Δάνεια σε Ελβετικό Φράγκο- Απάτη ή όχι; Διαβάσετε καλά τους όρους χορήγησης του δανείου

   
 Με χαρά επίσης σας ανακοινώνω πως έχει εκδοθεί και η πρώτη ΘΕΤΙΚΗ δικαστική απόφαση (ασφαλιστικών μέτρων) με την οποία ανεστάλει η εκτέλεση διαταγής πληρωμής η οποίας εξεδόθει δυνάμει στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο και μέσα στον μήνα Αύγουστο 2013 θα εκδοθεί και η πρώτη οριστική απόφαση για το ίδιο θέμα.
       Μέρες τώρα με απασχόλησε μία υπόθεση ενός πελάτη και φίλου σχετικά με δάνειο που είχε συνάψει με ανώνυμη τραπεζική εταιρία για την αγορά πρώτης κατοικίας σε ελβετικό φράγκο. Αμέσως σας δίνω το ιστορικό του δανείο για να  καταλάβετε περί τίνος πρόκειται.

Ιστορικό

Το έτος 2006 ο κάποιος πήρε στεγαστικό δάνειο από ανώνυμη τραπεζική εταιρία σε συνάλλαγμα (Ελβετικό Φράγκο) και συγκεκριμένα εκταμίευσε το ποσό των 640.000,00 περίπου ελβετικών φράγκων με την αντίστοιχη ισοτιμία τους σε ευρώ εννοείται και συγκεκριμένα εκταμίευσε το ποσό των τετρακοσίων χιλιάδων ευρώ (400.000,00) περίπου με κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο εξαρτόταν απο το LIBOR μηνιαίας διάρκειας το οποίο θα ίσχυε δύο (2) εργάσιμες ημέρες πριν την λήξη εκάστου προηγούμενου μήνα προσαυξημένο κατά (1.01%0.).. Ποιά ήταν τα επιχειρήματα της των υπαλλήλων τράπεζας για την σύναψη του δανείου σε ελβετικό φράγκο. Του άσκησαν τεράστια πίεση και φορτικότητα για να δανεισθεί σε ελβετικό φράγκο με την επιχειρηματολογία "Πάρτο σε ελβετικό, σε συμφέρει¨. Και έτσι έκανε το λάθος όπως εκ των υστέρων φάνηκε να δανεισθεί σε ελβετικό φράγκο.

Ποιά ήταν τα επιχειρήματα της τράπεζας για το ελβετικό φράγκο.

Πρέπει να σας ομολογήσω ότι, μόλις ανέγνωσα προσεκτικά την σύμβαση του δανείου μαζί με δύο παραρτήματά της κατάλαβα ότι κανένας απλός πολίτης με μέσου νου, χωρίς όμως οικονομοτεχνικές και λογιστικές γνώσεις δεν θα μπορούσε να κατανοήσει αυτούς και να καταλήξει στο αν τελικά αυτή η σύμβαση σε φράγκο είναι προς το συμφέρον του ή όχι, αν αυτή η σύμβαση τελικώς έχει συναφθεί σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία για την προστασία του καταναλωτών από καταχρηστικούς και αδιαφανείς ΓΕΝΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ ή όχι και άλλες πολλές λεπτομέρειές του. Στην ουσία του θέματος ο πελάτης της τράπεζας που σύναπτε δάνειο σε συνάλλαγμα και δη όπως στην περίπτωση την παρούσα σε ελβετικό φράγκο ήταν έρμαιο της ισοτιμίας φράγκου ευρώ αφού ενδεχόμενες ανατιμήσεις ή διολισθήσεις του νομίσματος έχουν αποτέλεσμα τόσο στην μηνιαία δόση του δανείου όσο και στο υπολοιπόμενο άληκτο κεφάλαιο. Έτσι μία ενδεχόμενη διολίσθηση του ελβετικού φράγκου αποτελεί ανακούφιση για τους δανειολείπτες σε φράγκο και αντίστοιχα μία ανατίμηση) πονοκέφαλο για αυτούς, αφού με απλά μαθηματικά με ευρώ κάποιος ανάλογα με την πορεία της ισοτιμίας αγοράζει αναλόγως λιγότερα ή περισσότερα ελβετικά φράγκα για να αποπληρώσει την δόση του δανείου του και ανάλογα ή όχι άν έχει τα λεφτά και πάει να ξεπληρώσει το άληκτο κεφάλαιό του μπορεί έντρομος να διαπιστώσει σε περίοδο ανατίμησης ότι το ΑΛΗΚΤΟ κεφάλαιο έχει αυξηθεί σημαντικά (όπως στην περίπτωσή μας)

Επιχειρήματα της τράπεζας 

α.  Η τράπεζα και φυσικά ενεργώντας μόνο με γνώμονα το συμφέρον της είχε σαν κύριο επιχείρημά της της υποτιθέμενη προστασία που προσφέρει στην μηνίαια δόση για τους πρώτους π.χ 48 μήνες, ότι δηλαδή η δόση δεν επηρεάζεται απο το παλαντζάρισμα της ισοτιμίας φράγκου-ευρώ παρά μόνο με μία ενδεχόμενης απώλειας της τάξης του 5%.

β. Το χαμηλό επιτόκιο του LIBOR (όντως είναι χαμηλό σε σχέση με το επιτόκιο δανείσματος σε ευρώ).

Δηλαδή με άλλα λόγια η δόση σου, τουλάχιστο για όσο θα ισχύει η προστασία αυτής δεν θα επηρεάζεται στο ποσό καταβολής.

Πώς ζημιώθηκε ο πελάτης;;;

Ο συγκεκριμένος λοιπόν κύριος ενώ δανείσθηκε το ποσό των 400.000,00 ευρώ (640.000,00 δηλαδή ελβετικά φράγκα) και ήταν συνεπής στην καταβολή της μηνιαίας τοκοχρεωλυτικής δόσης του, η οποία ανερχόταν περίπου στην αρχή στα 1.700,00 ευρώ έφτασε στο τέλος και μετά την πάροδο 5 ετών περίπου που είχε καταβάλει συνολικά στην τράπεζα το ποσό των 75.000,00 ευρώ στην εξής τραγελαφική περίπτωση. Πριν λίγους μήνες (τέλος του 2011) διαπίστωσε (το τονίζω πως στο μεσοδιάστημα πλήρωνε ανελλιπώς) ότι το υπόλοιπο του δανείου του ανερχόταν στις τετρακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ (480.000,00) τη στιγμή που αυτός είχε δανεισθεί στο τέλος του 2006 το ποσό των τετρακοσίων χιλιάδων ευρώ (400.000,00) !!!. Δηλαδή με χοντρά οικονομικά δεδομένα ήταν σαν να είχε δανεισθεί 560.000,00 ευρώ και όχι 400.000,00 (αφού 560.000,00 ευρώ - 80.000,00 περίπου που ανελλιπώς πλήρωνε = 480.000,00).

1/Με την λήξη της προστασίας για τις δόσεις των πρώτων 36 μηνών, ο συγκεκριμένος κύριος είδε την δόση του να εκτοξεύεται από τα 1.700,00 ευρώ στα 2.100,00 και στα 2.300,00 μηναίως. Αυτό γιατί, η τράπεζα σαφώς και δεν προέβλεπε στην σύμβασή της ενδεχόμενη ανανέωση της προστασίας στην μηνίαια δόση παρά μόνο ενδεχόμενη κατάργησή της (προστασίας), αφού ενδεχόμενη ανανέωση της προστασίας δεν την συνέφερε. Αυτό γιατί ο πελάτης μου είχε δανεισθεί σε ελβετικό φράγκο την περίοδο του 2006, τότε που το ελβετικό φράγκο είχε πιάσει πάτο σε σχέση με το ευρώ, πράγμα που μετά βεβαιότητας γνώριζαν οι ιθύνοντες των τραπεζικών εταιριών και το μόνο που προσδοκούσαν μετέπειτα ήταν η άνοδος του φράγκου σε σχέση με το ευρώ (δεν χωρούσε δηλαδή άλλη υποτίμησή του. (Π.Χ είναι σαν μία μετοχή στο χρηματιστήριο να έχει φτάσει το 0,01 λεπτό και δεν μπορεί να πάει παρακάτω παρά μόνο παραπάνω).

2/ Σε διαμαρτυρία του πελάτη μου γιατί δεν τον ενημέρωσαν για ανανέωση της προστασίας του απάντησαν ότι του έστειλαν απλή ταχυδρομική επιστολή, γιατί αν φυσικά τους συνέφερε θα είχαν προβλέψει στην σύμβαση την αποστολή συστημένης ταχυδρομικής επιστολής, πολύ περισσότερο θα τον είχαν "ΤΑΡΑΞΕΙ" στα τηλέφωνα όπως κάνουν στις περισσότερες περιπτώσεις. Εδώ όμως "σου στείλαμε απλή επιστολή" Μέγα ψεύδος.

3/ Τρίτον και ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ, δεν του εξήγησαν όπως φαντάζομαι και στους περισσότερους ότι η ομπρέλα προστασίας της μηνιαίας δόσης δεν σε προστατεύει απο την ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΗΚΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, δηλαδή του κεφαλαίου που σου έχει απομείνει για να ξεπληρώσεις το δάνειό σου. Δηλαδή με άλλα λόγια θα φτάσεις να πληρώνεις σε κάποιες περιπτώσεις δεκάδες χιλιάδες ευρώ παραπάνω τη στιγμή που δεν τα έχει δανεισθεί. Φυσικά η τράπεζα τα δανείσθηκε και τα αγόρασε όταν το φράγκο ήταν στον πάτο γι αυτό λοιπόν και επέμενε εκείνες τις περιόδους να δανείζει σε φράγκο.

Λυπάμαι που το λέω αλλά ποιός πολίτης είναι παράλληλα ΟΙΚΟΝΟΜΟΤΕΧΝΙΚΟΣ Αμα και ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ όταν συνάπτει δάνεια; Ποιός μπορεί να γνωρίζει ενδεχόμενες ισοτιμίες, επιτόκιο LIBOR, εφαρμοζόμενες ισοτιμίες και όρους προστασίας του καταναλωτή; 

Τώρα έβαλε μυαλό το σύστημα που πάει να τιναχτεί στον αέρα. Ίσως μία τελευταία προστασία των πολιτών είναι κάποιοι συνετοί συνάδελφοι που έχουν ασχοληθεί με το θέμα και μπορούν να παρέχουν μία τελευταία νομική παρηγοριά στους κατάφωρα αδικημένους συμπολίτες μας.


Ποιά ήταν η δική μας αντίδραση;; Ένδικα μέσα και αντιμετώπιση καταχρητικότητας των όρων της σύμβασης του δανείου; 

Σε πρώτη φάση και μετά απο συννενόηση με τον εντολέα μου εστάλει μία εξώδικη δήλωση προς την ανώνυμη τραπεζική εταιρία προς γνώση της και για τις έννομες συνέπειες με την οποία της γνωστοποιήσαμε τα εξής :
α/ Ότι μπορούμε να δίνουμε μόνο ένα ποσό της τάξης που προσδιορίσαμε εμείς,
β/ Ότι αν δεν καταλήξει σε συμβιβασμό μαζί μας τότε θα πράξουμε διαφορετικά με κατάθεση αγωγής ως και μήνυσης στο ποινικό δικαστήριο που έχει να κάνει με την διαδικασία συνάψεως του δανείου.
Αγαπητοί αναγνώστες χονδρικά σας ανάφερα τα παραπάνω, η υπόθεση περιλαμβάνει και πλείστες άλλες νομικές πτυχές και υποπτυχές που αναφέρονται και ταιριάζουν σε κάθε υπόθεση ξεχωριστά.
 

Γονική Μέριμνα- Εξώγαμο Τέκνο- Καταλληλότερος Γονέας

ΓΟΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ.

     Τεράστιο κεφάλαιο με χιλιάδες διακλαδώσεις και εκφάνσεις στις σχέσεις μεταξύ γονέων ή συμβιούντων και ανήλικων τέκνων.

      Αγαπητοί αναγνώστες. Σας αρχίζω από τα βασικά και αναφέρω τα εξής : Η γονική μέριμνα είναι μία σύνθετη έννοια και χωρίζεται σε άλλες 3 επιμέρους έννοιες, οι οποίες είναι οι εξής : α/ Η επιμέλεια, β/ η διοίκηση της περιουσίας του ανήλικου τέκνου και γ/ Η εκπροσώπηση δικαστική ή εξώδικη του ανήλικου.

      

Ξεκινώντας το παρόν άρθρο θα πρέπει να αναφέρω τα εξής, όσο και αν σας φαίνονται γενικόλογα :
     Ο καταλληλότερος ως γονέας για την αποκλειστική άσκηση του δικαιώματος γονικής μέριμνας είναι αυτός που από το δικαστήριο φαίνεται ως ο καταλληλότερος αποκλειστικά για τη διαμόρφωση της σωστής σωματικής, ψυχικής, ηθικής και διανοητικής ανάπτυξης του τέκνου.

Με ποιό γνώμονα κρίνει την ανάθεση της γονικής μέριμνας το δικαστήριο
α/ Το συμφέρον του τέκνου αποτελεί γνώμονα του δικαστηρίου για τη διαμόρφωση της δικαιοδοτικής του κρίσης σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας του τέκνου.
Έχει νόμιμο δικαίωμα το δικαστήριο να πράξει και ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ για την ανάθεση της γονικής μέριμνας μεταξύ τους, αφού η επιλογή του προσώπου του γονέα που μπορεί να εξασφαλίσει την εν γένει ανάπτυξη του τέκνου και την διατήρηση της σταθερότητας και συνέχειας στις συνθήκες ανάπτυξης αυτού είναι αυτό που μετράει και έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα.
β/ Λαμβάνεται ακόμη υπόψη το φύλο του ανηλίκου, η ηλικία του, οι προσωπικές ιδιότητες των διαδίκων γονέων και ιδίως η ηθικής τους υπόσταση, η μόρφωση, ο χρόνος δυνατότητας για αυτοπρόσωπη άσκηση της γονικής μέριμνας.

Μετάφραση στην κινέζικη γλώσσα μετά από απαίτηση κάποιων πελατών που έχουν ως μόνιμη διαμονή τους την Κίνα

父母照顾。

     与成千上万的分支机构和在父母和共生或未成年子女之间的关系等方面的巨大部分。

      亲爱的读者。我们从基础开始，提以下几点：父母是一个复杂的概念，并分为3分主题，这是分为：A /编辑，B /管理未成年子女的房地产，和C /表示法院或法庭的未成年人。

     

开始这篇文章，应该提到以下，而且，如果你看一下在一般条款：

     独家行使父母责任的父母最合适的是，法院似乎只有形成适当的儿童的生理，心理，道德和智力的发展是最合适的。

鉴于它认为保管法院的裁决
/孩子的兴趣，推动形成对孩子的抚养权的裁决，司法判决的法院。
具有在任何各方的协议，授予它们之间的父母的责任1法院的合法权利所以和相反的，，因为选择的父实体，可以确保整体儿童的发展和维护稳定和生长条件的连续性这是最重要和最大的重力。
B /也考虑到孩子的性别，年龄，个人素质的各方，特别是父母和他们的道德地位，教育，父母责任的体育锻炼时间的机会。

Ύβρεις -Απειλές- Προστασία της προσωπικότητας-Ασφαλιστικά μέτρα ρύθμισης της κατάστασης

     Πολλές φορές στα πλαίσια της κοινωνικής μου συναναστροφής γίνομαι δέκτης ερωτήσεων και ακουσμάτων φίλων, κυρίως γυναικών φίλων,  τις περισσότερες φορές μάλιστα για πλάκα, σχολίων όπως : με κυνηγάει και με ενοχλεί χωρίς όρια, μου στέλνει συνεχώς μηνύματα, λέει ότι θα έρθει και θα με περιμένει έξω από το σπίτι μου, αν με δει με άλλον θα με σκοτώσει, θα με χαρακώσει κ.α

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν στην πραγματικότητα τέτοιες περιπτώσεις και πάμπολες υποθέσεις έχουν εισαχθεί στις αίθουσες των δικαστηρίων, οι περισσότερες των οποίων έχουν ως γενεσιουργό αιτία το ερωτικό πάθος μεταξύ δύο συντρόφων.

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Επαναλαμβάνω, ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν να κάνουν με σεξουαλικές παρενοχλήσεις, και εδώ δε θέλω να αναφέρω και το εξής που έχει να κάνει με την προστασία που τα φυσικά πρόσωπα μπορούν να ζητήσουν από τη δικαιοσύνη, ότι δηλαδή : Στον ιδιωτικό και οικογενειακό βίο ανήκει και η σεξουαλική δραστηριότητα του ανθρώπου και κάθε συναφής δραστηριότητά του.

Τί προσβάλλεται με τις ύβρεις και τις προσβολές που δέχεται ένα πρόσωπο είτε από ηλεκτρονικά μέσα όπως κινητά τηλέφωνο, email, είτε εκ του σύνεγγυς (ζωντανά), ;;;
Προσβάλλεται η προσωπικότητα κάθε θύματος- δέκτη τέτοιων προσβολών, ύβρεων και παρενοχλήσεων και πιο συγκεκριμένα οι ειδικότερες εκφάνσεις της τιμής και της ιδιωτικής ζωής καθώς και της σφαίρας του απορρήτου.

ΠΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΘΥΜΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ και ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ Η ΜΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ

Αγαπητοί μου αναγνώστες, δυστυχώς από τη μεριά του νομικού είμαι σε θέση να σας πως, ότι η πολιτεία δεν μπορεί να διαθέτει κάθε φορά αστυνομικό για κάθε θύμα που καταγγέλει πως δέχεται τέτοιου είδους παρενοχλήσεις και "επιθέσεις". Άλλωστε δεν ήταν και ούτε αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων εκδηλώσεων ανθρώπινης συμπεριφοράς, αφού είναι επί της ουσίας ΟΥΤΟΠΙΚΟΣ.  Στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου το κάθε θύμα φυσικά και έχει δικαίωμα να καταθέσει μήνυση κατά του  θύτη.

ΑΥΤΟΦΩΡΟ
Μάλιστα θα ήταν καλό αυτό να γίνεται πάντα στα πλαίσια του αυτοφώρου (δηλαδή μέσα σε 48 ώρες απο τη στιγμή που πραγματοποιήθηκε η προσβολή του θύματος). έτσι ώστε ο υπεύθυνος να νιώσει την ψυχολογική πίεση όπως και την ανάγκη να πληρώσει δικαστήριο και δικηγόρο όντας καθισμένος στο ΣΚΑΜΝΙ του κατηγορομένου.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ- ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ- ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ- ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΤΑ 100 ΜΕΤΡΑ ΤΟ ΘΥΜΑ
Βέβαια υπάρχει και η λύση της κατάθεσης ασφαλιστικών μέτρων κατά του υπευθύνου -θύτη. Αυτά τα ασφαλιστικά μέτρα έχουν την έννοια να επιβάλλουν στον υπεύθυνο των ανωτέρω πράξεων την υποχρέωση να απέχει από ενδεχόμενες εκτοξεύσεις απειλών και ύβρεων τόσο μέσω τηλεφώνου όσο και μέσω γραπτών μηνυμάτων όσο και από διάφορες διαδόσεις (π.χ διάδοση από τον θύτη σε τρίτους ότι διατηρεί ακόμη δεσμό με το θύμα), όπως π.χ και να μην πλησιάζει το θύμα σε απόσταση 100 ή 200 μέτρων.


ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Τώρα στην πραγματικότητα τέτοιες αποφάσεις έχουν εκδοθεί και πολλές από τα ελληνικά δικαστήρια. Θέλω όμως να προσθέσω και το εξής : Κατά την ταπεινή μου άποψη, τέτοιες αποφάσεις μπορούν να εφαρμοστούν και να ισχύσουν όταν ο θύτης έχει κάποια ακίνητη ή κινητή περιουσία, πάνω στην οποία μπορεί να εκτελστεί μία τέτοια απόφαση. Διαφορετικά, τέτοιες αποφάσεις μπορούν να εκτελεστούν μόνο με κατάθεση μηνύσεως εναντίον του θύτη για παραβίαση διατακτικού αποφάσεως και εκεί πλέον θα κληθεί να πληρώσει στο δημόσιο ενδεχόμενη φυλάκιση εξαγοράσιμη ή και χρηματική ποινή ΕΚΕΙ όπου "αναβολές" και "δεν έχω" τις περισσότερες φορές δεν χωρούν και δεν δικαιολογούνται.

Ευρωπαική Διαταγή Πληρωμής- Διασυνοριακές Υποθέσεις-Ισχύς της-Προυποθέσεις

              ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ
      Αγαπητοί αναγνώστες, πολλοί από εσάς που είστε άνθρωποι των συναλλαγών θα έχετε ακούσει αρκετές φορές τον όρο Διαταγή πληρωμής (με απλά ελληνικά η διαταγή από κάποιον σε κάποιον άλλο για να πληρώσει). Έτσι για να κατανοήσετε την σημασία του όρου "Ευρωπαική διαταγή πληρωμής" και την σπουδαιότητα της καθιέρωσής του, καλό είναι να σας εξηγήσω αρχικά τί σημαίνει "εκδίδεται διαταγή πληρωμής' .
Η καθιερωμένη αρχή που ισχύει στα ελληνικά νομικά είναι για να αναγκαστεί κάποιο φυσικό πρόσωπο να πληρώσει (από οποιαδήποτε αιτία) χρηματικό ποσό πρέπει εκδοθεί απόφαση δικαστηρίου μετά προφανώς από άσκηση αγωγής. Αυτό σημαίνει με απλά ελληνικά : Κατάθεση αγωγής, προσδιορισμός της μετά από λίγους έως και πολλούς μήνες μέχρι να συζητηθεί, κοινοποίησή της στον οφειλέτη, ενδεχόμενη αναβολή της υπόθεσης, συζήτηση της υπόθεσης και τελικώς έκδοση απόφασης, η οποία όμως μπορεί σύμφωνα με το σκεπτικό της να μην μπορεί να εκτελεστεί άμεσα μέχρι να ασκηθεί έφεση και τελεσιδικήσει.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ
 Τώρα η διαταγή πληρωμής είναι σαν ένα είδος απόφασης (φαναστείτε το) το οποίο εκδίδεται άμεσα από το δικαστήριο (σε μερικά δικαστήρια μπορεί να εκδοθεί και αυθημερόν) και είναι άμεσα εκτελεστέα (δηλαδή μετά την κοινοποίηση της διαταγής πληρωμής στον οφειλέτη και το πέρας 3 εργάσιμων ημερών) μπορεί να γίνει άμεσα ανακαστική εκτέλεση σε κάθε κινητή ή ακίνητη περιουσία του οφειλέτη.  

Τώρα θα ρωτήσετε σε ποιές περιπτώσεις εκδίδεται διαταγή πληρωμής και σε ποιές όχι.
 Διαταγή πληρωμής εκδίδεται όταν προκύπτει από δημόσιο ή και από οποιδήποτε ιδιωτικό έγγραφο η απαίτηση που έχει ο δανειστής από τον οφειλέτη και ταυτόχρονα προκύπτει ξεκάθαρα από αυτά τα έγγραφα και η ανάληψη της συγκεκριμένης υποχρεώσεως από τον οφειλέτη. Ο συνηθέστερος τρόπος που αναλαμβάνει υποχρέωση προς κάποια παροχή ο οφειλέτης έναντι του δανειστή του είναι Η ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ. Έτσι λοιπόν όταν π.χ σε κάποια επιταγή ή συναλλαγματική ή γραμμάτιο σε διαταγή ή σε τιμολόγια δελτία αποστολής υπάρχει η υπογραφή του ΕΚΔΟΤΗ, ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΚΤΗ, ΤΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΕΝΤΑ και ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΑΒΟΝΤΑ, τότε έχουμε ανάληψη υποχρέωσης από τον οφειλέτη και εκδίδεται διαταγή πληρωμής. Αν δεν υπάρχει υπογραφή του ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΕΤΟΙΑ.

Τώρα φαναστείτε στα πλαίσια της ενωμένης Ευρώπης και στις διασυνοριακές συναλλαγές να έπρεπε πρωτα να εκδοθεί διαταγή πληρωμής από το δικαστήριο του τόπου του δανειστή και μετά ο δανειστής να έπρεπε να πάει στο κράτος μέλος του τόπου οφειλέτη και να χρειάζεται να διεξάγει και άλλο δικαστήριο για να καταστήσει την δικιά του διαταγή πληρωμής ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ και στο άλλο κράτος μέλος. (ξενόγλωσσα δικαστήρια, ξενόγλωσσο δικηγόρο, έξοδα διπλάσια κ.λ.π). Με τη θέσπιση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής αποφεύγονται όλα όσα προανέφερα, αυτού αυτή μπορεί να εκτελεστεί υπό προυποθέσεις σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. 

     Ευρωπαική Διαταγή Πληρωμής. Πραγματικά επιτέλους εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός από τη χώρα της Δανίας. Η διαδικασία της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής, η οποία θεσμοθετήθηκε με τον κανονισμό 1896/2006 του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, εφαρμόζεται σε όλες τις αστικές και εμπορικές υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα. Για να κατανοήσετε τον όρο "διασυνοριακού χαρακτήρα" διασυνοριακή υπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία τουλάχιστον ένας από τους διαδίκους έχει την κατοικία του ή την συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το δικαστήριο που επιλήφθηκε της συγκεκριμένης υποθέσεως, δυνάμει της οποίας θα εκδοθεί διαταγή πληρωμής.

Υποθέσεις που εξαιρούνται από την εφαρμογή της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής.

α/Δεν μπορεί να εκδοθεί και να βασιστεί η ευρωπαική διαταγή πληρωμής σε απαιτήσεις απο φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή όταν οι υποθέσεις αυτές αφορούν τις πράξεις ή παραλείψεις (ευθύνη του κράτους μέλους) κατά την άσκηση κρατικής εξουσίας. 

β/ σε περιουσιακές διαφορές από γαμικές σχέσεις,

γ/ στις πτωχεύσεις, στις διαδιακασίες που αφορούν εκκαθάριση αφερέγγυων εταιριών ή άλλων νομικών προσώπων, στους πτωχευτικούς συμβιβασμούς και σε άλλες ανάλογες διαδικασίες,

δ/ στην κοινωνική ασφάλιση,

ε/ στις αξιώσεις που απορρέουν από εξωσυμβατικές ενοχές, εκτός και αν αποτελούν αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ των μερών. 

Σύμφωνα με τον ανωτέρω κανονισμό (1896/2006) προβλέπεται συγκεκριμένο έντυπο το οποίο θα συμπληρώνεται από τον δανειστή με τα απαραίτητα στοιχεία της απαίτησής του. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι πως θα πρέπει να πρόκειται για εκκαθαρισμένες και απαιτητές απαιτήσεις την ημέρα που θα πραγματοποιείται η αίτηση για την έκδοση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής (δηλαδή σε απλά ελληνικά δεν μπορώ να ζητήσω την έκδοσή της, όταν ναι μεν αδιαμφισβήτητα έχω απαίτηση γεγενημένη κατά φυσικού ή νομικού προσώπου αλλά αυτή δεν έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη, δηλαδή π.χ έχω δανείσει χρήματα αλλά με πίστωση χρόνου και όταν πάω να υποβάλλω αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής δεν έχει παρέλθει όλος ο χρόνος της πίστωσης.

Διαδικασία έκδοσης ευρωπαικής διαταγής πληρωμής.

Α/ Συμπλήρωση τυποποιημένου εντύπου για την υποβολή αίτησης για έκδοση ευρωπαικής διαταγής πληρωμής. Τώρα ποιανού κράτους μέλους το δικαστήριο θα είναι αρμόδιο κατά περίπτωση, αυτό καθορίζεται από κανόνες κοινοτικού δικαίου και ιδιαίτερα από το κανονισμό της Ε.Ε 44/2001. 
Β/ Το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση ευρωπαικής διαταγής πληρωμής οφείλει το συντομότερο δυνατό να εξετάσει, αν όντως πρόκειται για υπόθεση διασυνοριακού χαρακτήρα, αν είναι αρμόδιο εαυτό καθώς και αν είναι βάσιμη η αξίωση για την οποία ζητείται η έκδοση της διαταγής.
Σε περίπτωση τώρα που η αίτηση δεν περιλαμβάνει τα απαραίτητα στοχεία, εκτός και  η απαίτηση του δανειστή είναι προφανώς αβάσιμη, το δικαστήριο παρέχει τη δυνατότητα στο δανειστή να διορθώσει ή να συμπληρώσει την αίτηση. Γι' αυτό το σκοπό υπάρχει επιπροσθέτως επιπλέον έντυπο. 
Τώρα υπάρχει η περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο μπορεί να προτείνει τροποποιημένη την αίτηση στον αιτούντα, διότι αυτή δεν πληρούσε όλες τις προυποθέσεις έκδοσής της και γι' αυτό το σκοπό υπάρχει ένα τυποιημένο τρίτο έγγραφο και μετά από ορισμένη ταχθείσα από το δικαστήριο προθεσμία ο αιτών την έκδοση της διαταγής καλείται να δεχτεί ή να αρνηθεί την τυποποιημένη πρόταση για το ποσό που αυτή τη φορά ορίζει το δικαστήριο. Διαβιβάζει την απόφασή του με την επιστροφή του εντύπου. 
Αν ο δανειστής δεχτεί την τροποιημένη πρόταση του δικαστηρίου, στη συνέχεια αυτό εκδίδει την ευρωπαική διαταγή πληρωμής. Για το ποσό για το οποίο δεν υπάρχει η έγκριση του δικαστηρίου, αυτό θα κριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου.  Τώρα αν ο αιτών δεν απαντήσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τότε το δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση για έκδοση ευρωπαικής διαταγής πληρωμής. Στη συνέχεια το δικαστήριο ενημερώνει με άλλο ειδικό έντυπο για τους λόγους απόρριψης της αίτησης προς έκδοση ευρωπαικής διαταγής πληρωμής. 

Ένδικα μέσα κατά της απορριπτικής απόφασης-Έφεση, Αναίρεση Επιτρέπεται;
Δυστυχής η απορριπτική απόφαση του δικαστηρίου για έκδοση ευρωπαικής διαταγής πληρωμής δεν υπόκειται σε έφεση και σε αναίρεση. Ωστόσο τίποτα δεν εμποδίζει τον αιτούντα να προσπαθήσει να ικανοποιήσει την αξίωσή του μέσω νέας αίτησης, δεν εφαρμόζεται δηλαδή κάποιο δεδικασμένο.

Χρονικά όρια έκδοσης της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής.

Όταν πληρούνται όλες οι προυποθέσεις για την έκδοση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής, το δικαστήριο μέσα σε προθεσμίας 30 ημερών από την κατάθεση της αίτησης οφείλει να την εκδώσει. Αυτό όμως που είναι πολύ σημαντικό είναι πως καταργείται ο εκτελεστήριος τύπος, δηλαδή η ευρωπαική διαταγή πληρωμής αναγωρίζεται και εκτελείται στα υπόλοιπα κράτη μέλη, χωρίς να απαιτείται να αναγνωριστεί με απόφαση ημεδαπού (για κάθε κράτους) δικαστηρίου η ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΤΗΤΑ της και χωρίς να είναι δυνατή η αμφισβήτησή της. 

Ποιοί κανόνες εφαρμόζονται στην εκτέλεσή της

Οι διαδικασίες εκτέλεσης της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής διέπονται από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο ζητείται η εκτέλεση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής. 

Επίδοση ή κοινοποίηση της ευρωπαικής διαταγής
Η ευρωπαική διαταγή πληρωμής επιδίδεται ή κοινοποιείται στον καθού σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαιίου του κράτους μέλους στο οποίο πρέπει να πραγματοποιείται η κοινοποίηση. Ο κανονισμός όμως, με βάση τον οποίο έγραψα το παρόν άρθρο προβλέπει κάποιους ελάχιστους κανόνες που πρέπει να τηρηθούν σχετικά με την επίδοση με αποδεικτικό παραλαβής ή χωρίς αποδεικτικό παραλαβής από τον καθού:
ι/ προσωπική επίδοση ή κοινοποίηση που βεβαιώνεται με αποδεικτικό παραλαβής, το οποίο περιλαμβάνει την ημερομηνία παραλαβής και υπογράφεται από τον καθού,
ιι/ προσωπική επίδοση ή κοινοποίηση, που βεβαιώνεται από το αρμόδιο πρόσωπο που διενήργησε την επίδοση ή την κοινοποίηση (Δικαστικό επιμελητή δηλαδή) και το οποίο αναφέρει ότι ο καθού παρέλαβε το έγγραφο ή αρνήθηκε να το παραλάβει χωρίς νόμιμη αιτία, καθώς και την ημερομηνία επίδοσης ή κοινοποίησης,
ιv/ με ταχυδρομική επίδοση ή με τηλεμοιοτυπία ή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο που βεβαιώνεται με αποδεικτικό παραλαβής, το οποίο περιλαμβάνει την ημερομηνία παραλαβής, υπογράφεται δε και επιστρέφεται από τον καθού.


Χωρίς αποδεικτικό παραλαβής
α/ προσωπική επίδοση ή κοινοποίηση στην προσωπική διεύθυνση του καθού, σε πρόσωπα που συγκατοικούν μαζί του ή εργάζονται μαζί του, 
β/αν ο καθού είναι αυτοαπασχολούμενος ή νομικό πρόσωπο, προσωπική επίδοση ή κοινοποίηση στον επαγγελματικ΄χώρο του καθού, σε πρόσωπα που απασχολούνται απο αυτόν
γ/ τοποθέτηση της διαταγής σε χρηματοκιβώτιο του καθού,
δ/ κατάθεση της ευρωπαικής διαταγής σε ταχυδρομικό γραφείο ή σε αρμόδια δημόσια αρχή και τοποθέτηση γραπτής ειδοποίησης της εν λόγω κατάθεσης στο γραμματοκιβώτιο του καθού που να διασαφηνίζει το χαρακτήρα του εγγράφου ως δικογράφου, 
ε/ ταχυδρομική επίδοση ή επίδοση με ηλεκτρονικά μέσα που πιστοποιούνται από αυτόματη επιβεβαιώση παραλαβής, εφόσον ο καθού έχει δεχτεί αυτή τη μέθοδο επίδοσης ή κοινοποίησης εκ των προτέρων.


Πρέπει να σημειώσω όμως ότι η διεύθυνση του φυσικού ή νομικού προσώπου εναντίον του οποίου εξεδόθει η ευρωπαική διαταγή πληρωμής πρέπει να είναι βέβαια για να διενεργηθεί σωστά η επίδοση ή η κοινοποίηση της τελευταίας.


ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ
Το πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί η ευρωπαική διαταγή πληρωμής, έχει το δικαίωμα να υποβάλλει αντιρρήσεις κατά αυτής και ενώπιον του δικαστηρίου που την εξέδωσε μέσα σε προθεσμία 30 ημερών, η οποία προθεσμία ξεκινάει να μετράει από την ημέρα που κοινοποιήθηκε ή επιδόθηκε η ευρωπαική διαταγή πληρωμής.

ΠΩΣ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ-ΣΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Για να υποβάλλει τις αντιρρήσεις του ο οφειλέτης κατά της εκδόσεως της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής συμπληρώνει ένα ειδικό έντυπο που είναι προσαρτημένο πίσω από την τελευταία σελίδα της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής που του επιδόθηκε. Το σημαντικό όμως είναι ότι ο υποβάλων τις αντιρρήσεις δεν είναι υποχρεωμένος να προβάλλει τους λόγους των αντιρρήσεών του παρά μόνο ότι αμφισβητεί ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ την αξίωση του δανειστή του.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Από τη στιγμή λοιπόν που ο οφειλέτης υποβάλει τις αντιρρήσεις του κατά της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής, η διαδικασία όλη συνεχίζεται ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους που την εξέδωσε και η οποία διαδικασία θα στηρίζεται στους κανόνες της πολιτικής δικονομίας της χώρας αυτής. 
Τί συμβαίνει αν περάσει άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών
Αν περάσει άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών χωρίς ο ο οφειλέτης να έχει ασκήσει τις λεγόμενες αντιρρήσεις, τότε μπορεί να γίνει επανεξέταση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής ενώπιον του δικαστηρίου που την εξέδωσε με τις ακόλουθες προυποθέσεις :
ι/ η διαταγή πληρωμής να κοινοποιήθηκε ή να επιδόθηκε χωρίς αποδεικτικό παραλαβής εκ μέρους του καθού και οφειλέτη και η επίδοση ή κοινοποίηση να μην ήταν έγκυρη με συνέπεια να μην μπόρεσε ο οφειλέτης να προετοιμάσει την υπεράσπισή του
ιι/ ο οφειλέτης να μην μπόρεσε να ασκήσεις τις προαναφερόμενες αντιρρήσεις για λόγους ανωτέρας βίας ή εκτάκτων περιστάσεων,
ιιι/ η έκδοση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής να ήταν προδήλως εσφαλμένη

ΈΤΣΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ αν το δικαστήριο απορρίψει την αίτηση του οφειλέτης για επανεξέταση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής αυτή παραμένει σε ισχύ, ενώ αν την την κάνει δεκτή αυτή καθίσταται αυτοδικαίως άκυρη.

ΠΟΤΕ ΑΝΑΚΥΠΤΕΙ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥ:
Σε κάποιες περιπτώσεις η εκτέλεση της ευρωπαικής διαταγής πληρωμής απορρίπτεται, κατόπιν αιτήσεως του καθού, απο το αρμόδιο δικαστήριο του κράτους μέλους όπου πρόκειται να γίνει η εκτέλεση, αν η ευρωπαική διαταγή πληρωμής είναι ασυμβίβαστη με προγενέστερη απόφαση ή διαταγή που είχε εκδοθεί προηγουμένως σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα. ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΙΣΧΥΣΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΟΙ ΝΟΜΙΚΟΙ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥ είναι προπάντως να πρόκειται για την ίδια υπόθεση, να έχει εκδοθεί μεταξύ των ίδιων διαδίκων και να αναγνωρίζεται στο κράτος μέλος της εκτέλεσης. 

Ασφάλιση της απαίτησής μας-Ασφαλιστικά μέτρα-Επικείμενος κίνδυνος

Εξ αφορμής του άρθρου που διάβασα για δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων  ενός φυσικού προσώπου που είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση από τη μονάδα  ΄Β της αρχής για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης των εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και τη Χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, θα σας αναλύσω τον τρόπο που ο καθένας από εσάς ο οποίος διατηρεί απαίτηση κατά φυσικών ή νομικών προσώπων μπορεί με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων να δευσμεύσει προσωρινά κινητά ή ακίνητα ή απαιτήσεις του οφειλέτη του εναντίον άλλων προσώπων μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση δυνάμενη να εκτελεστεί εναντίον κάθε περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη του.
Προσημείωση Υποθήκης
           Η δέσμευση των περουσιακών στοιχείων του οφειλέτη μπορεί να πάρει τις εξής μορφές : α/ Προσημείωση υποθήκης ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη (οτιδήποτε ακίνητο μπορεί να υπαχθεί σε καθεστώς προσημείωσης υποθήκης, προσοχή όμως μόνο τα ακίνητα (οικόπεδα, διαμερίσματα, χωράφια) μπορούν να προσημειωθούν και όχι κινητά περιουσιακά στοιχεία τα οποία εκ του νόμου δεν μπορούν να προσημειωθούν.
Το ασφαλιστικό μέτρο της προσημείωσης υποθήκης αγαπητοί αναγνώστες έχει την εξής έννοια. Αν υποθέσουμε ότι έχετε απαίτηση κατά κάποιου φυσικού ή νομικού προσώπου από μία σύμβαση αγοραπωλησίας ή ας πούμε από μία σύμβαση έργου, κατά την κατάρτιση των οποίων συμβάσεων το τίμημα της πώλησης ή το εργολαβικό αντάλλαγμα πιστώθηκε, και ας υποθέσουμε επιπροσθέτως ότι, κατά τη χρονική διάρκεια της πίστωσης ο οφειλέτης σας,, ναι μεν μπορεί και ενδέχεται να έχει κάποια ακίνητη περιουσία στην κυριότητά του αλλά, είτε μεν από κακοβουλία δεν σας πληρώνει (με το΄έτσι θέλω δηλαδή) είτε δε έχει περιέλθει σε τέτοια οικονομική κατάσταση αφερεγγυότητας (δεν διαθέτει ρευστότητα δηλαδή ή τον έχουν ρίξει με τη σειρά του άλλοι δικοί του οφειλέτης), τότε σας δίνεται η δυνατότητα, προσημειώνοντας την ακίνητη περιουσία του με το ασφαλιστικό μέτρο της προσημείωσης υποθήκης να αποκτήσετε σαφές προβάδισμα όταν εξοπλιστείτε με εκτελεστό τίτλο (απόφαση δικαστηρίου δηλαδή) και προχωρήσετε σε αναγκαστική εκτέλεση εναντίον του. Στην περίπτωση αυτή θα είστε οι πρώτοι που θα πάρετε χρήματα απο τη διανομή του πλειστηριάσματος (πλειστηρίασμα είναι το τίμημα που πληρώνει ο πλειοδότης σε πλειστηριασμούς όταν "χτυπάει" υπό πλειστηριασμό ακίνητο και κατοκυρώνεται στο όνομά του). 
Αυτό έχει άμεση σχέση με το εξής : Όταν ένα ακίνητο βγαίνει σε πλειστηριασμό και κατοκυρώνεται στο υπέρ κάποιου που το χτύπησε (αυτός λέγεται πλειοδότης) τότε ο υπάλληλος του πλειστηριασμού (αυτός είναι κάποιος συμβολαιογράφος) έχοντας στα χέρια του το πλειστηρίασμα προβαίνει στην διανομή του συντάσσοντας σχετικό πίνακα. Πρώτα πληρώνονται αυτοί που έχουν κάποια προνόμια απο το νόμο και σύμφωνα με τον κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Έχοντας λοιπόν εσείς προσημειώσει πρώτοι την ακίνητη περιουσία του οφειλέτη σας, έχετε το προνόμιο να είστε οι πρώτοι που θα εισπράξετε χρήματα από το πλειστηριάσμα και αφού πρώτα εισπράξετε εσείς τα χρήματα με τα οποία θα ικανοποιείται πλήρως η απαίτησή σας μετά από εσάς θα εισπράξουν χρήματα άλλοι δανειστές του οφειλέτης σας που δεν θα έχουν εξασφαλίσει την απαίτησή τους με σχετικό ίδιο προνόμιο, αλλά ίσως έχουν στα χέρια τους εναντίον του ένα απλό εκτελεστό τίτλο.
Συντηρητική κατάσχεση κινητών ή ακινήτων





Άμεση Ανάγκη- Προσωρινή Διαταγή Δικαστή-προυποθέσεις χορήγησής της 

Αποκτήματα συζύγων μετά το ΓΑΜΟ- Διεκδικήσεις εκατέρωθεν-Προυποθέσεις

       Επειδή, στο παρόν blog μου, οι περισσότερες δημοσιεύσεις μου έχουν να κάνουν με θέματα οικογενειακού δικαίου, θα σας παραθέσω αμέσως παρακάτω ένα θέμα εξέχουσας σημασίας που συνδέεται άμεσα με τον επικείμενο χωρισμό δύο συζύγων και την έκδοση διαζυγίου. Είναι αυτό που λέμε στην νομική γλώσσα "Αξίωση του συζύγου για συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου συζύγου" που ρυθμίζεται από το άρθρο 1400 ΑΚ. Συγκεκριμένα το άρθρο 1400ΑΚ ορίζει τα εξής : 

"Αν ο γάμος λυθεί η ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφού τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης, το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή. Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή. Η προηγούμενη παράγραφος εφαρμόζεται αναλογικά και στην περίπτωση διάστασης των συζύγων που διάρκεσε περισσότερο από τρία χρόνια. Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν απο δωρεά, κληρονομιά ή κληροδοσία ή με διάθεση των αποκτημάτων από αυτές τις αιτίες". 

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΑΠΟΚΤΗΜΑΤΑ
Για να μιλάμε όμως για δικαίωμα φυσικού προσώπου να αξιώσει τη συμμετοχή του στα αποκτήματα του άλλου συζύγου πρέπει να συμβούν τα εξής, ως κάτωθι, δηλαδή :

ι/ Λύση ή ακύρωση του γάμου, ιι/ αύξηση της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης, ιιι/ συμβολή του δικαιούχου συζύγου στην επαύξηση της περιουσίας του υπόχρεου συζύγου, iv/μη παρέλευση της διετούς αποσβεστικής προθεσμίας άσκησης του εν λόγω δικαιώματος. 

Α/ Εξαίρεση. Καταρχάς στην διάταξη που μόλις προανέφερα του άρθρου 1400 ΑΚ δεν εμπίπτουν οι σχέσεις δύο ετερόφιλων ατόμων που συζούν χωρίς να έχουν τελέσει γάμο, δηλαδή ζουν  σύμφωνα με αυτό που έχει θεσπίσει ο νόμος 3719/2008 σε ελεύθερη εκτός γάμου συμβίωση (σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης). Για παράδειγμα δύο άνθρωποι που συζούν έστω και για πολλά χρόνια χωρίς να έχουν παντρευτεί και η περιουσία του ενός εκ των δύο αυξήθηκε έστω και με τη συμβολή του άλλου, δεν μπορεί ο άλλος να αξιώσει τη συμμετοχή του ούτε με την λεγόμενη αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα ούτε και με αγωγή αδικαιολογήτου πλουτισμού. Αυτό συμβαίνει, αφενός μεν , για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα γιατί, ο νομοθέτης απαιτεί να έχει τελεστεί γάμος, ο οποίος και συνεπάγεται πολλές έννομες συνέπειες, αφετέρου δε για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, γιατί στην εξώγαμη συμβίωση η σιωπηρώς ενυπάρχουσα συμφωνία για την αμοιβαία, μέσα στα πλαίσιο της δημιουργούμενης σχέσης εμπιστοσύνης παροχή υπηρεσιών ή περιουσιακή επίδοση μεταξύ των συμβιούντων αποτελεί αιτία διατηρήσεως των εντεύθεν περιουσιακών ωφελειών του ενός και του άλλου που αποκλείει την αξίωση λόγω αδικαιλογήτου πλουτιμού.  Έτσι για παράδειγμα απορρίφθηκε αγωγή  (δεν στηριζόταν στον νόμο) γυναίκας η οποία συζούσε με κάποιον επί 18 έτη και κατά τη διάρκεια της ελεύθερης συμβιώσεώς τους, η περιουσία του ανδρός αυξήθηκε κατά 6.500,000 ευρώ. Στην αύξηση αυτή ισχυρίστηκε η γυναίκα ότι συνέβαλε κατά 50% και ζήτησε τα χρήματα αυτά από τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του ανδρός κατά το λόγο της κληνομικής τους μερίδας, δηλαδή αν αυτός είχε σύζυγο και τρία παιδιά, ζήτησε το 1/4 από τον καθένα τους στα 3.250,000 ευρώ που ισχυρίστηκε η γυναίκα ότι δικαιούται. Έλα όμως που ο νομοθέτης δεν θέλησε να συμπεριλάβει τέτοιου είδους περιπτώσεις και να ρυθμίσει με ανάλογη εφαρμογή νόμου (δηλαδή την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα) αλλά θέλησε αυτή (ελεύθερη συμβίωση) να μείνει αρρύθμστη. Τουτέστι με απλά ελληνικά : "Κυρία μου ή κυριέ μου, αν ήθελες να διεκδικήσεις χρήματα ας παντρευόσουν, γιατί αφού θέλατε και οι δύο να συζείτε απλώς θα θέλατε ελευθέρως και να ρυθμίσετε τις χρηματικές παροχές σας στα πλαίσια της ελευθεριότητας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ηθελημένα δηλαδή και δεν μπορείτε να διεκδικήσετε κάτι παραπάνω, γιατί μόνο η τέλεση του γάμου εμπεριέχει και κάποιες έννομες συνέπειες αναγκαστικού δικαίου, που δεν μπορούν άλλως να ρυθμιστούν.¨ Αυτο ορίζεται με τελευταία απόφαση του Αρείου Πάγου και συγκεκριμένα την 206/2011 Α1΄ Πολιτικό Τμήμα.

Β/ Χρόνος Γένεσης και άσκησης του δικαιώματος συμμετοχής στα αποκτήματα.
Για να ασκήσει οποιοσδήποτε απο τους δύο συζύγους την αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα πρέπει να συμβαίνουν τα εξής πράγματα. Πρώτον ή να έχει εκδοθεί απόφαση δικαστηρίου που να κηρύσσει λυμένο το γάμο (απόφαση διαζυγίου δηλαδή), η οποία απόφαση πρέπει να έχει καταστεί και αμετάκλητη (αμετάκλητη είναι η απόφαση εναντίο της οποίας δεν μπορεί να ασκηθεί ούτε και αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου) ή δεύτερον οι σύζυγοι να έχουν συμπληρώσει ένα χρονικό διάστημα που βρίσκονται σε διάσταση το οποίο ο νόμος προσδιορίσει σε τρία (3) χρόνια, να έχουν δηλαδή συμπληρωμένα τρία χρόνια διάστασης. Από τη στιγμή που συμβεί ένα από τα δύο αυτά πράγματα, τότε αυτόματα γεννιέται το δικαίωμα καθενός από τους συζύγους να ασκήσει αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα.
Μέσα σε πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να ασκήσει την αγωγή ο σύζυγος;;
Ο σύζυγος στην περίπτωση που έχει εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση δικαστηρίου για το διαζύγιο έχει ένα χρονικό περιθώριο (αποσβεστική προθεσμία καλείται στην νομική γλώσσα) δύο ετών (το κάθε έτος λογίζεται ως 365 ημερολογιακές ημέρες) για να ασκήσει την αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα. Προσοχή. Αν δεν ασκήσει την αγωγή του αυτή μέσα σ' αυτά τα δύο χρόνια τότε το δικαίωμά του αυτό παραγράφεται και κατά τα κοινώς λεγόμενα δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε άλλο, παρά μόνο σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις.
Τώρα στην περίπτωση που οι σύζυγοι βρίσκονται απλά σε διάσταση, δηλαδή συμπληρέθηκε ας πούμε η τριετής διάστασή τους και εξακολουθούν να βρίσκονται σε διάσταση χωρίς να προχωρούν στην έκδοση διαζυγίου, τότε για την περίπτωση αυτή ισχύουν τα εξής : α/ έχει υποστηριχτεί η άποψη ότι και εδώ η αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα πρέπει να ασκηθεί μέσα σε χρονικό διάστημα δύο ετών από τη στιγμή που συμπληρώνεται η τριετής διάσταση των συζύγων. Και β/ υπάρχει και η κυρίαρχη νομική άποψη που έχει υποστηριχτεί από την πλειοψηφία της θεωρίας και της νομολογίας ότι για όσο χρονικό διάστημα εξακολουθεί να υπάρχει η διάσταση των συζύγων μετά την συμπλήρωση της τριετίας από την έναρξή της, το δικαίωμα του συζύγου να ασκήσει την αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα δεν παραγράφεται με το δικαιολογητικό λόγο ότι αφού δεν έχει λυθεί ακόμα ο γάμος δεν έχουν γεννηθεί ακόμη και οι συνέπειες της λύσης του. 

Πότε ο δικαιούχος σύζυγος δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι-Μαχητό τεκμήριο για το 1/3 της αύξησης.
Όπως θα προσέξατε και παραπάνω στην παράθεση του άρθρου 1400 ΑΚ λέει η διάταξη σε κάποιο σημείο : "Τεκμαίρεται ότι η συμβολή ανέρχεται στο 1/3 της αύξησης εκτός και αν αποδειχθεί μικρότερη, μεγαλύτερη ή καθόλου συμβολή. Αυτό σημαίνει τα εξής, και για να το κατανοήσετε πρέπει να σας το εξηγήσω μέσα από ένα ιστορικό :
Καταρχάς η ουσιαστική βάση της αγωγής συμμετοχής στα αποκτήματα είναι πως μετά το γάμο δύο συζύγων που είχαν μία ΑΛΦΑ περιουσιακή κατάσταση κατά την χρονολογία τελέσεως του γάμου τους, π.χ ας υποθέσουμε πως ο καθένας είχε μία περιουσία που αγγίζει τις 20.000 ευρώ, συνέβη κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής τους ένας από αυτούς  ας υποθέσουμε να αποκτήσει περιουσία που αγγίζει το 1.000.000 ευρώ (στο όνομά του πάντα είτε αφορά ακίνητο είτε χρήματα σε λογαριασμό είτε μετοχές κ.λ.π) με τη συμβολή όμως και του άλλου συζύγου. Τότε στην περίπτωση που ο άλλος σύζυγος στραφεί εναντίον του με αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα, έχει δικαίωμα να στηρίξει την αγωγή του σε δύο νομικές βάσεις. Από τη μία μεριά μπορεί δηλαδή να πεί στο δικαστήριο ότι από την περιουσία του 1.000.000 ευρώ, του ανήκει εμένα το 1/3 αυτού, δηλαδή 333.000 και κάτι ψιλά (αυτό που είπα προηγουμένως ότι τεκμαίρεται ότι το 1/3 της αύξησης είναι με δική του συμβολή) χωρίς να χρειαστεί να αποδείξει κάτι άλλο στο δικαστήριο, δηλαδή χωρίς να χρειαστεί να προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο ή μάρτυρες που να δηλώσουν ότι πράγματι το 1/3 της αύξησης της περιουσίας του άλλου συζύγου προέρχεται από δική του συμβολή. Αυτό το θέσπισε ο νομοθέτης προκειμένω να προστατέψει τον οικονομικά ασθενέστερο σύζυγο. Βέβαια στην περίπτωση αυτή ο σύζυγος του οποίου έχει αυξηθεί η περιουσία δεν υποχρεούται να δεχτεί αυτό που λέει ο νόμος. Συγκεκριμένα του δίνεται τη δυνατότητα να αποδείξει στο δικαστήριο πως η συμβολή του συζύγου που αξιώνει μέρος της αυξηθείσας περιουσίας του είναι μικρότερη από το 1/3 που τεκμαίρεται ότι του ανήκει ή ακόμη πως δεν υπήρξε καμία συμβολή του δικαιούχου συζύγου στην επαύξηση της δικής του περιουσίας.
Απλά εδώ το σημείο που πρέπει να προσεχτεί είναι πως ο δικαιούχος σύζυγος που διεκδικεί το 1/3 που του δίνει ο νόμος από την επαύξησης της περιουσίας του άλλου δεν χρείαζεται να αποδείξει τίποτα στο δικαστήριο, για τον τρόπο ή τρόπους δηλαδή που έχει συμβάλει για να αυξηθεί η περιουσία του άλλου συζύγου και με αυτό τον τρόπο το βάρος της απόδειξης ότι δεν δικαιούται ούτε καν το 1/3 της αύξησης πέφτει στον υπόχρεο για την καταβολή άλλο σύζυγο.

Πότε χρειάζεται να αποδείξει την συμβολή του στα αποκτήματα ο δικαιούχος σύζυγος
Όταν όμως ο σύζυγος που αξιώνει την συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου διατείνεται ότι η συμβολή του στην απόκτηση αυτών είναι μεγαλύτερη από το 1/3 που (χωρίς να χρείαζεται απόδειξη δηλαδή) του δίνει ο νόμος, τότε καλείται αυτός στο δικαστήριο με αποδείξεις να τεκμηριώσει την συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου συζύγου. Αυτός δηλαδή έχει το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών του δηλαδή και ο αντίδικος σύζυγός του μπορεί να αποκρούσει τους ισχυρισμούς του ανταποδεικτικά. Όμως και στην περίπτωση αυτή ο δικαιούχος σύζυγος κατά κάποιο τρόπο πάλι ευνοημένος είναι από την άποψη ό,τι, αν δεν καταφέρει να αποδείξει ότι συμβολή του στην απόκτηση των αποκτημάτων από τον άλλο σύζυγο είναι μεγαλύτερη του 1/3 που τον καλύπτει ο νόμος, ο τελευταίος (νόμος) υποχρεώνει τους δικαστές να ερευνήσουν την βάση του μαχητού τεκμήριο του 1/3 που δικαιούται ο δικαιούχος σύζυγος χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει δηλαδή, π.χ αν ο δικαιούχος σύζυγος κάνει αγωγή για συμμετοχή στα αποκτήματα στον αντίδικό του σύζυγο του οποίου η περιουσία αυξήθηκε ας υποθέσουμε στα 600.000 ευρώ και χρησιμοποιήσει ως βάση της αγωγής του ότι δικαούται τα μισά, δηλαδή τα 300.000 ευρώ, τότε αν δεν καταφέρει με αποδείξεις να πείσει το δικαστήριο ότι όντως το 50% της αύξησης της περιουσίας του αντιδίκου συζύγου του προέρχεται από δική του συμβολή, το δικαστήριο δεν θα απορρίψει ολοκληρωτικά την αγωγή μου, αλλά θα αποφανθεί αν αυτός δικαιούαι το υ 1/3 της αύξησης, δηλαδή τα 200.000 ευρώ και μόνο αν ο αντίδικος σύζυγός  ανταποδείξει στο δικαστήριο ότι δεν δικαιούται ούτε αυτά, γιατί με κανένα τρόπο δεν συνεισέφερε στην επαύξηση της περιουσίας που αποκτήθηκε μετά το γάμο, ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΥΤΗ ΘΑ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΙ Η ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΟΥΣΙΑ ΑΒΑΣΙΜΗ.

Στέρηση διατροφής λόγω θανάτωσης υπόχρεου προσώπου.

Αγαπητοί  αναγνώστες, όπως ορίζει το άρθρο 928 εδαφ.β΄ του ΑΚ "σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου ο υπόχρεος οφείλει να αποζημιώσει εκείνον που κατά νόμον έχει δικαίωμα να απαιτεί απο το θύμα διατροφή ή παροχή υπηρεσιών. "

       Αυτό έχει άμεση συνάρτηση με αυτά που ορίζουν οι διατάξεις 1389 και 1390 ΑΚ, σύμφωνα με τις οποίες "οι σύζυγοι έχουν υποχρέωση να συνεισφέρουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις τους, για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας.  Έτσι όπως έχω αναφέρει στην ανάρτηση μου για τον υπολογισμό του ύψους της διατροφής, ο καθένας από τις συζύγους υποχρεούται να συνεισφέρει για την αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών (οικογενειακές ανάγκες θεωρούνται α) η αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για διατροφή τους, β) η κοινή υποχρέωση των συζύγων για διατροφή των τέκνων τους και γ) η εν γένει υποχρέωσή τους στην λειτουργία του κοινού οίκου. Τώρα, Στην υποχρέωση συνεισφοράς που έχει ανάλογα με τις δυνάμεις του ο κάθε σύζυγος, αντιστοιχεί αμοιβαίο εκ του νόμου δικαίωμα του άλλου συζύγου να αξιώνει την συνεισφορά των δυνάμεων αυτών και των υπηρεσιών του. 

Για να ενσωματώσαμε τις ανωτέρω διατάξεις σε ένα παράδειγμα σας λέω το εξής : Αν και δυστυχώς που συμβαίνει κάποιες φορές σκοτώνεται ένας σύζυγος σε ατύχημα ας πούμε, ο άλλος σύζυγος καθώς και τα τέκνα του δικαιούνται να απαιτήσουν από τον υπεύθυνο για το ατύχημα αποζημίωση για στέρηση διατροφής την οποία διατροφή δικαιούνται σύμφωνα με το νόμο ο σύζυγος και το τέκνο όπως προανέφερα.

ΠΟΣΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ;

Το ποσό αποζημίωσης φυσικά και θα εξαρτηθεί από τις οικονομικές δυνάμεις που είχε ο μακαρίτης σε συσχετισμό με τις οικονομικές δυνάμεις του άλλου συζύγου από τον οποίο συσχετισμό θα προκύψει και το ποσοστό της συνεισφοράς που είχε ο μακαρίτης όταν ζούσε για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας (αμοιβαία υποχρέωση για διατροφής τους, διατροφή των τέκνων, συνεισφορά στη λειτουργία του οίκου). 

Επιτόκιο-Τοκογλυφία-Ανώτερο τραπεζικό επιτόκιο

Πέρνοντας αφορμή από το επιτόκιο με βάση το οποίο τον τελευταίο χρόνο έχει δανεισθεί η χώρα μας από τις διεθνείς αγορές (ΔΝΤ, Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα) αλλά και με βάση σημερινό δημοσίευμα εφημερίδες ότι η Ιταλία αναγκάστηκε με ομόλογα που λήγουν το 2023 να δανεισθεί χρήματα από τις αγορές με επιτόκιο λίγο κάτι παραπάνω από 7,00% τη στιγμή που το προηγούμενο δάνεισμά της τοκίζονταν με επιτόκιο λίγο κάτι παραπάνω από 2,00%, θέλω να σας παραθέσω αμέσως παρακάτω τα εξής ενδιαφέροντα, δηλαδή : Πότε μιλάμε στην ελληνική νομική γλώσσα και αναφέρουμε τον όρο "Τοκογλυφία", ποιό είναι το ανώτερο "επιτόκιο" για όλες τις συνναλλαγές στην εγχώρια ελληνική επικράτεια καθώς και ποιό μπορεί να είναι το ανώτερο (δικαιοπρακτικός και υπερημερίας) τραπεζικό επιτόκιο. Άραγε έχει καταστρατηγηθεί η νομοθεσία του ελληνικού κράτους από τις τράπεζες που εδρεύουν στην ελληνική επικράτεια και μπορούν πλέον οι πολίτες να προστατεύονται και με ποιό τρόπο από την περί ης ο λόγος ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ; 
Βέβαια για να σας παραθέσω αγαπητοί αναγνώστες όλα όσα, ως άνω, αναφέρθηκα πρέπει να σας εξηγήσω για την έννοια και τους διαχωρισμούς του όρου "ΤΟΚΟΣ', δηλαδή :

ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΤΟΚΟΣ-ΤΟΚΟΣ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ- ΠΟΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΟΦΗ ΤΟΥΣ
Δικαιοπρακατικός είναι ο τόκος που λογίζεται και συμφωνείται ανάμεσα στον δανειστή και τον οφειλέτη σε ενδεχόμενη σύμβαση δανείου μεταξύ τους. Προσοχή όμως. Είναι ο τόκος που πρέπει να προστεθεί στο κεφάλαιο του δανείου και να αποδοθεί στον δανειστή την ημερομηνία που αυτός έχει συμφωνήσει με τον οφειλέτη για την επιστροφή του δανείου. Αν δηλαδή εγώ συμφωνήσω με κάποιον να του δανείσω π.χ στην 1.01.2012 ένα ποσό της τάξης των 3.000 ευρώ με τη συμφωνία να μου επιστρέψει το ποσό αυτό στις 1.06.2012 εντόκως με επιτόκιο ετήσιο της τάξης του 8%, αυτός είναι ο λεγόμενος δικαιοπρακτικός τόκος, που συμφωνήθηκε δηλαδή να ισχύσει στην δικαιοπραξία που ανέφερα. Δηλαδή θα ζητήσω στις 1.06.2012 από τον οφειλέτη μου να μου επιστρέψει το κεφάλαιο των 3.000 ευρώ με τόκο όμως ετήσιο της τάξης του 8%.
Τώρα υπερημερίας είναι ο τόκος που ισχύει άσχετα με οποιαδήποτε ή όχι συμφωνία των μερών σε περίπτωση καθυστέρησης επιστροφής του δανείου. Δηλαδή στο παραπάνω παράδειγμά μας αν υποθέσουμε πως ο οφειλέτης μου δεν μου επιστρέψει ολόκληρο ή μέρος του κεφαλαίου των 3.000 ευρώ στις 1.06.2012, τότε από τις 2.06.2012 το εναπομείναν ή ολόκληρο μέρος του κεφαλαίου που μου οφείλει ο δανειστής μου θα τοκίζεται από τις 2.06.2012 με το λεγόμενο επιτόκιο υπερημερίας, που αν δεν συμφωνηθεί ποιό θα είναι το ύψος αυτού του επιτοκίου υπερημερίας, αυτό θα είναι το ανώτερο κατά νόμο επιτρεπόμενο.
ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ ΤΟΚΟΣ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ.

Διαζύγιο-Συνέπειες-Διατροφή ασθενέστερου οικονομικά Συζύγου

Η έκδοση ενός διαζυγίου με τελεσίδικη απόφαση έχει ορισμένες συνέπειες. Αφενός μεν τις συνέπειες προσωπικού χαρακτήρα, αφετέρου δε αυτές με περιουσιακό χαρακτήρα.

Συνέπειες προσωπικού χαρακτήρα

α/ Δεν είναι πλέον οι σύζυγοι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν κοινές αποφάσεις και να συμβιώνουν όπως επιτάσσουν τα άρθρα 1386 και 1387 ΑΚ,

β/ Δεν αναστέλονται πλέον οι προθεσμίες παραγραφής των αξιώσεων που έχει ο ένας σύζυγος κατά του άλλου (π.χ αξίωση για την συμμετοχή στα αποκτήματα του ενός συζύγου στου άλλου (αποκτήματα) έχει προθεσμία για την άσκησή της δύο χρόνια από τη στιγμή όμως που η απόφαση διαζυγίου καταστεί αμετάκλητη,

γ/Ό,τι δωρεές έχουν γίνει κατά τη διάρκεια του γάμου μπορούν να ανακληθούν σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις των άρθρων (505-512 ΑΚ)

Συνέπειες περιουσιακού χαρακτήρα

α/  Παύει το εξ αδιαθέτου κληρονομικό δικαίωμα καθώς και το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας που είχε ο ένας σύζυγος κατά του άλλου,

β/ Ο σύζυγος μπορεί να αξιώσει πλέον την συμμετοχή του στα αποκτήματα του άλλου συζύγου (φυσικά για ότι έχει αποκτηθεί από τη στιγμή που έχει τελεστεί ο γάμος),

γ/ Παύει να ισχύει η κοινοκτημοσύνη αν οι σύζυγοι είχαν επιλέξει το σύστημα της κοινοκτημοσύνης

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΠΡΩΗΝ ΣΥΖΥΓΟΥ-ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ

Η αξίωση διατροφής που οφείλεται υπό προυποθέσεις από τον έναν σύζυγο στον άλλο λόγω διαζυγίου ρυθμίζεται από το άρθρο 1442 του Αστικού Κώδικα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό το άρθρο : " Εφόσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματά του ή από την περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλο : (Προυποθέσεις) : 1. αν κατά την έκδοση του διαζυγίου ή κατά το τέλος των χρονικών περιόδων που προβλέπονται στις επόμενες περιπτώσεις βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν επιτρέπει να αναγκαστεί να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει από αυτό τη διατροφή του, 2. Αν έχει την επιμέλεια ανηλίκου τέκνου και γι' αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίσει από αυτό τη διατροφή του, 3. Αν δεν βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία ή χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, και στις δύο όμως περιπτώσεις για ένα διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου, 4. Σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση του διαζυγίου επιβάλλεται από λόγους επιείκειας  (παρακάτω θα εξηγήσω τί εννοεί ο νόμος στην περίπτωση αυτή)."

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΓΑΜΙΑΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ 

Α/ Γενική προυπόθεση η "απορία" του δικαιούχου συζύγου σε συνδυασμό με την ευπορία του υποχρέου.

Τί εννοεί ο νόμος όταν λέει ότι ο πρώην σύζυγος πρέπει να είναι άπορος

Όταν ο νόμος λέει ότι ο δικαιούχος διατροφής σύζυγος πρέπει να είναι άπορος, εννοείότι αυτός αδυνατεί να αυτοδιατραφεί από τα εισοδήματά του ή από την περιουσία του. ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ θεωρούνται αυτά που προέρχονται από την περιουσία του (όπως π.χ τόκοι από τραπεζικές καταθέσεις και μισθώματα από την ενοικίαση ακινήτων του), από τη συμμετοχή του σε εταιρίες (Α.Ε ή Ο.Ε ή Ε.Π.Ε κ.λ.π), από επιδόματα ανεργίας ή και ασθένειας που ενδεχομένως λαμβάνει. Αντιθέτως δεν μπορεί να υπολογιστεί στα εισοδήματα του δικαιούχου συζύγου ότι ενδεχομένως μπορεί να του δίνει κάποιος με τον οποίο αυτός συζεί. Αν όμως επίτηδες ο δικαιούχος πρώην σύζυγος δεν προχωρά σε γάμο με το πρόσωπο με το οποίο συζεί (ας πούμε ένα παράδειγμα ότι ενδεχομένως και έχει κάνει και παιδί μαζί του) μόνο και μόνο για να μην του κοπεί η διατροφή από τον πρώην σύζυγο, τότε ο υπόχρεος μπορεί να αποκρούσει αυτή την υποχρέωσή του ως καταχρηστική.

Πότε είναι άπορος υπό προυποθέσεις-Πιθανότητα επιστροφής των χρημάτων που έλαβε στο μέλλον
α/ Υπάρχει πιθανότητα ο δικαιούχος διατροφής ασθενέστερος σύζυγος να έχει λαμβάνειν κάποια χρήματα, που ο όμως η διαδικασία για να τα λάβει ή η αξίωση που έχει να μην μπορεί να ικανοποιηθεί αφενός μεν σύντομα, αφετέρου δε με χαμηλό κόστος. Π.Χ ένας σύζυγος να διατηρεί αξίωση από μισθώματα εναντίον κάποιου άλλου, ο οποίος με τη διαδικασία της αναστολής εκτέλεσης να μπορεί να τον καθυστερήσει στην είσπραξη των μισθωμάτων μέχρι και δύο χρόνια. Τότε στην περίπτωση αυτή υπάρχει απορία του δικαιούχου συζύγου, όταν όμως μπορέσει και εισπράξει τις αξιώσεις του, αυτός θα πρέπει να επιστρέψει στον υπόχρεο σύζυγο τα χρηματικά ποσά που του κατέβαλε ως διατροφή σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολογήτο πλουτισμού (για αιτία που έληξε δηλαδή άρθρο 904ΑΚ).

β/ Αν ο δικαιούχος διατροφής άπορος σύζυγος λογίζεται ότι σαν περιουσία έχει μόνο την αξίωση του στα αποκτήματα του υπόχρεου προς καταβολή διατροφής πρώην συζύγου του, τότε θα θεωρείται ότι είναι άπορος μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση και ικανοποιεί την αξίωσή του στα αποκτήματα. Στην περίπτωση αυτή συμψηφίζεται ότι χρηματικό ποσό του έχει καταβληθεί ως διατροφή με αυτό που του οφείλεται ως συμμετοχή του στα αποκτήματα του άλλου συζύγου. Αν όμως δεν δικαιωθεί στην δίκη που μπορεί να ανοιχθεί για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, ο υπόχρεος σύζυγος δεν δικαιούται να ζητήσει πίσω την επιστροφή των χρημάτων που θα έχει μέχρι και τότε καταβάλει.


Πότε μπορούμε να πούμε ότι ο σύζυγος δεν είναι άπορος
α/ Ο δικαιούχος σύζυγος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ισχυριστεί ότι είναι άπορος όταν έχει κάποια απρόσοδη (απρόσοδος είναι αυτός που δεν σου αποφέρει εισοδήματα, π.χ ένα εξοχικό, ένα διαμέρισμα ανοίκιαστο) ακίνητη ή κινητή περιουσία, την οποία μπορεί να ρευστοποιήσει προκειμένω να καλύψει τις διατροφικές του ανάγκες για το χρονικό διάστημα που κάνουμε λόγο. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που ο δικαιούχος διατροφής σύζυγος έχει κάποια περιουσία, η οποία όμως δεν μπορεί να ρευστοποιηθεί ή να ρευστοποιηθεί με αντάξιο οικονομικό αντάλλαγμα (όχι να πωληθεί δηλαδή αντί πινακίου φακής και αυτό σε κάθε περίπτωση θα το κρίνει το δικαστήριο), έτσι σ' αυτές τις περιπτώσεις ο δικαιούχος θα δικαιούται πλήρους ή εν τέλει συμπληρωματικής διατροφής.
β/ Όταν έχει μεγάλη ακίνητη περιουσία. Αντίθετα αν έχει μικρή ακίνητη περιουσία (π.χ μικρή εξοχική κατοικία ή ένα μικρό λίγων κυβικών αυτοκίνητο) τότε θεωρείται άπορος, γιατί το δικαστήριο δεν θα τον υποχρεώσει να εκποιήσει αυτή την περιουσία του


ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

 -Η διατροφή αυτή όπως και όλες γενικά προκαταβάλλεται κάθε μήνα σε χρήμα, μπορεί βέβαια να καταβληθεί και εφάπαξ (μία φορά δηλαδή) μόνο εφόσον συμφωνούν σε αυτό γραπτώς οι σύζυγοι, ή το αποφασίσει το δικαστήριο εφόσον όμως συντρέχουν και κάποιοι λόγοι, 

 -Η αξίωση αυτή γεννιέται με τις ίδιες προυποθέσεις στους άνδρες και στις γυναίκες μόνον όταν δικαιολογείται από κοινωνικής φύσεως λόγους έτσι ώστε ο πρώην σύζυγος να μην μείνει αβοήθητος στην κάλυψη των προσωπικών του αναγκών έτσι όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί μετά την λύση του γάμου

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Ότι αναφέρω αμέσως πιο πάνω, δηλαδή ακριβώς ότι λέει το άρθρο 1442 ΑΚ.

γ/

ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΓΑΜΙΑΙΑΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ

Πρέπει όσοι σύζυγοι αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα διατροφής να γνωρίζουν ότι διαφέρουν οι προυποθέσεις για διατροφή μετά το διαζύγιο από τις προυποθέσεις για διατροφή κατά τη διάσταση των συζύγων αλλά και από τις προυποθέσεις για την συνεισφορά καθενός από τους συζύγους στις οικογενειακές ανάγκες όπως επιτάσσει το άρθρο 1389 του Αστικού Κώδικα. Έτσι αν έχει εκδοθεί μία απόφαση που υποχρεώνει τον ένα σύζυγο λ.χ να καταβάλει ένα ποσό ως μηνίαια διατροφή στον ΕΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙ σύζυγό του και κατά το μεσοδιάστημα εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση διαζυγίου (αμετάκλητη είναι η απόφαση του δικαστηρίου εναντίον της οποίας δεν μπορεί να ασκηθεί ούτε έφεση ούτε και αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου) , τότε η προηγούμενη απόφαση θα παύσει αυτοδικαίως να ισχύει και τότε ο πρώην πλέον και ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΠΡΩΗΝ σύζυγος έχει διαφορετική αξίωση (για μεταγαμιαία πλέον) διατροφή και κατά ταύτα πρέπει να ασκήσει νέα αγωγή.

Διαζύγιο-Κατ' αντιδικία-Συναινετικό

Νομίζω πως το θέμα της έκδοσης διαζυγίου είναι ένα πολύ διαδεδομένο θέμα, αφού από την έκβαση μίας τέτοιας υπόθεσης εξαρτώνται και κάποιες άλλες, όπως διατροφή συζύγου, διατροφή τέκνων, τύχη της περιουσίας του ζευγαριού που αποκτήθηκε μετά την τέλεση του γάμου. Μάλιστα είναι το πρώτο θέμα που θα ρωτήσει η πλειοψηφία των ατόμων μόλις γνωρίσουν ένα δικηγόρο (ερώτημα) είναι : Βγαίνουν αρκετά διαζύγια ; Δυστυχώς, παρόλο που αυτό το γεγονός πρέπει εμάς τους δικηγόρους να μας κάνει ευτυχισμένους, η έκδοση διαζυγίων έχει συνεχώς ανοδική τάση. Πάντως έχω ακούσει επανειλημμένα από πολλές κυρίως γυναίκες το εξής ερώτημα και επάνω σ' αυτό θα δώσω και αυτό ισχύει την εξής απάντηση : 

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΥΓΥΓΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ;;

Ερώτημα : Αν ο ένας από τους δύο συζύγους φύγει από το σπίτι (στην νομική γλώσσα οικογενειακή στέγη) τότε αυτό θα θεωρηθεί ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΥΓΥΓΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ και άρα το διαζύγιο θα βγει εις βάρος αυτού που σηκώθηκε και έφυγε; 

Φυσικά και όχι και αυτό συμβαίνει γιατί ο νόμος έχει συνδέσει την διακοπή της έγγαμης συμβίωσης με αυτό που έχει ονομάσει εύλογη αιτία (δικαιολογημένος λόγος). Δηλαδή για να σας δώσω και ένα παράδειγμα, αν η σύζυγος αντιμετωπίζει από τον σύζυγό της μία απαράδεκτη συμπεριφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα όπως ύβρεις, βιαιότητα, μη σεβασμό, μειωτική συμπεριφορά μπροστά σε τρίτους κ.λπ. τότε αν αυτή εγκαταλείψει τη συζυγική στέγη δικαιολογημένα φυσικά, αυτό στην νομική γλώσσα θα αποτυπωθεί ως εγκατάλειψη συζυγικής στέγης από εύλογη αιτία που αφορά το πρόσωπό της (όσο και αν σας φαίνεται παράξενη η διατύπωση) και ως εκ τούτου υπαίτιος της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης θα θεωρηθεί ο σύζυγός της. Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα και εφόσον υπάρχουν και κάποιες άλλες προυποθέσεις η σύζυγος εφόσον δεν μπορεί να εργαστεί και εφόσον συντρέχουν και κάποια άλλα στοιχεία θα δικαιούται διατροφής από τον εν διαστάσει σύζυγό της.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ-ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ- ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ!!!
α/ Όταν μόνη αιτία της απομάκρυνσης του συζύγου από την οικογενειακή στέγη είναι η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης,
β/ Όταν κάποιος από τους συζύγους εμποδίστηκε αναίτια να εισέλθει στην οικογενειακή στέγη,
γ/ Όταν ο σύζυγος διαμένει στην ίδια οικία, συμπεριφέρεται σαν να εγκατάλειψε τον άλλο π.χ ζει και κοιμάται σε χωριστό δωμάτιο, δεν μιλιούνται ποτέ, απέχει από γεύματα
δ/ Όταν ο σύζυγος μετά από μακρόχρονη νοσηλεία, αντί να επιστρέψει στην συζυγική οικία, εγκαστάθηκε στην οικία των γονέων της ή των αδελφών του.-

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ
α/ Όταν ο ένας σύζυγος δεν μπορεί να ανέχεται την παρουσία ορισμένων προσώπων στην οικία του με συνέπεια την μετοίκησή του σε άλλη οικία,
β/ Όταν ο σύζυγος φεύγει από το σπίτι προκειμένω να γλιτώσει από κάποιους δανειστές του,
γ/ Όταν γενικώς η εγκατάλειψη οφείλεται σε συμπεριφορά του άλλου συζύγου, η οποία συμπεριφορά αποτελεί παράλειψη τήρησης των καθηκόντων που απορρέουν από ένα γάμο,
δ/ Όταν ο σύζυγος ευρισκόμενος σε μακρινή χώρα αδυνατεί να εξεύρει τους πόρους για να επιστρέψει στην συζυγική οικία,
ε/Όταν ο σύζυγος φεύγει από την οικογειακή στέγη λόγω της διαπράξεως μοιχείας από τον άλλο σύζυγο,
στ/ Όταν έχει ασκηθεί ποινική διώξη κατά του συζύγου και αυτός εγκαταλείπει την συζυγική στέγη προκειμένω να μην συλληφθεί,
ζ/ Όταν ο σύζυγος ευρισκόμενος σε δυσχερή οικονομική κατάσταση φεύγει για αναζήτηση εργασίας μακριά και από εκεί στέλνει χρηματικά εμβάσματα στον σύζυγό του για να συντηρείται,
η/ Όταν ο σύζυγος αποφεύγει να συνευρίσκεται σεξουαλικά με τον άλλο σύζυγο, διότι αυτό αποτελεί λόγω ισχυρού κλονισμού της έγγαμης συμβίωσης και δεν συνιστά εγκατάλειψη.

ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΚΑΤ' ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ- ΙΣΧΥΡΟΣ ΚΛΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΓΓΑΜΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Διαζύγιο κατ' αντιδικία είναι το διαζύγιο που εκδίδεται κατά κύριο λόγο όταν για αυτό δεν συμφωνούν ή διαφωνεί ένας από τους δύο συζύγους. Τις περισσότερες φορές επειδή ταυτόχρονα με την έκδοση του διαζυγίου ανακύπτουν και πολλά άλλα άρρηκτα με αυτή ζητήματα (όπως διατροφή στην σύζυγο, διατροφή παιδιών) για τα οποία σπανίως καταλήγουν σε συμφωνία οι εν διαστάσει σύζυγοι, οδηγούμαστε στην έκδοση διαζυγίου μετά από αντιδικία.

ΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ
Τα κλονιστικά γεγονότα ενός γάμου μπορεί είτε να οφείλονται σε υπαιτιότητα ενός ή και των δύο συζύγων είτε να είναι ανυπαίτια, δηλαδή να μην φταίει κανείς γι' αυτά. Αν όμως το κλονιστικό γεγονός αφορά μόνο τον σύζυγο που ζητά το διαζύγιο, τότε δεν μπορεί να ζητήσει αυτός την έκδοσή του, άσχετα με το αν αποδείξει στο δικαστήριο ότι η έγγαμη συμβίωση έχει κλονισθεί ισχυρά. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που το κλονιστικό γεγονός που επικαλείται ο σύζυγος που ζητά το διαζύγιο  και αφορά τον άλλο σύζυγο να είναι μηδαμινό και το επικαλείται προσχηματικά, ενώ για τον κλονισμό να ευθύνεται μόνο αυτός που ζητά το διαζύγιο, οπότε και σ' αυτή τη περίπτωση ο σύζυγος που ζητά το διαζύγιο μπορεί να αποκρουσθεί στο δικαστήριο για την καταχρηστική συμπεριφορά του και έτσι το δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή του ως ουσία αβάσιμη.   

ΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ-ΠΟΙΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ
ΥΠΑΙΤΙΑ
Κλονιστικά γεγονότα που αντικειμενικά μπορούν να κλονίσουν ένα γάμο και να καταστήσουν αφόρητη την συνέχισή του έχουν κριθεί από τη νομολογία μας τα εξής :
Προσβολές και ύβρεις
Απειλές σοβαρές κατά της συζύγου ή και των τέκνων
Αδιαφορία, η υπεροψία και η περιφρόνηση του άλλου συζύγου
Αδικαιολόγητες απουσίες από τη συζυγική οικία 
Αλλαγή οικίας από τον έναν σύζυγο χωρίς κοινή απόφαση
Η παράβαση της υποχρέωσης για συζυγική εχεμύθεια (κοινώς βγάζουμε στη φόρα τα του οίκου μας)
Η παντελής έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπου του άλλου συζύγου
Η υπόσχεση γάμου σε τρίτο πρόσωπο
Η επιδίωξη οικονομικών κερδών με τρόπο ενάντια στην ηθική
Κάθε ανήθικη και ατιμωτική συμπεριφορά
Επαναλειμμένες καταδίκες για ποινικά αδικήματα
Η αδικαιολόγητη άρνηση για παροχή βοήθειας στο επάγγελμα του συζύγου
 Η αβάσιμη και υπερβολική ζηλοτυπία που εκδηλώνεται με προσβλητικές συμπεριφορές
Η άρνηση συμμετοχής στις οικογενειακές ανάγκες. 

ΑΝΥΠΑΙΤΙΑ
Διαφορά ηλικίας, μορφώσεως
Ψυχικές διαταραχές
¨Ενα γεγονός που υπήρχε πριν από το γάμο αλλά το απέκρυψε ο ένας σύζυγος από τον άλλο και μαθεύτηκε αργότερα (π.χ ασθένεια) 


ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ Η ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ
Παρόλο που οι περισσότεροι από εσάς πιστεύουν ότι το διαζύγιο βγαίνει εις βάρος του ενός ή του άλλου συζύγου στην πράξη και όπως ισχύει νομικά, η υπαιτιότητα δεν παίζει κανένα ρόλο στο να κηρυχθεί λυμμένος ένας γάμος. Δηλαδή δεν ενδιαφέρει τον δικαζοντα δικαστή ποιος από τους δύο συζύγους είναι υπαίτιος που διασπάστηκε η έγγαμη συμβίωση ή αν ο ένας σύζυγος φταίει περισσότερο από τον άλλο ή αν ο ένας άρχισε να φέρεται αντισυζυγικά αφού πρώτα άρχισε να φέρεται έτσι ο άλλος. Αυτό που ενδιαφέρει το δικάζοντα δικαστή είναι ο αντικειμενικός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσης να είναι τέτοιος ώστε βάσιμα η εξακολούθηση του να είναι αφόρητη για τον ένα ή και για τους δύο συζύγους. Συγκεκριμένα το άρθρο του Αστικού κώδ ικα που μιλάει για ισχυρό κλονισμό του γάμου λέεο επακριβώς τα εξής, ό,τι : Καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει το διαζύγιο, όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον έναν από αυτούς ή και τους δύο (άρθρο 1439 παρ.1 ΑΚ), δηλαδή τον ενδιαφέρει ο αντικειμενικός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων σε τέτοιο σημείο που έστω για τον ένα από αυτούς είναι δυσβάστακτη η συνέχισή του.

ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ-ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ
H Υπαιτιότητα παίζει ρόλο μόνο σε κάποια μεταγενέστερη αγωγή διατροφής μεταξύ των συζύγων, αφού όπως προβλέπεται από την διάταξη του άρθρου 1441 ΑΚ η διατροφή του συζύγου εναντίον του πρώην συζύγου του μπορεί να περιορισθεί ή ακόμη και να αποκλεισθεί αν ο δικαιούχος διατροφής ήταν και ο υπαίτιος του διαζυγίου. Δηλαδή για να σας δώσω να καταλάβετε αγαπητοί αναγνώστες όταν θα εκδοθεί μία απόφαση διαζυγίου στο τέλος θα λέει : ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ  (Συμπέρασμα) Κηρύσσει λυμένο τον γάμο του τάδε και της τάδε. Πιο πριν η απόφαση του δικαστή, πριν το συμπέρασμα του, θα αναφέρει τα κλονιστικά γεγονότα του γάμου, για τα οποία μπορεί να είναι υπαίτιος ο ένας από τους συζύγους. Αυτή η αιτιολογία του δικαστή ενδεχομένως στο μέλλον να παίξει κάποιο ρόλο αν ανκύψει κάποια δίκη διατροφής μεταξύ των συζύγων και όχι ότι θα εκδοθεί το διαζύγιο σε βάρος του ενός ή του άλλου συζύγου, αυτό είναι νομικώς ορθό.



ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΜΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ- ΑΚΥΡΕΣ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ
Ότι προβλέπεται στο νόμο σχετικά με τις διατάξεις για την έκδοση ενός διαζυγίου είναι "αναγκαστικό δίκαιο". Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει πως το ζευγάρι δεν μπορεί να συμπεριλάβει π.χ σε ένα ιδιωτικό συμφωνητικό μία πρόσθετη συμφωνία που να ορίζει ότι ένας από τους συζύγους παραιτείται από το δικαίωμά του να ζητήσει μελλοντικά διαζύγιο ή μία συμφωνία που να ορίζει ότι ο γάμος του θα μπορέσει να λυθεί μελλοντικά μόνο με ένα ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ. Αυτο που μπορεί να προβλεφθεί είναι μόνο κάποιες πρόσθετες συμφωνίες όπως η διατροφή μεταξύ των συζύγων ή η επιμέλεια των παιδιών μπορεί να συμπεριληφθεί σ' αυτό (ιδιωτικό συμφωνητικό). 

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ-ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΑ
Στην πράξη είναι πολύ σπάνιο κάποιο δικαστήριο να αποφασίσει ότι το δικαίωμα ενός συζύγου να ζητήσει διαζύγιο ασκείται καταχρηστικά. Τί σημαίνει καταχρηστική άσκηση δικαιώματος για διαζύγιο;
Για να θεωρηθεί η άσκηση δικαιώματος για διάζευξη καταχρηστική σημαίνει πως συντρέχουν τέτοια εξαιρετικά γεγονότα τα οποία θα έχουν υπέμετρη σκληρή επίδραση στον άλλο σύζυγο ή τα ανήλικα παιδιά και μάλιστα στην περίπτωση αυτή το συμφέρον για τη διατήρηση του γάμου να είναι κατά πολύ ανώτερο από το συμφέρον του συζύγου για τη λύση του γάμου. Εξαιρετικά γεγονότα είναι αυτά που είναι ιδιαίτερα σκληρά είτε από ηθικής ή από οικονομικής απόψεως για το σύζυγο ή για τα ανήλικα τέκνα.
Ενδεικτικές μόνο οι περιπτώσεις που το δικαίωμα του συζύγου για διαζύγιο κρίθηκε ως καταχρηστικό.
ι. Η εναγόμενη σύζυγος να ασθένησε νευρολογικά εξαιτίας της κατά μεγάλο χρονικό διάστημα ιδιαίτερης σκληρής συμπεριφοράς του συζύγου της, ο οποίος χειροδικούσε σε βάρος της, την έβριζε, την είχε αποκλείσει από τις κοινωνικές συναναστροφές της με σκοπό αυτή να πείσει τον πατέρα της να ενδώσει σε κάποιες οικονομικές απαιτήσεις του (Πολ.ΠρωτΞανθ 44/1985).
ιι. Ο σύζυγος είχε πριν την σύναψη του γάμου κάποιο αφροδίδιο νόσημα που το μετέδωσε αργότερα στη σύζυγό του και τώρα το επικαλείται ότι το κόλλησε από αυτή για να στηρίξει την αγωγή διαζυγίου του
ιιι. Ο σύζυγος αν και γνώριζε για μεγάλο χρονικό διάστημα τον λόγο του διαζυγίου, αδράνησε για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και δημιουύργησε στον άλλο σύζυγο την πεποίθηση ότι επιθυμεί να συνεχίσει το γάμο του
iv. ο εναγόμενος σύζυγος είναι καρκινοπαθής και αναμένεται να πεθάνει,
v. Έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τον εναγόμενο σύζυγο να αυτοκτονήσει.

 Περιπτώσεις για τις οποίες το δικαστήριο αποφάσισε ότι ΔΕΝ υφίσταται καταχρηστική άσκηση δικαιώματος να ζητήσει ο σύζυγος διαζύγιο
α/ Ο σύζυγος που ζητά το διαζύγιο να έχει συνάψει ερωτικές σχέσεις για πολλά έτη με άλλη γυναίκα και να έχει εγκαταλείψει τη συζυγική οικία,
β/ Η ηθική μείωση της συζύγου από την οποία ζητείται το διαζύγιο που είναι μεγάλη σε ηλικία (60 ετών) και η επιδείνωση της ήδη κλονισμένης υγείας της,
γ/ Η ασθένεια της συζύγου από την οποία ζητείται το διαζύγιο, η αδυναμία της να εργαστεί, η έλλειψη εισοδημάτων της, η υπαιτιότητα του συζύγου της για την διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης,
δ/ Η μεγάλη ηλικία της συζύγου από την οποία ζητείται το διαζύγιο






ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ
Στα ελληνικά πολιτικά δικαστήρια υπάγονται τόσο οι Έλληνες όσο και οι αλλοδαποί, εφόσον υπάρχει αρμοδιότητα αυτών (άρθρο 3 Κ.Πολ.Δ), δηλαδή :
α/ Ο εναγόμενος έχει την κατοικία του ή την συνήθη διαμονή του στην Ελλάδα,
β/ Και οι δύο σύζυγοι είχαν ως κοινή διαμονή τους την Ελλάδα,
γ/ Αν ένας από τους δύο συζύγους είναι Έλληνας , τα ελληνικά δικαστήρια είναι αρμόδια να εκδικάσουν υποθέσεις διαζυγίου με αντιδικία ακόμη και αν αυτός δεν έχει την κατοικία του ή την διαμονή του στην Ελλάδα ή αν ήταν κατά την τέλεση του γάμου του Έλληνας και απέβαλε λόγω του γάμου του την Ελληνική ιαθαγένεια.
δ/ στην περίπτωση που οι σύζυγοι δεν έχουν καμία ιθαγένεια τότε αν μένουν στην Ελλάδα θα ισχύσει το δίκαιο της κατοικίας τους και αν δεν έχουν μόνιμη κατοικία αλλά διαμένουν στην Ελλάδα το δίκαιο της διαμονής τους (τουτέστιν σωστά τα Ελληνικά δικαστήρια)

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ
Τα ελληνικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εξετάσουν δίκη διαζυγίου αλλά και εν γένει γαμικές διαφορές, όταν και οι δύο σύζυγοι κατά το χρόνο που ασκείται η αγωγή είναι ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ και υπό τον όρο ότι το δίκαιο της ιθαγένειάς τους δεν αναγνωρίζει τέτοια δικαιοδοσία στα ελληνικά δικαστήρια. Αν όμως πρόκειται για αγωγή διαζυγίου που κατά το ελληνικό δίκαιο είναι έγκυρος ενώ κατά το δίκαιο της ιθαγένειάς τους ανυπόστατος ή άκυρος, τότε τα ελληνικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να δικάσουν μία τέτοια δίκη.