελευταία έχω δει να γίνονται κατά κόρον κατασχέσεις εις χείρας τρίτου από το ΙΚΑ και την Εφορία σε λογαριασμούς πολιτών, ιδιαίτερα δε σε συναιτεριστικές τράπεζες εκτός νομού, στον οποίο και κατοικούν οι οφειλέτές τους.

 Γ. Απαραίτητη προυπόθεση για όλα αυτά, φυσικά να σας έχει καταγγελθεί η σύμβαση δανείου, πιστωτικής κάρτας κ.λ.π και να έχει εκδοθεί και διαταγή πληρωμής. Στην τελευταία περίπτωση δεν πρέπει να λησμονείτε πως κατά της διαταγής πληρωμής υπάρχουν τα ένδικα βοηθήματα της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής και της ανακοπής κατά της πρώτης πράξης της αναγκαστικής εκτέλεσης που είναι η επιταγή προς πληρωμή (η σελίδα στην οποία ο δικηγόρος του αντιδίκου σας γράφει αναλυτικα τα ποσά που χρωστάτε με τόκους, έξοδα, αμοιβή δική του κ,λ.π).-

Εγγυητής σε Τραπεζικά Δάνεια- Έχει την προστασία του καταναλωτή ;

Αγαπητοί αναγνώστες, τελευταία έχω δεχθεί πολλές ερωτήσεις για κάποιους από εσάς που έχετε συμβληθεί ως εγγυητές σε τραπεζικά δάνεια και μάλιστα ως εγγυητές σε δάνεια σε ελβετικό Φράγκο, δηλαδή σε στεγαστικό δάνειο. 
Μπορεί ένας εγγυητής λοιπόν στεγαστικού ή και επαγγελματικού δανείου να έχει την προστασία του νόμου περί καταναλωτή όπως έχει ο πρωτοφειλέτης του δανείου ή όχι; Προτού απαντήσω σε αυτή την ερώτηση με απλά λόγια θα σας δώσω να καταλάβετε τί εννούμε όταν λέμε "καταναλωτής" σε σχέση με τις τράπεζες και κατ' επέκταση γιατί έχει μεγαλύτερη προστασία κάποιος καταναλωτής από ότι ότι μία εταιρία κολοσσός -εμπορική απέναντι στις τράπεζες.

"Καταναλωτής" αγαπητοί αναγνώστες θεωρείται σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 5α του ν. 3857/2007 που τροποποίησε το αντίστοιχο άρθρο του ν. 2251/1994 θεωρείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ενώσεις προσώπων χωρίς νομική προσωπικότητα για τα οποία προορίζονται τα προιόντα ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά και τα οποία κάνουν χρήση των προιόντων ή των υπηρεσιών αυτών, εφόσον αποτελούν τον τελικό αποδέκτη τους. Καταναλωτής επίσης είναι και αα) κάθε αποδέκτης διαφημιστικού μηνύματος, ββ) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εγγυάται υπέρ του καταναλωτή, εφόσον δεν ενεργεί στο πλαίσιο της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής του δραστηριότητας, και Β) Προμηθευτής είναι, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, κατά την άσκηση της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας του, προμηθεύει προιόντα ή υπηρεσίες στον καταναλωτή, προμηθευτής δε είναι και ο διαφημιζόμενος. 
θα μου πείτε τώρα τί σχέση έχουν όλα αυτά με τον εν λόγω τίτλο. ¨Εχουν κάποια σχέση και θα σας το πω αμέσως πιο κάτω. 

Με απλά ελληνικά, καταναλωτής είναι αυτός που χρησιμοποιεί ο ίδιος το δάνειο που παίρνει απο την τράπεζα (κάρτα, στεγαστικό δάνειο, επισκευαστικό δάνειο) και όχι αυτός που παίρνει π.χ ένα επαγγελματικό δάνειο προκειμένω να αγοράσει προιόντα να αγοράσει για το μαγαζί του και μετά να τα μεταπωλήσει με σκοπό το κέρδος. 

Άρα λοιπόν, ο τελευταίος νόμος ορίζει ότι την προστασία του καταναλωτή έχει και ο εγγυητής εφόσον όμως θεωρείται "ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ" και ο πρωτοφειλέτης του δανείου και υπό την επιπλέον προυπόθεση, ότι δεν ενεργεί στα πλαίσια της επιχειρηματικής του ή επαγγελματικής του δραστηριότητας. Η θέση αυτή όμως αγαπητοί αναγνώστες μου είναι οπισθολίσθημα σε λίγο πιο παλιές αποφάσεις δικαστηρίων που θεωρούσαν καταναλωτή και τον εγγυητή σε επαγγελματικό δάνειο με το εξής σκεπτικό "...προσέρχεται στην τράπεζα ως πελάτης και είναι αποδέκτης των υπηρεσιών αυτής..... Ειδικότερα ο εγγυητής, ο οποίος συναλλάσεται με την προμηθεύτρια τράπεζα, έχει την ίδια ανάγκη προστασίας με τον δανειολήπτη- πελάτη απέναντι στους προδιατυμένους όρους των συμβάσεων που συνάπτει με την τράπεζα, αφού η τελευταία εκμεταλλευόμενη την διαπραγματευτική της υπεροχή απέναντι σ' αυτόν (εγγυητή) του επιβάλει την δική της συμβατική τάξη.
Οι προηγούμενες βέβαια αυτές αποφάσεις προφανώς και είχαν εκδοθει δυνάμει της τελευταίας νομοθετικής διάταξης, αλλά δυνάμει του προηγούμενου ορισμού του ν. 2251/1994.  

Όμως για φανταστείτε ό,τι είτε σε καταναλωτικά-στεγαστικά είτε σε επαγγελματικά δάνεια εγγυητές μπαίνουν συνήθως συγγενικά πρόσωπα, σύζυγοι, ενήλικα τέκνα αλλά προφανώς συναλλακτικά άπειρα, τα οποία εκ των πραγμάτων και το υπό το βάρος της ψυχολογικής πίεσης να βοηθήσουν το επάγγελμα του πατέρα- συζύγου τους, σαφώς και δεν θα αναζητήσουν το θεμιτό ή οχι των προδιατυπωμένων όρων μίας σύμβασης δανείου, αλλά ούτε και πρόκειται να κοιτάξουν και να συγκρίνουν την υπο υπογραφή σύμβαση δανείου με άλλες άλλων τραπεζών, αλλά και ούτε έχουν την οικονομική και τεχνική υποστήριξη και πόρους για αναζητήσουν την πιο συμφέρουσα δανειακή σύμβαση. Ειδικά όταν η άρνησή τους συνεπάγεται ματαίωση του δανείου και οικονομική καταστροφή του πατέρα ή του συζύγου, τα περιθώρια αντίδρασης των συγγενών είναι ανύπαρκτα. 

Τοιουτοτρόπως εμφανίζονται από την πλευρά του εγγυητή -συγγενή γνωσιολογικά ελλείμματα πληροφόρησης, εναλλακτικών λύσεων και ορθολογικής συμπεριφοράς, δηλαδή οι ίδιες τυπικές καταστάσεις που χαρακτηρίζουν αξιολογικά και την ειδική νομοθεσία για την προστασία των καταναλωτών. Αλλά και ανεξάρτητα από τη συγγενική σχέση μεταξύ εγγυητή και πρωτοφειλέτη, τέτοιες ελλειματικές καταστάσεις, φαίνεται να εμφανίζονται στον κάθε εγγυητή όταν δεν ενεργεί στα πλαίσια της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής του δραστηριότητας. Αυτό συμβαίνει γιατί και αυτός με τη σειρά του υποχρεώνεται να προσχωρήσει στις τυποποιημένες δυνάμει Γενικών Όρων συναλλαγής παραιτήσεις δικαιωμάτων του καθιερωμένων απο το ενδοτικό δίκαιο, χωρίς να έχει παράλληλα τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει δαπάνες για τη λήψη εξειδικευμένων συμβούλων αναφορικά με το μέγεθος του κινδύνου και τις οικονομικές δυνατότητες του πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή του χρέους, ούτε να επιλέξει άλλον προμηθευτη-τράπεζα, που έχει εκ των προτέρων επιλεχθεί απο τον υπερ ου η εγγύηση. Για τους ανωτέρω λόγους λοιπόν, ο εγγυητής σαφώς και πρέπει να έχει αυτόνομης προστασίας και όχι να είναι εξαρτημένος απο το αν ο πρωτοφειλέτης έχει την ιδιότητα ή όχι του καταναλωτή, δηλαδή η προστασία του να είναι παρεπόμενη αυτού του χαρακτηρισμού. 

Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα : Εγγυητές σε συμβάσεις στεγαστικών δανείων είτε σε ελβετικό Φράγκο είτε σε ευρώ, καταναλωτικών δανείων, καρτών πιστωτικών σαφώς και έχουν την προστασία του καταναλωτή από τη στιγμή που έχει παγιωθεί νομολογιακά ότι καταναλωτής είναι και ο πρωτοφειλέτης των ανωτέρω. 
Το πρόβλημα είναι με τα λεγόμενα επαγγελματικά δάνεια, πιστώσεις, αλληλοχρέους λογαριασμούς, τα οποία χρήματα χρησιποποιούνται απο τους δανειστές για την αγορά προιόντων με σκοπό τη μεταπώληση στην αγορά. Εκεί με το νέο νομικό καθεστώς ο εγγυητής θεωρητικά πάντα δεν έχει την προστασία του νόμου περί προστασία των καταναλωτών. Το πράγμα αλλάζει όμως, αν π.χ το επαγγελματικό δάνειο χρησιμοποιήθηκε για να φτιάξει το μαγαζί του ο έμπορος ή να αγοράσει επαγγελματικό όχημα. Τότε θεωρείται τελικός αποδέκτης των προιόντων της Τράπεζας και θεωρείται καταναλωτής τόσο ο πρωτοφειλέτης όσο και ο εγγυητής. Ας δώσω ένα παράδειγμα της προστασίας του ν. 2251/1994 περί προστασίας του καταναλωτή. Ο γενικός όρος συναλλαγής σύμβασης δυνάμει του οποίου το επιτόκιο θα υπολογίζεται με έτος 360 ημερών αντί για 365 είναι αυτοδικαίος άκυρος ως καταχρηστικός για έναν καταναλωτή, γιατί προσκρούει στην αρχή της διαφάνειας, ενώ για έναν έμπορο ή εταιρία που δεν έχει την ιδιότητα του καταναλωτή δεν είναι. Θα μου πείτε τί κερδίζει με αυτό ο καταναλωτής! Κερδίζει πολύ απλά χρόνο και κάτι οικονομικό φυσικά, ιδίως για δάνεια μακροχρόνιας διάρκειας, διότι με τις παρούσες οικονομικές συγκυρίες, εάν η τράπεζα καταγγείλει τη σύμβαση και προχωρήσει σε διαταγή πληρωμής με σχετική ανακοπή ο οφειλέτης ανατρέπει όλη την υπάρχουσα κατάσταση με το σκεπτικό ότι όλα αυτά τα χρόνια η τράπεζα δημιούργησε μία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση της τάξης του 1,3889% (αν θυμάμαι καλά), χωρίς να μπορεί αυτή η επιβάρυνση να μπορεί να δικαιολογηθεί με την επίκληση κάποιου σύνθετου χαρακτήρα της παρεχόμενης υπηρεσίας ή απο κάποιους εύλογους για τον καταναλωτή λόγους ή από κάποιο δικαιολογημένο ενδιαφέρον της τράπεζας.Πρακτικά, με την ανακοπή σίγουρα θα ζητηθεί από την Τράπεζα λογιστική πραγματογνωμοσύνη με προδικαστική απόφαση που αποφασίσει για το σωστό ύψος του οφειλόμενου ποσού και όλα αυτά σημαίνουν πως η τράπεζα δεν μπορεί να κινηθεί με αναγκαστικά μέσα εκτέλεσης κατά της περιουσίας των οφειλετών για μεγάλο χρονικό διάστημα που μπορεί να φτάσει και τα 3 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ 
Η κάθε περίπτωση δανείου επαγγελματικού δανείου πρέπει να μελετάται ξεχωριστά προκειμένου να δούμε σε ποιά διάταξη νόμου πρέπει να υπαχθεί.

Αντώνιος Πράτας
Δικηγόρος Παρ΄εφέταις.       

ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ 2012- ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ.

Μετά την ψήφιση του νόμου 4055/12.03.2012 το άρθρο 1441 ΑΚ που ρύθμιζε την διαδικασία εκδόσεως συναινετικού διαζυγίου τροποποιήθηκε και πλέον ισχόυν τα εξής, δηλαδή :

Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία τους πλέον να λύσουν τον γάμο τους, εφόσον έχει διαρκέσει τουλάχιστον για έξι (6) μήνες, ενώ με το προηγούμενο καθεστώς απαιτούνταν να έχει διαρκέσει τουλάχιστο ένα έτος. Η συμφωνία αυτή η έγγραφη, υπογράφεται είτε από τους συζύγους και τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους, είτε μόνο απο τους δικηγόρους τους, μόνο που στην τελευταία περίπτωση οι συνήγοροι θα πρέπει να έχουν εφοδιαστεί με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο πρέπει επίσης να έχει εκδοθεί από κάποιο συμβολαιογράφο εντός του μήνα απο την συζήτηση της υπόθεσης. 

Τί γίνεται άμα υπάρχουν ανήλικα τέκνα ;  

Εάν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, ο νομοθέτης θέτει ως προυπόθεση της έκδοσης απόφασης για τη λύση του γάμου, να έχει συμφωνηθεί επιπλέον και μάλιστα εγγράφως το τί μέλλει γενέσθαι με την επιμέλεια των ανηλίκων και την επικοινωνία του γονέα που δεν θα έχει την επιμέλεια με αυτά και η οποία θα ισχύει μέχρι να εκδοθεί η εν λόγω αποφαση που θα τα ρυθμίζει. 

Αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο

Οι κατά τα άλλα έγγραφες συμφωνίες τόσο της λύσης του γάμου όσο και της επιμέλειας και της επικοινωνίας ή και της διατροφής εφόσον αυτή έχει συμφωνηθεί, υποβάλλονται στο μονομελές Πρωτοδικείου του τόπου της τελευταίως κατοικούσαν ή διέμεναν οι σύζυγοι, το οποίο με απόφασή του κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας εκδίδει απόφαση επικυρώνοντας τις, ως άνω, συμφωνίες και α/ Κηρύσσει την λύση του γάμου και β/ Ρυθμίζει την επικοινωνία, επιμέλεια και διατροφή των ανηλίκων, δηλαδή στο διατακτικό της η απόφαση με τις νέες ρυθμίσεις παράγει δεδικασμένο περί αυτών των ζητημάτων και αποτελεί εκτελεστό τίτλο, μάκρα που δεν ίσχυε παλαιότερα, αφού με το παλαιό νομικό καθεστώς μόνο η λύση του γάμου απαγγέλονταν (αν υπήρχαν ανήλικα τέκνα, απλά ήθελε μόνο ως προυπόθεση να υπάρχει ως έγγραφη συμφωνία των γονέων για την επιμέλειά τους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε τίτλο εκτελεστό.